«ΑΓΡΙΟΣ ΣΠΟΡΟΣ» του Γιάννη Τσίρου, σε Σκηνοθεσία Ελένης Σκότη, στο Θέατρο
Επί Κολωνώ, από την ομάδα ΝΑΜΑ
Το έργο του Γιάννη Τσίρου Άγριος σπόρος, πρωτοπαρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη
το 2013 στο Θέατρο Αριστοτέλειον. Στην καρδιά της κρίσης, ένας πατέρας
προσπαθεί να αντεπεξέλθει στην Ελληνική πραγματικότητα και να επιβιώσει
μαζί με τη νεαρή κόρη του.
Κατηγορίες, μία εξαφάνιση και ένας ενδεχόμενος φόνος υπό διερεύνηση. Μία
αυθαίρετη καντίνα τοποθετημένη σε μία απόμερη επαρχιακή παραλία, ένα
παράνομο χοιροστάσιο, ευρωπαίοι που έχουν αγοράσει «παραθαλάσσια οικόπεδα
με θέα» μπητ παρά» εκμεταλλευόμενοι την κρίση, συρτάρια γεμάτα απλήρωτους
λογαριασμούς, κλήσεις και χρέη.
Ενας άνθρωπος στην γκρίζα ζώνη της οικονομίας, ένας «απόκληρος» του
εκσυγχρονισμού, ένας ταπεινωμένος Ζορμπάς, που μαθαίνει ζεϊμπέκικο και
κερνάει ούζα έναν νεαρό Γερμανό –όχι- τουρίστα αλλά ταξιδευτή. Έναν
«απόκληρο» της αστικής τάξης στην οποία ανήκει και την οποία εγκατέλειψε.
Όμως στις σύγχρονες συνθήκες δεν υπάρχει καμία γραφικότητα και κανένας
ξένος τουρίστας που θα ανεχτεί τον «άγριο σπόρο» που καταστρέφει την
ορθολογική κοινωνική οργάνωση.
Με αδρό τρόπο ο συγγραφέας, φτιάχνει μια ιστορία με δραματουργική οικονομία
και γερό κέντρο βάρους που ισορροπεί στο τεντωμένο σκοινί της απόρριψης και
της συμπάθειας, σα σύμβολο μιας ολόκληρης χώρας που επιβιώνει στην γκρίζα
ζώνη , σα να μας λέει πως δεν υπάρχει πια χώρος για όλους, παρότι ο ήρωάς
του φωνάζει … «Αντέχουμε…Μια ακρογιαλιά είναι όλη η χώρα…Παντού
φυτρώνουμε».
Αυτός ο περιθωριακός ήρωας που συμβολίζει μια ολόκληρη περιθωριακή χώρα,
θα συναντηθεί με τον νεαρό Γερμανό που κι αυτός απορρίπτει τη δική τους
ολοκληρωτική οργάνωση και αποζητά τη θάλασσα και την ελευθερία υπό τους
ήχους της φυσαρμόνικας.
Η Ελένη Σκότη βρήκε την εσωτερική ουσία του έργου και παίζοντας από τον
σκληρό νατουραλισμό έως την υπαρξιακή αφαιρετικότητα , ανέδειξε το έργο σαν
ένα μαχαίρι που τέμνει εγκάρσια «μια φέτα ζωής» αφήνοντας να φανούν οι
διαστρωματώσεις της.
Ο Τάκης Σπυριδάκης ανεπιφύλακτα εξαιρετικός, δεν έπεσε στην παγίδα του
μπρουτάλ, δίνοντας στον Σταύρο μια σπάνια εσωτερικότητα, ενώ το
ερμηνευτικό παζλ συμπλήρωσαν επάξια ο Ηλίας Βαλάσης (αστυνομικός) και η
νεαρή Ντάνη Γαννακοπούλου (Χαρούλα).
ΟΛΓΑ ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ