«ΖΗΛΙΑ ΣΕ ΤΡΙΑ ΦΑΞ» της Εσθερ Βιλάρ στο θέατρο «ΤΟΠΟΣ ΑΛΛΟΥ», σε μετάφραση
Θαλή Σταθόπουλου και Σκηνοθεσία Δήμητρας Αράπογλου
Το έργο είναι ένα σύγχρονο κείμενο που με χιούμορ και ελαφράδα ασχολείται
με το παμπάλαιο ζήτημα της ερωτικής ζήλειας. Βέβαια δεν διεκδικεί να
ανιχνεύσει το θέμα με το ποιητικό βάθος ενός «Οθέλλου», όχι μόνο γιατί η
Βιλάρ δεν είναι φυσικά ο Σαίξπηρ, αλλά και γιατί στις σύγχρονες δυτικές
μεγαλουπόλεις, έχουν αλλάξει και οι γυναίκες μαζί με τις συνθήκες. Οι
σύγχρονες, ανεξάρτητες, μορφωμένες γυναίκες λύνουν το θέμα «πολιτισμένα»
και τα βαθειά καταστροφικά συναισθήματα, όπως αυτό της ματαίωσης,
εκτονώνονται με μικρές «εγκληματικές» πράξεις, και ραφιναρισμένες
εκδικήσεις.
Τρεις γυναίκες λοιπόν διεκδικούν τον ίδιο πενηντάρη άνδρα. Η πενηντάρα
σύζυγος, η τριανταπεντάρα ερωμένη και η νεαρή φοιτήτρια που διεκδικεί μέσα
από αυτόν τον αυταρχικό της πατέρα, συνομιλούν μέσω φαξ, αποκαλύπτοντας η
μία στην άλλη όλες τις πτυχές της παράλληλης σχέσης που έχουν, ή είχαν μαζί
του, αποδυναμώνοντας έτσι την τοξικότητα της ζήλειας. Μια συμμαχία
γυναικών, εναντίον του αντικειμένου του πόθου τους.
Η Μπέττυ Λιβανού εμφανίζεται μετά από αρκετά χρόνια και πάλι στη θεατρική
σκηνή, ώριμη και φωτογενής στο ρόλο της συζύγου Ελεν, ενώ η Κατερίνα Λέχου
(Γιάννα) ήταν εντελώς προβλέψιμη.
Οι παράλληλοι ουσιαστικά μονόλογοι του έργου, στήθηκαν από την σκηνοθέτιδα
μονόχορδα και επιφανειακά. Οι ηρωίδες δεν στραπατσαρίσθηκαν ουσιαστικά ούτε
μια στιγμή, ώστε να πείσουν για τον πόνο που το ίδιο το συναίσθημα της
ζήλειας προκαλεί, εκτός από την Μαργαρίτα Πανουσοπούλου, που έδωσε
ερμηνευτικό στίγμα στην νεαρή Ιριδα και πραγματικό συναίσθημα.
ΑΘΗΝΑ 14-5-07
ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ ΟΛΓΑ