«ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΚΟΥΤΙ» του Γιώργου Ηλιόπουλου σε Σκηνοθεσία-Σκηνογραφία-Κοστούμια
του Αντώνη Καλογρίδη και Μουσική του Θοδωρή Οικονόμου
Mετά την πτώση ενός αεροπλάνου όλοι ψάχνουν «το μαύρο κουτί» που θα τους
δώσει τις αναγκαίες πληροφορίες για το τις αιτίες της συντριβής. Το ίδιο
συμβαίνει και όταν ένας άνθρωπος καταρρέει ψυχικά. Μόνο που αυτή τη φορά
«το μαύρο κουτί» δεν είναι τίποτε άλλο από όσα περιλαμβανονται στο
υποσυνείδητό του, εκεί στο χώρο των αποθημένων τραυμάτων και ματαιώσεων.
Το έργο του Γιώργου Ηλιόπουλου πατώντας από τη μια στο ψυχολογικό δράμα και
από την άλλη στο ακραία γκροτέσκο, ψάχνει τη λύση του αινίγματος: Πώς
φτάνει ένα «χρυσό αγόρι», ένα σύγχρονο golden boy να καταρρέει κάτω από
κρίσεις πανικού, να εγκαταλείπει την χρυσή του καρριέρα στη μητρόπολη του
καπιταλισμού και να επιστρέφει στα πάτρια εδάφη για να αναμετρηθεί με τον
πατέρα του και όλα τα φαντάσματα της ζωής του.
Παράλληλα ο σκηνοθέτης είχε να αναμετρηθεί με τα όνειρα – εφιάλτες του
ήρωα, με την εναλλαγή δραματικού και γκροτέσκο και τα κατάφερε υιοθετώντας
μια μικτή φόρμα μέσα από τη χρήση της video art και του φωτός, «είδε» όλο
το έργο ως ένα θρήλερ εσωτερικής αναζήτησης του ενόχου ή της αλήθειας, ενώ
προσπάθησε να σπάσει τον απόλυτο ρεαλιστικό χαρακτήρα των δραματικών
σκηνών.
Ο θίασος (Γιώργος Ηλιόπουλος, Αθηνά Μαξίμου, Αννα Γεραλή) υπηρέτησε
ευσυνείδητα τη σκηνοθετική εκδοχή αλλά οφείλουμε να επισημάνουμε τον Κώστα
Καζάκο που καταφέρνει ακόμα να μας ξαφνιάζει όχι μόνο με την γνωστή ώριμη
ερμηνεία του, αλλά την δυνατότητά του να μεταμορφώνεται διαρκώς επί σκηνής
και να επιβάλλει με την ίδια του την παρουσία τον ήρωα που υποδύεται.
ΟΛΓΑ ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ