«Λεωφορείο ο πόθος» του Τενεσί Ουίλιαμς, σε Μετάφραση Ερρίκου Μπελιέ και
Σκηνοθεσία Λεβάν Τσουλάτζε, στο Θέατρο «Ανεσις»
Το κλασικό αριστούργημα του Τενεσί Ουίλιαμς, από το πρώτο του ανέβασμα το
1947 στο Μπρόντγουεϊ της Νέας Υόρκης σε σκηνοθεσία του Ελία Καζάν με τον
νεαρό Μάρλον Μπράντο στο ρόλο του Κοβάλσκι, έως τις πάμπολλες σκηνικές και
κινηματογραφικές μεταφορές του (με τελευταία την «Blue Jasmine” του Γούντυ
Αλεν), αποτελεί ένα διαρκές καλλιτεχνικό στοίχημα για κάθε έναν που θέλει
να το προσεγγίσει ξανά.
Με όλο το δικό του τραυματικό οικογενειακό μπακράουντ να αντανακλάται
στους πληγωμένους ήρωες του έργου και ιδίως στην λίγο εστέτ, λίγο
αλαφροϊσκιωτη Μπλανς, ο συγγραφέας ουσιαστικά ξεσκεπάζει τους καθημερινούς
«φόνους» των αδύνατων ανθρώπων από μια αδυσώπητη δυτική κοινωνία που
αποστρέφεται το «παρεκκλίνον» ή το «διαφορετικό».
Ο Γεωργιανός σκηνοθέτης, ταλαντούχος και υποψιασμένος όπως δείχνει, είδε το
έργο μακριά από την αίσθηση του λάγνου αμερικανικού Νότου και της ερωτικής
έξαψης.
Εστησε λοιπόν ένα adhoc δράμα σε μια σύγχρονη, σκληρή σωματική δυναμική, με
συγκρούσεις όχι τόσο χαρακτήρων αλλά πολιτισμικών προτύπων και
αντικειμενικών συνθηκών που καθορίζουν το αξιακό φορτίο ζωής του καθενός.
Με λίγες παρεμβάσεις στο κείμενο, μέσα σε ένα δυναμικό σκηνικό (Σταύρος
Λίτινας) και την έντονη μουσική παρέμβαση του Θάνου Μικρούτσικου η Μπλανς
της Κατερίνας Λέχου πάλευε να ισορροπήσει ανάμεσα στο εξωτερικό σεξ απήλ
της και τις εσωτερικές της ρηγματώσεις, πετυχαίνοντας καλύτερα στις χαμηλές
νότες, ενώ ο Τάσος Ιορδανίδης, πιο ώριμος από ποτέ, πλησίασε τον Κοβάλσκι
με την κυνικότητα αλλά και την λαϊκή δύναμη που απαιτούσε ο ρόλος. Αληθινή
και δυνατή η ερμηνεία της Στέλλας από την Τζωρτζίνα Παλαιοθόδωρου.
ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ ΟΛΓΑ