Σύντροφοι,
Επειδή η βαρβαρότητα που επικρατεί γύρω μας, πολιορκεί και τις δικές μας
ψυχές και ο πολιτισμός κατά την γράφουσα, αποτελεί ένα αντίβαρο, προτείνω
να παρακολουθήσουμε ομαδικά (ως ΣΥΡΙΖΑ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ _ ΡΑΚ) μια πολύ
ενδιαφέρουσα παράσταση.
Την «ΑΝΑΚΡΙΣΗ» του Πέτερ Βάις στο «ΘΕΑΤΡΟ ΤΖΕΝΗ ΚΑΡΕΖΗ» με πρωταγωνιστή τον
Κ.Καζάκο.
Εάν το θέλετε, μπορώ εγώ να το οργανώσω. Την παράσταση μπορούμε να την
παρακολουθήσουμε σε πολύ χαμηλή τιμή (επειδή ακριβώς θα πάμε ομαδικά).
Για να σας δώσω κάποια στοιχεία της παράστασης σας επισυνάπτω την σχετική
«Κριτική μου» στην Εφημερίδα ΗΜΕΡΗΣΙΑ.
««Η ΑΝΑΚΡΙΣΗ» του Πέτερ Βάις σε Δραματουργική επεξεργασία, Σκηνοθεσία και
Μουσική Επιμέλεια Σταύρου Τσακίρη, στο «Θέατρο Τζένη Καρέζη»
Ο Κώστας Καζάκος ανέλαβε το ρίσκο να οδηγήσει στη σκηνή ένα εμβληματικό
έργο που στοίχειωσε την μεταπολεμική Ευρώπη και ως είδος θεάτρου, αλλά
κυρίως με το θέμα του.
Το έργο αποτελεί ένα δριμύ κατηγορώ κατά του ναζισμού και βασίστηκε στα
πρακτικά της δίκης της Φρανκφούρτης, όπου βασικά στελέχη του στρατοπέδου
Άουσβιτς κάθισαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου για εγκλήματα κατά της
ανθρωπότητας. Μια θεατρική «Δίκη» καταπέλτης κατά του ναζισμού.
Το έργο παίχτηκε το 1965 ταυτόχρονα σε 15 σκηνές στην Ανατολική και Δυτική
Γερμανία και στο Royal Shakespeare Company στο Λονδίνο σε σκηνοθεσία Πήτερ
Μπρουκ.
Ανήκει στην κατηγορία του θεάτρου – ντοκουμέντο, μια ιστορική θεατρική
μορφή που εμφανίσθηκε στην Ομοσπονδιακή Γερμανία τη δεκαετία του 1960, και
ολοκλήρωσε θα λέγαμε ιστορικά τον κύκλο της τη δεκαετία του 1970 (ως
καλύτερο έργο αυτού του είδους θεωρείται το «Μαρά-Σαντ»- ένας βαθύτατος
στοχασμός πάνω στο θέμα της Επανάστασης», ενώ «Ο Τρόσκι στην Εξορία» του
ιδίου, θεωρείται και το κύκνειο άσμα του) .
Βαθειά πολιτικό, στηριγμένο σε αυθεντικά στοιχεία και ελάχιστη αισθητική
παρέμβαση, το θέατρο- ντοκουμέντο πρέπει να ειδωθεί στο πλαίσιο μια
«εξεγερμένης» κοινωνικά δεκαετίας, όπως αυτή του 1960.
Εάν το 1983 που ανέβασε το έργο το Εθνικό Θέατρο, θεωρήθηκε από την τότε
κριτική ότι απλώς επέτειε φόρο τιμής στον μόλις αποβιώσαντα συγγραφέα,
σήμερα το έργο με την σκληρότητα της αφήγησής του, μιλά για το σήμερα με τα
αδιάσειστα στοιχεία του χθες.
Ενας εξαιρετικός θίασος με τον Καζάκο – Ανακριτή στο κέντρο της σκηνής και
την συγκλονιστική παρουσία της Ευας Κοταμανίδου που θύμισε στιγμές της από
το «Θίασο» του Αγγελόπουλου, έφερε εις πέρας ένα δύσκολο εγχείρημα (επίσης
Τζένη Κόλλια, Παύλος Ορκόπουλος, Μαρία Τζάνη,Θόδωρος Γράψας, Γιάννης
Γούνας) που ο σκηνοθέτης επέλεξε να μας το εκθέσει δίχως ανάσες. Σαν ένα
χαστούκι στο πρόσωπο του εφυσηχασμού.
Το έργο ολοκληρώνει η αναπάντεχη παρουσία του Νίκου Μπογιόπουλου που ως
σημερινός δημοσιογράφος, μας μιλά γι αυτούς που δεν κάθισαν ποτέ στο εδώλιο
του κατηγορουμένου κι αυτές δεν είναι άλλες από τις γνωστές και σήμερα
γερμανικές και αμερικάνικες εταιρείες που κάλυψαν και συνεργάσθηκαν με το
Τρίτο Ράιχ.»
ΟΛΓΑ ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ