Λέοντος Τολστόι «ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ»
Από το Θεατρικό Εργαστήρι του Πιοτρ Φομένκο, σε Σκηνοθεσία του ιδίου
στην «Πειραιώς 260»
Εξι χρόνια λένε πως έκανε ο Τολσόι να ολοκληρώσει το μνημειώδες έργο του,
ένα μυθιστόρημα με φόντο τους πολέμους του 1805 και του 1812 κατά του
Ναπολέοντα , μια σπουδαία ανίχνευση της ανθρώπινης φύσης και της ελευθερίας
βούλησης κατά την ρώσικη λογοτεχνική παράδοση.
Εξι χρόνια κράτησαν και οι πρόβες του Φιομένκο με τους μαθητές του –
ηθοποιούς, τους «φιομένκους» όπως τρυφερά τους αποκαλούν οι Μοσχοβίτες. Η
δουλειά άρχισε στο θρυλικό «Σπίτι των Ηθοποιών» στην περίφημη οδό Αρμπάτ,
το Καρτιέ Λατίν της Μόσχας όπως την αποκαλούν, που επιβιώνει ακόμα παρά τις
σαρωτικές αλλαγές που η οικονομία της αγοράς επέφερε και στον καλλιτεχνικό
χώρο.
Η διασκευή του Φιομένκο και των συνεργατών του, κρατάει το άρωμα του έργου,
κεντάει με σχεδόν αόρατα νήματα τις ανθρώπινες σχέσεις και τις κοινωνικές
αντιλήψεις τις εποχής, το κλίμα που επικρατούσε στα σαλόνια της
αριστοκρατίας, τις απόψεις για τη Γαλλική Επανάσταση και ότι αυτή έφερε
στην Ευρώπη, με όπλα τη λεπτή σάτυρα, την ειρωνία και ένα υποδόριο
μελαγχολικό χαμόγελο.
Και κυρίως με έναν θίασο νέων που έμοιαζε να συνδιαλέγεται με την ιστορία
του (θεατρική και πολιτική), με υπαινικτικά σκηνικά και κοστούμια, δίνοντας
έμφαση στη χειρονομία και την αδιόρατη έκφραση,
Πολλοί είπαν πως έλειπε η ψυχή και το συναίσθημα από την παράσταση.
Αγνόησαν φαίνεται το ψυχικό βάρος που σταδιακά συσσωρεόταν στην σκηνή ,
εκεί που φαινομενικά τίποτε το ιδιαίτερα δραματικό δεν συνέβαινε. Όπως
ακριβώς στα έργα του Τσέχοφ.
ΑΘΗΝΑ 11-6-07
ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ ΟΛΓΑ