«Η ΚΑΤΣΑΡΙΔΑ» σε κείμενο και σκηνοθεσία Βασίλη Μαυρογεωργίου στο
Θέατρο του Νέου Κόσμου
Μία μικρή κόκκινη κατσαρίδα, η Ιωάννα, εξορίζεται από την πόλη των
κατσαρίδων. Κατά τη διάρκεια της περιπλάνησής της στους υπονόμους της
πόλης, ένας ποντικός θα την εμπνεύσει προκειμένου να υλοποιήσει το
όνειρό της να πάει στο φεγγάρι, μία μπάντα τζιτζικιών θα την
επιβιβάσει στο υπερωκεάνιο «Ποσειδών» και ένα μικρό κορίτσι που θέλει
να γίνει γοργόνα θα την βοηθήσει να φτάσει σ’ ένα πάρκο της Νέας
Υόρκης. Εκεί θα σώσει τη ζωή μιάς πεταλούδας, η οποία με τη σειρά της
αφού δεν μπόρεσε να της αλλάξει τα μυαλά, θα την πετάξει μέχρι τον
Πύραυλο της ΝΑΣΑ που είναι έτοιμος για εκτόξευση. Ετσι η Ιωάννα από
εξόριστη κι απελπισμένη θα γίνει η πρώτη κατσαρίδα που θα κατακτήσει
το διάστημα. Όλα αυτά εμείς τα πληροφορούμαστε από τις Ειδήσεις, έτσι
όπως αυτές ακούγονται στο βαγόνι ενός τρένου, ενώ παρακολουθούμε έναν
τρομοκράτη να απειλεί με το όπλο του έναν επιβάτη, αφού πρώτα είχε
εκτελέσει εν ψυχρώ κάποιον άλλον, επειδή αυτός είχε καταντήσει
ενοχλητικός επαναλαμβάνοντας συνεχώς τον ίδιο σκοπό.
Αυτό είναι εν ολίγοις το στορυ της «Κατσαρίδας», ενός εξωφρενικά
ντανταϊστικού μιούζικαλ, όπως τουλάχιστον το προσδιορίζουν οι
δημιουργοί του.
Δύο νέα παιδιά, ο Βασίλης Μαυρογεωργίου που έγραψε το κείμενο και
υπογράφει τη σκηνοθεσία και ο Κώστας Γάκης που έγραψε τη μουσική,
παίζουν, αυτοσχεδιάζουν ρόλους, χώρους και καταστάσεις, καλούν το
κοινό σε συμπαιγνία και αλωνίζουν τη μικρή σκηνή με ευλυγισία
κατσαρίδας και χάρη πεταλούδας.
Βέβαια πολλές ετερόκλητες ιδέες «στεγάστηκαν» στο ίδιο έργο με την
πρόφαση του σουρεαλιστικού χιούμορ, ενώ πολλές φορές επρόκειτο περί
αδυναμίας ουσιαστικής σύνδεσής τους. Η παράσταση κάνει «κλικ» κυρίως
στο νεανικό κοινό με τον αυτοσαρκασμό του, την κριτική του στο
σύγχρονο κόσμο και το καυστικό αλλά συνάμα τρυφερό του χιούμορ.
ΑΘΗΝΑ 28-4-06
ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ ΟΛΓΑ