«TO ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ» του Κάρλο Γκολντόνι
από το ΔΗΠΕΘΕ ΠΑΤΡΑΣ σε μετάφραση και σκηνοθεσία του Βασίλη
Παπαβασιλείου
Το «Τέλος του καρναβαλιού» είναι μια αυτοβιογραφική αλληγορία του
συγγραφέα, ένας τρυφερός αλλά και μελαγχολικός αποχαιρετισμός των θεατών
της Βενετίας εν όψει της πραγματικής αποχώρησής του από τη θεατρική σκηνή
της χώρας του.
Με αδύναμη και χαλαρή δομή το έργο (μια συνάντηση γνωστών το τελευταίο
βράδυ του καρναβαλιού του 1762), εμπεριέχει όλη τη θεατρική φιλοσοφία του.
Μέσα από την αναπαράσταση μιας όψης της βενετσιάνικης ζωής και συγκεκριμένα
των πετυχημένων αστών της που πάντα αναζητούσε ως συνομιλητές, διακρίνουμε
την ηθογραφική παρατηρητικότητα, τη σάτυρα, την κριτική, την κατάφαση στη
ζωή, όλα τα ανθρωπιστικά ιδεώδη του διαφωτισμού που μετουσιώνονται με
θεατρική μαστοριά σε τέχνη. Ο
Βασίλης Παπαβασιλείου με όπλο μια σύγχρονη μετάφραση, έστησε την παράσταση
κεντώντας τη λεπτομέρεια, τους χαρακτήρες, τις καταστάσεις. Κάθε ηθοποιός
είχε διδαχτεί να λειτουργεί ως πρωταγωνιστής, έχοντας το χρόνο και το χώρο
να αυτοσχεδιάσει και να παρουσιάσει ατομικά το ρόλο του, με φόντο το έξυπνο
και λειτουργικά αποτελεσματικό σκηνικό της Μαρί-Νοέλ- Σεμέ (τεράστιοι
υφασμάτινοι κοίλινδροι από μπροκάρ σηματοδοτούσαν το επάγγελμα του
υφαντουργού και την κοινωνική του θέση).
Ενδεικτικά και μόνο αναφέρουμε την Αλμπα της Λυδίας Φωτοπούλου, που
την έφερε στη σκηνή σαν μια πάνινη κούκλα έτοιμη να καταρρεύσει, χωρίς
ραχοκκοκαλιά, να περιφέρει την δήθεν αρρωστοφοβία της ως αντίδοτο στην
πλήξη, τη «φυσική» παρουσία της Μάρτας της Αλεξάνδρας Σακελλαροπούλου, την
ευγένεια του Κώστα Γαλανάκη στο Ζαμαρία, το χαριτωμένο στραπατσάρισμα της
πανίψηλης Κατερίνας Λέχου στην Πολόνια και μάλιστα σε αντίθεση με τον
υπερκινητικό και μικρόσωμο Μόμολο του Γεράσιμου Γεννατά.
Την πετυχημένη διανομή συμπλήρωνουν οι, Διώνη Κουρτάκη, Μαριάνθη Φωτάκη,
Θανάσης Δήμου Θόδωρος Γράμψας, Θόδωρος Κατσαφάδος, Νίκος Νίκας, Σοφία
Σεϊρλή.
ΑΘΗΝΑ 27-3-06
ΟΛΓΑ ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ
.