«Η ΦΡΟΥΤΟΜΥΓΑ» σε σκηνοθεσία Κριστόφ Μαρτάλερ και δραματουργία Στεφανί
Καρπ από τη «Λαϊκή Σκηνή» του Βερολίνου, στην Πειραιώς 260
Αν πέρισυ πάλι στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, η Volksbuhne am Rosa-
Luxemburg-Platz μας καθήλωσε με μια ανατρεπτική «Νόρα» του καιρού μας,
φέτος το διάσημο για την ζωντάνια του βερολινέζικο θέατρο, μας έφερε στην
ευχάριστα δύσκολη θέση να παρακολουθήσουμε μια ντανταϊστικής έμπνευσης
ιστορία περί έρευνας του φαινομένου του έρωτα, μέσω της παρατήρησης της
μύγας με την επωνυμία «φρουτόμυγα δροσόφιλα», η οποία σύμφωνα πάντα με τους
επιστήμονες δεν διαφέρει στις αντιδράσεις της και πολύ, από τον άνθρωπο!!!
Και όλα αυτά διαδραματίζονται σε ένα επιστημονικό εργαστήριο όπου
παράλληλα με τα φοβερά επιστημονικά συμπεράσματα και τα στατιστικά στοιχεία
περί έρωτος, ζήλιας και ανθρώπινης ενόρμησης, παρακολουθούμε τους
«ερευνητές» να τραγουδούν άριες περί έρωτος, να χορεύουν περιπαθώς με άδεια
πανωφόρια τα οποία ζευγαρώνουν, να περιεργάζονται τα μπουκαλάκια με τα
περίεργα χημικά υγρά, να λαγοκοιμούνται στα συρτάρια, να υποδύονται τους
ερευνητές, να υποδύονται τους εραστές. Ο σαρκασμός είναι φτωχή λέξη για να
περιγράψει τον τρόπο που μεταφέρθηκε η εικόνα της πλήρους συναισθηματικής
ένδειας που βασανίζει τον σύγχρονο άνθρωπο, η απομάκρυνσή του από την ίδια
τη φύση, ταυτόχρονα με την απελπισμένη αναζήτηση της πλήρωσής της. Φτωχά
ανθρώπινα πλάσματα που νοσταλγούν έναν χαμένο παράδεισο. Τόση μελαγχολία.
Αλλά το τελικό χτύπημα ήρθε στο τέλος, όταν διαπιστώσαμε ότι όλοι αυτοί δεν
ήταν παρά κομπάρσοι στο έργο «Φάουστ» του Γκαίτε που σε ένα διάλειμμα
αποφάσισαν να παίξουν σαν πρωταγωνιστές.
Με ακρίβεια ελβετικού ρολογιού, ο ελβετός σκηνοθέτης κούρδισε τα φτωχά
ανθρωπάκια του που ήταν όλοι τους μεγάλοι ηθοποιοί.
ΑΘΗΝΑ 9-7-07
ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ ΟΛΓΑ