«Ο ΜΑΡΞ ΣΤΟ ΣΟΧΟ» του Χάουαρντ Ζιν
Στο Θέατρο «ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ»
«Αν είναι να παραβείς το νόμο, κάντο μαζί με άλλους 2000 ανθρώπους.
Καλύτερα δε και με μουσική υπόκρουση Μότσαρτ». Μαρξιστικό χιούμορ από
σκηνής;
Και όμως. Ο Χ. Ζιν (που μαζί με τον Νόαμ Τσόμσκι συγκαταλέγεται ανάμεσα στα
πιο γνωστά πρόσωπα της αριστερής διανόησης στις Ηνωμένες Πολιτείες),
ενστερνιζόμενος την καθαρά μαρξιστική άποψη για την «πολιτική τέχνη»,
τόλμησε να ανεβάσει τον ίδιο το Μαρξ στη σκηνή, προκειμένου να διασώσει τη
φιλοσοφία του από την ιστορική στρέβλωση . Και ενώ θα περίμενε κανείς ένα
πληκτικό «προπαγανδιστικό δρώμενο» (εφόσον όπως λέει και ο ίδιος ο
θεατρικός Μαρξ, πληκτικότερο από το να διαβάζει κανείς πολιτική οικονομία
είναι να γράφει γι αυτήν), μας παρέδωσε μια ζωντανή αυτοπροσωπογραφία του
μεγάλου φιλόσοφου, έναν πλήρη χαρακτήρα με τις αντιφάσεις του, τις
αδυναμίες του, τον αυτοσαρκασμό του. Έναν ανθρώπινο Μαρξ, συγκινητικό και
αξιολάτρευτο.
Είχαμε την τύχη βέβαια να δούμε αυτό το έργο στην Ελλάδα, ερμηνευμένο από
έναν στοχαστή ηθοποιό, τον Αγγελο Αντωνόπουλο.
Είναι φανερό από την παράσταση ότι πράγματι ο ίδιος επεξεργάστηκε
δραματουργικά το κείμενο και το αναπαρήγαγε για μας, μέσα από το δικό του
προσωπικό χιούμορ, την ευαισθησία του ηθοποιού που έχει ρουφήξει σα
σφουγγάρι τους κοινωνικούς κραδασμούς και γνωρίζει το ψυχικό αποτύπωμα που
άφησε στην ελληνική κοινωνία ο μεγάλος επαναστάτης.
Δεύτερη δε φορά που εμπιστεύεται μια νέα σκηνοθέτιδα, την Αθανασία
Καραγιαννοπούλου, ποντάροντας χωρίς συμπλέγματα στη φρεσκάδα της ματιάς
της. Ο μονόλογος ντύθηκε με εξαιρετικές οι μουσικές επιλογές που εντάχθηκαν
λειτουργικά στη ροή του λόγου, σηματοδοτώντας εποχές και αισθήματα,
φορτίζοντας ή αποφορτίζοντας αναμνήσεις, φτιάχνοντας μια απρόσμενα
ατμοσφαιρική παράσταση, που ενθουσίασε το κοινό, παρόλο ότι βιώνουμε τους
πιο συγκεχυμένους πολιτικά καιρούς.
ΑΘΗΝΑ 13-2-06
ΟΛΓΑ ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ