«ΤΟ ΓΑΛΑ» του Βασίλη Κατσικονούρη
από το ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ, σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη
.
Στο «Γάλα» παρακολουθούμε την προσπάθεια επιβίωσης στην Ελλάδα του σήμερα
μιας οικογένειας μεταναστών από τη Ρωσία. Ειδικώτερα της μάνας με τα δύο
αγόρια της. Ο ένας (ο Αντώνης) προσπαθεί να ενταχθεί και να επιβιώσει πάσει
θυσία, με κύριο όπλο την διαγραφή της μνήμης του. Η πατρίδα γι αυτόν δεν
υπήρξε ποτέ. Η τραγική του επιλογή θα τον οδηγήσει αναγκαστικά στη
συναισθηματική στειρότητα, ενώ ουδέποτε θα γλυτώσει από το άλγος της
καταπιεσμένης νοσταλγίας . Αντίθετα ο άλλος (ο Λευτέρης), ψυχικά
διαταραγμένος, μένει προσκολλημένος στα σπαράγματα μνήμης της παιδικής
ηλικίας, αρνούμενος τη λήθη ως προϋπόθεση ενηλικίωσης και αναζητώντας ακόμα
αυτό που η πατρίδα (μάνα;) του στέρησε από τα παιδικά του χρόνια. Το γάλα
ως συνώνυμο της βασικής τροφής, της μητρικής αγκαλιάς, της συναισθηματικής
πλήρωσης. Ο Λευτέρης χρειάζεται τη θαλπωρή της μνήμης γιατί τρομάζει τη
γύρω του πραγματικότητα. Η διαταραχή του είναι αιτία και αποτέλεσμα μαζί
αυτού του τρόμου.
Ανάμεσά τους η αρχετυπική μορφή της μητέρας, που προσπαθεί με την αγάπη
και τη θυσία να γεφυρώσει το χάσμα.
Το έργο φαινομενικά ρεαλιστικής γραφής, εμπεριέχει συμβολισμούς,
ψυχαναλυτικές αναφορές (η σχέση του Λευτέρη με τη μητέρα του είναι μια κατ’
εξοχήν αναφορά στο οιδιπόδειο σύμπλεγμα) και πολλά πεδία ανάγνωσης.
Κείμενο δυνατό, με έντονους χαρακτήρες σε σύγκρουση, που παρά τον κίνδυνο
να γίνει μελό, παραμένει δραματικά αποτελεσματικό, μεταφέροντας αυθαιντική
συγκίνηση στους θεατές.
Το έργο ευτύχησε τόσο στα χέρια του Νίκου Μαστοράκη, όσο και από τις
ερμηνείες των ηθοποιών.
Η Μάνια Παπαδημητρίου ερμήνευσε τη μητριαρχική μορφή της μάνας με
σπαραχτική αδρότητα, ενώ οι άλλοι συντελεστές (Γιάννος Περλέγκας,
Κωνσταντίνος Παπαχρόνης και Μαρία Παπαστεφανάκη) έδωσαν τον καλύτερο εαυτό
τους δίνοντας σάρκα και οστά στον Αντώνη, το Λευτέρη και τη Νατάσα
αντίστοιχα.
ΑΘΗΝΑ 20-3-05
ΟΛΓΑ ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ