«ΤΟ ΚΟΥΣΤΟΥΜΙ» του ΚΑΝ ΤΕΜΠΑ, στο θέατρο «ΚΝΩΣΣΟΣ»
σε Μετάφραση Λουίζας Μητσάκου και Σκηνοθεσία Σοτιγκί
Κουγιατέ
Το «Κοστούμι» δεν ήταν ακριβώς θεατρικό έργο αλλά ένα
Αφήγημα που δραματοποιήθηκε. Ο Καν Τεμπά, ο νοτιοαφρικάνος «καταραμένος»
συγγραφέας, το έγραψε μέσα στο κλίμα των
«Shabeens» των πρωτόγονων παράνομων καφενείων του
«Sophiatown», του γκέτο των μαύρων που προηγήθηκε του
γνωστού μας «Σοβέτο». Αυτά τα μπαρ των μαύρων της ηρωικής εποχής του
απαρχάιντ, όπου συναθροίζονταν λευκοί και μαύροι συγγραφείς, κλέφτες,
πόρνες, προαγωγοί και μουσικοί, συνάθροιζαν πέρα από την
απελπισία των θαμώνων τους και την ελπίδα για ζωή.
Ετσι μέσα από την ιστορία ενός ερωτικού τριγώνου, όπου
πρωταγωνιστεί εκτός από το ζεύγος και το κοστούμι του εραστή,
αναδεικνύεται με θλιβερό χιούμορ και δηλητηριώδη σαρκασμό, το
ασφικτικό κλίμα της απομόνωσης, η τρέλα του αφύσικου κοινωνικού
εγκλεισμού, η ψυχολογική καταρράκωση των ανθρώπων από τους «μπάας»,
αλλά και η ενστικτώδικη τεράστια ζωτική δύναμη των μαύρων παρά την
εξαθλείωση του απαρχάιντ.
Η παράσταση σκηνοθετημένη από τον μόνιμο συνεργάτη του Π. Μπρουκ που
ανακάλυψε και πρωτοανέβασε το έργο, στηρίζεται στον σωματικό
αυτοσχεδιασμό και τη μουσική όχι ως υπόκρουση αλλά ως σωματική
επιβεβαίωση.
Οι ηθοποιοί στάθηκαν βέβαια επαρκείς στο ήθος του έργου, όμως έλειψε
το «κέντημα» που απαιτεί μια τέτοια προσέγγιση. Επίσης η αφαιρετική
του αντίληψη από άποψη σκηνικών αντικειμένων, θα εξυπηρετείτο από
μια μοντέρνα σκηνή και όχι από ένα θεατρικό χώρο που χρειάζεται
επειγόντως ανακαίνιση για να καταστεί λειτουργικός. Παρόλα αυτά η
Μπέσσυ Μάλφα (Ματίλντα) έδειξε τόσο τις ερμηνευτικές όσο και τις
φωνητικές της δεξιότητες.
Λάμπρος Τσάγκας, Γιάννης Σταματίου και Κώστας Κλάδης
υπηρέτησαν με ευσυνειδησία τους άλλους ρόλους, χωρίς όμως και τους
απογειώσουν.
ΑΘΗΝΑ 6-11-2006-11-0
ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ ΛΓΑ