«ΙΕΡΩΤΙΚΟΝ»
Συλλογή Ποιημάτων του Τάσου Κουράκη
Από τις εκδόσεις ΙΑΝΟS
Λίγες είναι οι περιπτώσεις πολιτικών μας που έχουν ενεργή σχέση με τη
λογοτεχνία και ιδίως την ποίηση (μου έρχεται βέβαια στο νου η περίπτωση του
Τηλέμαχου Χυτήρη και κάποιων άλλων, μετρημένων στα δάχτυλα, ως φωτεινών
εξαιρέσεων).
Γιατί η ποίηση αφορώσα τον εσώτερο εαυτό και την επώδυνη αλήθεια του,
εκθέτει τον γράφοντα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο και ως γνωστόν οι
πολιτικοί ξέρουν να φιλούν τα νώτα τους υποκύπτοντας σχεδόν πάντα στον
σίγουρο κομφορμισμό.
Όχι όμως και ο Τάσος Κουράκης, ο αναπληρωτής Καθηγητής της Ιατρικής Σχολής
του Α.Π.Θ. και βουλευτής του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ., που μόλις εξέδωσε την τέταρτη
συλλογή του, δηλώνοντας εξ αρχής ότι ο Ερωτας γι αυτόν είναι κάτι Ιερό
(Ιερωτικόν), ότι η ποίηση στηρίζεται στο Φως του Βιώματος (Βιωφώς), ότι ο
έρωτας κατέχει τη δική του αλήθεια (Ερωτοαλήθεια), ότι η μνήμη είναι κυρίως
σωματική (Μνημοκύτταρα), ότι ο απώτερος στόχος της ερωτικής πράξης είναι η
επανένωση των διαιρεμένων σωμάτων (Κολποφαλλός), ότι η ομορφιά του έγκειται
στην Συν-λειτουργία, όταν οι εραστές «Ωραιοκαρπούν» και «Δαχτυλοαφούν».
Φτιάχνοντας χειροποίητες λέξεις ο ποιητής, ακόμα και ξεχωρίζοντας τα
γράμματα από τις λέξεις που ανήκουν, δίνοντάς τους αυτοτελή υπόσταση,
μελωδώντας το νόημα που περιέχουν, μας αφηγείται ουσιαστικά την Ανοδο, την
Κορύφωση και την Ιερή Πτώση του Ανθρώπου (αρσενικού και θηλυκού) στην
πορεία της Ζωής του προς την «επικηρυγμένη», όπως λέει Αθανασία.
Επαναφέροντας ποιητικά την προϊστορική φαντασίωση της επανασυγκόλησης του
ανδρόγυνου, της επαναδημιουργίας του όλου ανθρώπου (της ολοκλήρωσης) μέσω
της ερωτικής πράξης, θεώνοντας την γενεσιουργό μήτρα, μας προσφέρει μια
γενναιόδωρη αρρενωπή θέαση του γυναικείου φύλου.
Από την ανατομία των σωμάτων λοιπόν στην ανατομία της ψυχής, ως αυτά πάντα
να ήταν ένα, με την ήρεμη μελαγχολία του ώριμου ανθρώπου που ξέρει ότι η
Επανάσταση είναι γένους θηλυκού .
ΑΡΙΣΤΕΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ