Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΜΑΤΑΙΩΝΕΤΑΙ ΛΟΓΩ ΠΕΝΘΟΥΣ
To Σάββατο 25 Αυγούστου ο κ. Πρωθυπουργός της χώρας αποφάσισε με ποιόν
τρόπο θα πενθούσαν οι Ελληνες τους νεκρούς από τις πυρκαγιές της Ηλείας, τα
καμμένα χωριά, τα απανθρακωμένα ζώα του δάσους, τα πυρακτωμένα σμήνη
πουλιών, τα αλαφιασμένα κοπάδια, τα μαύρα σκέλεθρα των δέντρων, την
οικολογική και ανθρωπιστική καταστροφή μας.
Η παράσταση «Ευτυχισμένες μέρες» του Μπέκετ που επαναλαμβανόταν στην
Επίδαυρο, ματαιώθηκε.
Εάν οι κυβερνούντες γνώριζαν Αρχαία Τραγωδία θα σέβονταν την έννοια του
πένθους. Θα γνώριζαν ότι σημαίνει περισυλλογή και σκέψη, μα πάνω απ’ όλα
σιωπή. Θρήνος και αποδοχή της απώλειας για μια νέα αφετηρία ζωής. Αλλά τον
τρόπο του πένθους μας (ακόμα και αυτόν) τον καθόρισαν τα επικοινωνιακά
επιτελεία λένε.
Ετσι στερηθήκαμε την ευλογία του στοχασμού , στερηθήκαμε την εικόνα της
Γουίνι να βυθίζεται σταδιακά σε έναν λόφο από μπάζα, σ’ ένα τοπίο νεκρό,
την Γουίνι που αναπολεί τη ζωή της, τη ασημαντότητα της ύπαρξής μας μέσα
στο σύμπαν, το άρπαγμά μας από τα καθημερινά μικροπράγματα που μας
επιτρέπουν να αντέχουμε.
Σκέψεις επικίνδυνες σε μια εποχή που όλα κοστολογούνται με χρήματα, ήτοι
πράγματα αντικαταστατά κατά τους νομικούς.
Αλήθεια κ. Πρωθυπουργέ πόσο κοστολογήσατε την παιδική μου ηλικία;
Το δάσος του Καϊάφα που πήγαινα κάθε καλοκαίρι για τα μπάνια της γιαγιάς
μου;
Τις πευκοβελόνες που τρυφερά ανακατεύονταν με την θαλασσινή άμμο της
Ζαχάρως;
Τα λιβάδια με τις παπαρούνες και τα χρυσά στάχια στο Πυργάκι της
Αιγιάλειας;
Τις ρεματιές και τα δάση της Φτέρης του Αιγίου;
Τα τρία αιωνόβια πλατάνια με τις ενωμένες κουφάλες, που μέσα τους λένε
μυστηριακά εμφανιζόταν η εικόνα της Παναγιάς και που οι κάτοικοι είχαν σαν
ιερό εκκλησίας;
Το μέλλον με τα ματαιωμένα πανηγύρια στη χάρη της;
Πόσο κοστολογήσατε την παιδική μου ηλικία κ. Πρωθυπουργέ;
3000, 5000, 10000 ευρώ το κομμάτι ;