«Το Ιδρυμα» της ομάδας «Αb Οvo» σε σκηνοθεσία Γιάννη Σαρακατσάνη στον
πολυχώρο Bios
Οι “Ab Ovo” , η θεατρική ομάδα με όνομα που σημαίνει «από το αυγό ή από
την αρχή», ξαναχτύπησαν. Μετά την «Μαμά Ελλάδα» που τους έκανε γνωστούς και
αναγνωρίσιμους ως θεράποντες της πολιτικής κωμωδίας με έναν καινούργιο
τρόπο, δικό τους, κοντά αλλά και μακριά από την επιθεώρηση, βούτηξαν στα
βαθειά νερά της κρίσης, θέλοντας να μας βάλουν κυριολεκτικά στο παιγνίδι
τους.
Ολοι οι θεατές είναι τα πειραματόζωα ενός Ιδρύματος με επικεφαλής τον
Γιόχαν Papadakis, που έχει αναλάβει να αναβαθμίσει τους Ελληνες σε
Ευρωπαίους.
Με γερμανική μεθοδικότητα οι απείθαρχοι Ελληνες πρέπει να μάθουν να τηρούν
τους κανόνες. Το Ιδρυμα επιμένει πως αγαπά την Ελλάδα κι ας είναι μια χώρα
νάρκισσων τεμπέληδων που αψηφούν την εξουσία και τους νόμους, που θεωρούν
πως όλοι συνωμοτούν εναντίον τους.
Γύρω από αυτό το εύρημα η θεατρική ομάδα που στηρίζεται στον αυτοσχεδιασμό
, με τη φόρμα του devised theater (του επινοημένου θεάτρου ή του θεατρικού
τεχνάσματος), στήνει τις σκηνές της που προκαλούν το γέλιο εμπλέκοντας όμως
και τον ίδιο το θεατή στη δράση. Μέχρι και ποίημα μας ζήτησαν να γράψουμε
και να παρουσιάσουμε που να περιέχει τις λέξεις «χωριάτικη» και
«ανταγωνισμός». Και μπορεί με «τη χωριάτικη» ποίημα να μην γράφεται, όμως
θαυμάσια μπορείς να κάνεις «σαλάτα την ανταγωνιστικότητα», μοιάζει να
αποδέχεται η ομάδα που σούρνει τα εξ αμάξης στους έλληνες , θεωρώντας τους
υπεύθυνους για την οικονομική κρίση λόγω των προαναφερομένων ελαττωμάτων
τους. Ποια διεθνής κρίση, ποιά Μέρκελ, ποιοί Οίκοι Αξιολόγησης. Δίκιο έχει
η γυναίκα: Οποιος δανείζεται πρέπει να πληρώνει. Τέρμα.
Η μεγέθυνση του ελαττώματος και η αναπαραγωγή του «κλισέ» είναι βασικά
στοιχεία της φάρσας αλλά και της επιθεώρησης. Επομένως και αποδεκτοί οι
κώδικες που τα αναπαριστούν. Βεβαίως η πολιτική κωμωδία υποτίθεται ότι
στοχεύει βαθύτερα. Εχω τη γνώμη όμως ότι τα παιδιά της ομάδας που ανήκουν
στη γενιά των τριαντάρηδων, ήτοι τη γενιά που μεγάλωσε θεωρώντας την
σχετική ευμάρεια των τελευταίων δέκα χρόνων κάτι δεδομένο, πρέπει να είναι
πολύ θυμωμένα με τη γενιά των γονιών τους. Εισπράττοντας τη γενική άποψη
ότι θα ζήσουν χειρότερα από αυτούς, θεωρούν προσωπικά υπεύθυνους όλους
τους ελληνες για την ψυχική ματαίωση που υφίστανται. Αλλιώς δεν μπορώ να
κατανοήσω την αλίευση θεμάτων μόνο γύρω από τον πυρήνα, «Σκοτεινές
δυνάμεις», κακοί συνδικαλιστές, ο πολιτικός ηγέτης που υπαναχωρεί λόγω
πολιτικού κόστους , αμόρφωτοι καθηγητές ΤΕΙ, αφασική νεολαία, ανόητος
«Γαύρος» κλπ, χωρίς την αναγκαία ποιητική έξοδο από το «δράμα». Ετσι όμως
αυτοματαιώνονται και οι ίδιοι. Εκτός και εάν ισχύει και γι αυτούς ότι
«φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από εμάς».
ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ ΟΛΓΑ