« Ιστορίες από το δάσος της Βιέννης» του Εντεν φον Χόρβατ, σε μετάφραση
Γιώργου Δεπάστα και σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά, από το Εθνικό Θέατρο στην
Πειραιώς 260
Ο ποιητής πέθανε νέος όταν ένα κλαδί δέντρου στα Ηλίσια Πεδία έπεσε στο
κεφάλι του, λίγο πριν η φρίκη που είχε προβλέψει στα έργα του κυριαρχήσει
απόλυτα στην Ευρώπη με τη μορφή της ναζιστικής κυριαρχίας.
Αυτός ένας πολίτης της παλιάς Αυστροουγγαρίας, κοσμοπολίτης της εποχής,
δήλωνε πως η «έννοια πατρίδα» εθνικιστικά νοθευμένη του ήταν ξένη.
Σ’ αυτό λοιπόν το νέο λαϊκό δράμα, κρατώντας απόσταση από τους ήρωές του,
τους αφήνει να αναπτυχθούν καθόλη τη διάρκεια της δράσης «ως κοινωνικά
όντα», χωρίς να παίρνει το μέρος κανενός, για να δείξει τη βλακεία και το
ψέμα, την κοινωνική αναλγησία και υποκρισία μιας κοινωνίας στην οποία ο
μικροαστισμός των λαϊκών στωμάτων, εμπλέκεται με τον μεγαλοϊδεατισμό,
φλερτάρει με το φασισμό και τον ρατσισμό, ξορκίζοντας τα ορμέμφητά του, την
σεξουαλική του πείνα και την ακατέργαστη ανάγκη του για επιβίωση πάσει
θυσία. Μέσα σ’ όλα αυτά ένα νέο κορίτσι θα τσακιστεί σαν κλαράκι, όταν
θελήσει ν’ ακολουθήσει την καρδιά της έξω από την κοινωνική σύμβαση. Θα
προδωθεί από τον ίδιο της τον εραστή, από τον πατέρα της, από τη γειτονιά
που μεγάλωσε.
Ο σκηνοθέτης ακολούθησε τ’ αχνάρια του συγγραφέα, μέσω της μεθόδου της
μπρεχτικής αποστασιοποίησης με συγκινητικά αποτελέσματα. Η παράσταση
ευτύχησε να στηριχθεί αφενός μεν σε έναν λαμπρό θίασο (Θέμις Μπαζάκα, Νίκο
Κουρή, Αγγελική Παπούλια, Ολγα Δαμάνη, Τιτίκα Σαριγκούλη, Δημήτρη Ημελλο,
Θεμιστοκλή Πάνου, Ακύλλα Καραζήση κλπ), αφετέρου δε στην φελινική παρουσία
επί σκηνής του Νίκου Πλάτανου που την επεξεργάστηκε μουσικά .
ΑΘΗΝΑ 10-11-08
Μοσχοχωρίτου ΟΛγα