Ο ΑΡΑΒΟΪΣΡΑΗΛΙΝΟΣ ΤΣΕΛΕΜΕΝΤΕΣ.08

«Ο ΑΡΑΒΟΪΣΡΑΗΛΙΝΟΣ ΤΣΕΛΕΜΕΝΤΕΣ» του Ρόμπιν Σόανς σε σκηνοθεσία Κυριακής
Σπανού στη «Δημοτική Αγορά της Κυψέλης»

Μπορεί μία θεατρική παράσταση να λειτουργεί όπως οι ακτιβιστές των
κινημάτων διαμαρτυρίας;
Ναι, όταν το έργο διαπραγματεύεται το ακανθώδες θέμα της συνύπαρξης Αράβων
και Ισραηλινών με την ευθύτητα του έντιμου ντοκιμαντέρ, μέσα στο
ακατέργαστο περιβάλλον της παλιάς Ανοιχτής Αγοράς της Κυψέλης, από έναν
θίασο νεώτερων και παλιότερων καταξιωμένων ηθοποιών, που νοιάζονται ώστε η
τέχνη τους ν’ ακουμπά τα σύγχρονα, τα δύσκολα και γι αυτό ουσιαστικά θέματα
του καιρού μας.
Στη σκηνή λοιπόν παρουσιάζονται στιγμιότυπα μιας αφόρητης καθημερινότητας
των αράβων της Ιερουσαλήμ, με την ταπείνωση των τσεκ-πόιντς, τις
επιθέσεις των ισραηλινών στρατιωτών, αλλά και των φόβο των απέναντι, για
τις επιθέσεις αυτοκτονίας. Μουσουλμάνοι, Χριστιανοί και Εβραίοι, μπλεγμένοι
σε ένα γαϊτανάκι θανάτου.
Ο αέρας συναγωνίζεται τις μυρωδιές της Ανατολής με τα’ αρώματα και τα
μπαχάρια της, και οι απλοί άνθρωποι προσπαθούν να διασώσουν την ανθρωπιά
τους μέσα από τις γεύσεις και τη διαφύλαξη παλιών συνηθειών που
νοηματοδοτούν την ύπαρξή τους. Μέσα σε όλα αυτά ειρωνικά προβάλλει μια νέα
γενιά που προσπαθεί να ενσωματώσει στην καθημερινότητά της τον περιβόητο
τρόπο ζωής, με αποκορύφωμα η χωριάτικη ελληνική σαλάτα να θεωρείται in.
Η Κυριακή Σπανού μπήκε στην ψυχή του έργου και του έδωσε τη ζωή που του
άξιζε, ενώ ο θίασος το υπηρέτησε ολόψυχα με την πολύτιμη σοφία της Ντόρας
Σιμοπούλου, την αδρή απλοϊκότητα του Μανώλη Γιούργιου, την ευάλωτη
δυναμικότητα της Βίλης Σωτηροπούλου, την εσωτερική δραματικότητα της
Ρουμπίνης Μοσχοχωρίτη αλλά και την αξιοπρόσεκτη παρουσία των άλλων
ηθοποιών (Χαλκιάς, Φύτρος, Φλέουρας).

Αθήνα 7-4-08
Μοσχοχωρίτου Ολγα