«ΜΑΜΑ ΕΛΛΑΔΑ2» από την ομάδα AbOvo, σε κείμενα του Γιάννη Παλαιολόγου και
Γιάννη Σαρακατσάνη και Σκηνοθεσία του τελευταίου, στο «Θέατρο του Ηλιου».
Η AbOvo είναι μια ομάδα που πριν δυό χρόνια μας είχε ξαφνιάσει ευχάριστα με
το «Εκεί, εκεί στην Κόλαση».
Το φετινό τους έργο, «Μαμά Ελλάδα2» είναι μια πολιτική σάτυρα με στοιχεία
επιθεώρησης, που τη χαρακτηρίζει η νεανική φρεσκάδα και η αμιγής
θεατρικότητα, δηλαδή η υιοθέτηση κωδίκων βασισμένων στο σωματικό θέατρο (η
αίσθηση είχε κάτι από αδελφούς Κοέν, ακόμα και μπάστερ Κήτον, αλλά και την
ανάμνηση της γηγενούς επιθεώρησης) και όχι η αναπαραγωγή της τηλεοπτικής
πλάκας.
Ετσι ενώ η επιθεώρηση της μεταπολιτευτικής περιόδου εξάντλησε το μοντέλο
της κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1990 αντικαθιστάμενη από την
τηλεοπτική σάτυρα, όλο και περισσότερα νέα παιδιά (θυμηθείτε και τους
περσινούς «Ηρωες») ανακαλύπτουν έναν παρθένο χώρο, για να εκφρασθούν με νέα
μέσα και νέα οπτική, σατυρίζοντας την νεοελληνική μας πραγματικότητα.
Με θέματα επικαιρικά, δοσμένα σχεδόν ακατέργαστα, όχι από αδυναμία, αλλά
από μια πολιτική αίσθηση «ότι έτσι που είναι η κατάσταση, αντιμετωπήστε τη
κατάμουτρα».
Στη σύγχρονη Ελλάδα η κυβέρνηση πουλάει τον… Παρθενώνα στους παπάδες και
ξεσηκώνονται οι αρχαίοι από τον τάφο τους για να τους αντιμετωπίσουν στην
τηλεοπτική εκπομπή της Ολγας Τρίζει, που θα ξεπουλήσει το ρόλο της ως
δημοσιογράφου για να πάρει μερίδιο από τα κέρδη…
Εν τω μεταξύ το καλύτερο σχόλιο του ξεσηκωμού των νέων τον περασμένο
Δεκέμβρη, γίνεται από αυτά τα παιδιά. Μία δεκαπεντάχρονη ψάχνει
επαναστατικό χώρο, αλλά δεν τον βρίσκει εφόσον κι αυτός ακόμα είναι
καλυμμένος από την μεσήλικη μητέρα της που ανήκει στη γενιά του
Πολυτεχνείου. Τα υπόλοιπα επί σκηνής…