ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ
Romeo Castellucci-Societas Raffaello Sanzio “KOΛΑΣΗ», στην «Πειραιώς 260»
Η «Κόλαση» αποτελεί το πρώτο μέρος της τριλογίας «Κόλαση, Καθαρτήριο,
Παράδεισος» που εμπνεύστηκαν οι δημιουργοί της από την «Θεία Κωμωδία» του
Δάντη.
Πρόκειται για μία «θεατρική εγκατάσταση» που αγγίζει τις σκηνικές και
πλαστικές τέχνες, δεν φιλοδοξεί ν’ αποδώσει θεατρικά το περιεχόμενο του
έργου, περισσότερο ενδιαφέρεται να δημιουργήσει έναν χώρο όπου συναντάται η
εμπειρική πραγματικότητα με τις υποσυνείδητες προβολές των ανθρώπινων
φόβων.
Η Κόλαση λοιπόν ταυτίζεται με την πτώση του ανθρώπου και την αίσθηση του
κινδύνου, του κινδύνου του θανάτου.
Κι επειδή κανείς δεν έχει ονειρευτεί τον θάνατό του, εφόσον κατά την
ψυχανάλυση δεν υπάρχει ανθρώπινη απεικόνισή του, μπορούμε μόνο ν’
αναπαραστήσουμε την ιδέα μας γι αυτόν, να νοηματοδοτήσουμε εμείς την Κόλασή
μας.
Ο Καστελλούτσι κάνει τον πρόλογο του έργου, παίρνοντας τη θέση του Δάντη
και είναι αυτός που θα περιγράψει την κάθοδό του στην Κόλαση. Η Κόλαση όμως
τελικά μεταφέρεται εντός του ιστού της πόλης, που περίκλειστη παραπέμπει σε
στρατόπεδο συγκέντρωσης. Επηρεασμένος από την Αναγεννησιακή ζωγραφική (
εικαστικά η εγκατάσταση παραπέμπει στην Θεία Κωμωδία του Μποτιτσέλι), κινεί
πλήθη επί σκηνής, χρησιμοποιεί κινηματογραφικές τεχνικές, εστιάζει στο
τραγικό της ανθρώπινης ύπαρξης, δημιουργεί κλίμα ζόφου, μεταφέρει την
αίσθηση κινδύνου.
Δεν διστάζει να εμφανίσει επί σκηνής άγρια σκυλιά, να βάψει με κόκκινο
χρώμα ένα λευκό άλογο, να κάψει ζωντανά ένα πιάνο, να τυλίξει απ’ άκρη σ’
άκρου την πλατεία μαζί με τους θεατές με ένα τουλπάνι.
Και στο τέλος ο διάβολος παίρνει τη μορφή του Αντι Γουόρχολ (ενώ
προβάλλονται έργα του) συμβολίζοντας την αδυναμία του καλλιτέχνη ν’
αναπαραστήσει την όντως πραγματικότητα, σύμφωνα και με την νεοπλατωνική
φιλοσοφία όπου η σκηνή του θεάτρου παίρνει τον χαρακτήρα οντολογικού χώρου
μεταξύ εμπειρικής πραγματικότητας και ιδεατού κόσμου.
Πράγματι αποτέλεσε ενδιαφέρουσα εμπειρία η επαφή με τον σκηνικό κόσμο του
Καστελούτσι, ακόμα και αν διαφωνούμε πλήρως με την χρησιμοποίηση ζώων στη
σκηνή, είτε του τσίρκου είτε του θεάτρου.
ΟΛΓΑ ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ