«Η ΦΑΡΣΑ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΓΟΥΟΛΓΟΡΘ» του Εντα Γουόλς, σε Σκηνθεσία Εκτορα Λυγίζου,
στο «Από Μηχανής Θέατρο»
Η «Φάρσα» του Εντα Γουόλς δεν είναι παρά η τραγωδία μιας
ψυχαναλυτικού τύπου «αναπαράστασης» ενός φόνου με τον τρόπο του «θεάτρου
εν θεάτρω».
Μια «φαρσική επανάληψη» υπό τον τύπο τελετουργίας , που όμως δεν φέρει την
λύτρωση τους εμπλεκόμενους, αλλά συνεχίζει αέναα τον κύκλο της, έτσι ώστε
να μην ξεφεύγει κανείς από την αρχέγονη ενοχή.
Μια οικογένεια Ιρλανδών μεταναστών, ο πατέρας και τα δύο αγόρια του,
απομονωμένοι σ΄ένα φτωχικό διαμέρισμα του Λονδίνου, με σκηνοθέτη τον πατέρα
και έπαθλο ένα άθλιο βραβείο υποκριτικής, επαναλαμβάνουν την τελευταία μέρα
αποχώρησής τους από το «παραδεισένιο Κορκ». Την πατρική απαγόρευση για την
επαφή με τον έξω κόσμο και το αμαρτωλό Λονδίνο, θα σπάσει η έλευση της
Χέιλι που θα υποχρεωθεί να πάρει μέρος στην οικογενειακή φάρσα. Το δράμα
λύνεται με το φόνο του πατέρα και του ενός αδελφού. Ο μεγαλύτερος θα πάρει
τη θέση του πατέρα για να επαναλάβει μια παράσταση πλέον αυτιστική, δίχως
θεατές.
Η σύγχρονη θεατρική δραματουργία της Μ. Βρετανίας , υπηρετούμενη την
τελευταία δεκαετία από πολλούς νέους συγγραφείς, έλκεται από την σκηνική
αναπαραγωγή της ανεξέλεγκτης βίας, μιας βίας που έρχεται από τον έσω εαυτό
για να συναντήσει την κοινωνική βία ή το αντίθετο.
Αυτό που χαρακτηρίζει αυτή τη δραματουργία είναι ένα είδος λαγνίας της
βίας, μια σκηνική ηδονή που πηγάζει από το υπό διαπραγμάτευση θέμα , που
ανακυκλώνει τον τρόμο και την προσωπική απομόνωση.
Πάντως η σκηνική απόδοση του έργου από τον Εκτορα Λυγίζο,είναι πράγματι
αριστοτεχνική, οι δε ηθοποιοί ( Νίκος Γιαλελής, Γιώργος Ζιόβας, Θύμιος
Κούκιος, Ντέμπορα Οντογκ), με εξαιρετικούς αυτοσχεδιασμούς υπηρέτησαν το
δύσκολο εγχείρημα.