ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ’15

«ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ» του Αισχύλου, σε Μετάφραση Γιώργου Μπλάνα και
Σκηνοθεσία Κώστα Φιλίππογλου

Ο «Προμηθέας Δεσμώτης» είναι το μόνο σωζόμενο έργο μιας τριλογίας
(«Προμήθεια») που έχει ως θέμα της τη σύγκρουση ανάμεσα στο Δία και τον
Προμηθέα, για την τύχη του ανθρώπινου γένους.
Η αισχύλια τριλογία διηγούνταν αυτό ακριβώς το κοσμικό δράμα. Εμείς
γνωρίζουμε μόνο το πρώτο έργο που διαπραγματεύεται τη ρήξη του Προμηθέα με
το Δία.
Ο απείθαρχος Τιτάνας, ο αποστάτης της τάξης του, όπως έχει χαρακτηρισθεί,
θα τιμωρηθεί βάναυσα γιατί χαρίζει στους ανθρώπους τη φωτιά, ήτοι τα μέσα
για την επιβίωσή τους.
Μια τραγωδία του ώριμου πια Μαραθωνομάχου, με τους ήρωες να εντάσσονται σε
έναν αυστηρό κώδικα δεοντολογίας. Μια φιλοσοφική προσέγγιση του ιστορικού
πεπρωμένου της ανθρωπότητας , με συνείδηση της θνητότητάς της, να
αναδεικνύει ταυτόχρονα την ελεύθερη βούληση και την αμφισβήτηση της
εξουσίας.
Τα άλλα δύο αναφέρονταν στην συμφιλίωση των δύο αρχών του κόσμου και το
μόνο που γνωρίζουμε είναι πως ο Αισχύλος προκρίνει μια διαρκή ειρηνική
επανάσταση που δεν θα τρώει τα παιδιά της όπως ο Κρόνος, αλλά αντίθετα θα
τα γεννάει.
Το διαρκές σκηνοθετικό στοίχημα του έργου είναι να συνδυαστεί η ακινησία (ο
ήρωας δεμένος σε έναν βράχο στο πουθενά), με την εσωτερική του δόνηση και
γύρω του τον κύκλιο χορό των Ωκεανίδων.
Ο Φιλίππογλου κατάφερε μια ευρηματική προσέγγιση, ώστε η ακινησία να
υπονοείται και η κίνηση να δίνει τον τόνο. Διαμόρφωσε ένα πολυδιάστατο και
πολυσήμαντο σκηνικό σύμπαν, δημιούργησε εικόνες υψηλής αισθητικής και
συμμετρίας με χαρακτηριστικότερη την κεκλιμένη φιγούρα μιας τεράστιας
μαριονέτας που συνυπήρχε με τον ηθοποιό Προμηθέα, έναν στιβαρό και
μετρημένο Τάσο Νούσια.
Ο Γεράσιμος Γεννατάς ως Ηφαιστος και Ωκεανός, καλός αλλά με διανυμάνσεις
στην εμβάθυνση του ρόλου του.
Παρότι αμφιθυμία μου δημιούργησε η Ιώ της Μαρλένε Καμίνσκι με τα σπαστά
ελληνικά ή τους γερμανικούς στίχους που απήγγειλε, η καθαρή μετάφραση του
Γιώργου Μπλάνα, η συμπαντική μουσική παρέμβαση των Lost Bodies και κίνηση
του χορού ( Φρόσω Κορρού )που ενσάρκωνε τα μυθολογικά και μεταφυσικά
στοιχεία του έργου, έφεραν ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα.
ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ ΟΛΓΑ