«ΕΛΑΤΕ ΣΕ ΜΑΣ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΦΕ» από τη θεατρική ομάδα 92, για δεύτερη χρονιά
στο θέατρο «ΦΟΥΡΝΟΣ», σε Σκηνοθεσία Βασίλη Νικολαϊδη
Το έργο αποτελεί μια ελεύθερη διασκευή της νουβέλας του Πιέρο Κιάρα La
spartizione (o διαμελισμός) που εκδόθηκε το 1964 και έγινε ευρύτερα γνωστό
από την κινηματογραφική του εκδοχή το 1971 από τον Αλμπέρτο Λατουάντα, με
πρωταγωνιστή τον μεγάλο Ούγκο Τονιάτσι που συνέβαλε στην επιτυχία του.
Ο συγγραφέας αναπλάθοντας την επαρχιακή μεσοαστική ζωή της Ιταλίας του
μεσοπολέμου, εποχή της κυριαρχίας του Μουσολίνι, σχολιάζει σχεδόν με
τρυφερότητα τις ανθρώπινες αδυναμίες και τα καταστροφικά πάθη που μπορεί να
κρύβονται πίσω από τις γρίλιες ενός καθωσπρέπει σπιτιού.
Με αλαφράδα και χιούμορ κάνει τις δικές του νύξεις για το πώς επιτρέπουμε
σιγά – σιγά να μας χειραγωγήσουν, κολακεύοντας αρχικά τις αδυναμίες και
τις απωθημένες επιθυμίες.
Με μαστοριά τεχνίτη συνδέει το φασισμό με την καθημερινή χειραγώγηση, τη
γοητεία του δυνατού, τη μάτσο ιδεολογία, τον πατερναλισμό στον οποίο
αφήνονται οι γυναίκες να τις εξουσιάζει. Ταυτόχρονα ανάγει αυτές τις ίδιες
γυναίκες να ανατρέπουν την κατάσταση χωρίς δισταγμούς κάτω από την
επιβιωτική συνθήκη που τις μετατρέπει σε τιμωρούς.
Ετσι με μαύρο χιούμορ που οδηγεί σταδιακά στο δράμα, παρακολουθούμε τρεις
γεροντοκόρες αδελφές από φιλελεύθερη οικογενειακή παράδοση, να γοητεύονται
και να παραδίδονται τελικά στον φασίστα δημόσιο υπάλληλο που εισβάλλει στο
σπίτι τους ως φέρελπις αρραβωνιαστικός.
Με οξυδέρκεια και τεχνική λεπτομέρεια, ο Νικολαίδης καθοδήγησε το θίασο
(Θ. Κουρλαμπάς, Μαρία Καρακίτσου, Ε. Μαραγκού, Ιουλία Στάμου, Γιώργος
Σκυριανός, Στέλλα Χατζημιχελάκη) παίζοντας με την ασπρόμαυρη και έγχρωμη
ζωή των ηρώων, παρωδώντας ακόμη και τις «Τρεις αδελφές» του Τσέχωφ.
Ο μικρός «Φούρνος» πολλαπλασιάστηκε ώστε να θυμίζει παλιό αρχοντικό, τα
κοστούμια του Μετζικώφ έφτιαχναν κλίμα από μόνα τους και οι φωτισμοί του
Τσατσάκου δημιουργούσαν αίσθηση φιλμ νουάρ.
ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ ΟΛΓΑ