Μετρα κατα της βιας..
Μια φορα.. καθως ο κυριος Κόυνερ ο στοχαστης..
εβγαζε λογο σε μια καταμεστη αιθουσα και καταφεροταν κατα της βιας..
προσεξε ξαφνικα πως ο κοσμος αρχισε να τραβιεται και να φευγει..
Γυρισε τοτε κι ειδε να στεκει πισω του η Βια αυτοπροσωπως..
<Τι τους ελεγες?> τον ρωτησε η Βια..
<Τους μιλουσα υπερ της Βιας>απαντησε ο κυριος Κόυνερ..
Την ωρα που εφευγε ο κυριος Κόυνερ τον ρωτησαν οι μαθητες του γιατι
υποχωρησε..
Ο κυριος Κόυνερ απαντησε:
<Για να μπορεσω να προχωρησω.. Εγω πρεπει να ζησω περισοτερο Βια..>
Και ο κυριος Κόυνερ τους διηγηθηκε μια ιστορια:
Στο σπιτι του κυριου Δόλιου.. που ηξερε να λεει οχι.. μπηκε μια μερα
στα χρονια της παρανομιας..ενας πρακτορας και του εδειξε ενα χαρτι..
Το χαρτι.. στο ονομα εκεινων που ειχαν καταλαβει την πολη..
οριζε πως ο πρακτορας θα εχει στην δικαιοδοσια του καθε σπιτι
οπου θα πατουσε το ποδι του και καθε λογης τροφη που θα ζητουσε..
και θα ειχε υπηρετη του οποιον εβρισκε μπροστα του..
Ο πρακτορας πηρε καρεκλα και καθισε.. του ζητησε φαι.. πλυθηκε..
ξαπλωσε.. γυρισε με το προσωπο στον τοιχο και πριν τον παρει
ο υπνος ρωτησε: <θα γινεις υπηρετης μου?>
Ο κυριος Δόλιος τον σκεπασε με μια κουβερτα.. εδιωξε τις μυγες..
κι αγρυπνος παρασταθηκε στον υπνο του..
Εφτα ολοκληρα χρονια τον υπακουγε οπως την πρωτη εκεινη μερα..
κι εκανε για τον πρακτορα τα παντα.. εκτος απο ενα..
δεν του ειπε ποτε λεξη..
Κι ο πρακτορας ολο και παχαινε απ το πολυ που ετρωγε.. κοιμοταν
και διαταζε.. και πανω στα εφτα χρονια πεθανε.
Τον τυλιξε τοτε ο κυριος Δόλιος στην τριμενη κουβερτα..
τον εβγαλε σερνοντας απο το σπιτι..επλυνε το στρωμα..
εβαψε τους τοιχους.. αναστεναξε και απαντησε:
<οχι>