«ΤΟ ΣΤΡΙΨΙΜΟ ΤΗΣ ΒΙΔΑΣ» του Χένρι Τζέιμς σε Διασκευή – Σκηνοθεσία – Μουσική
Επιμέλεια Δημοσθένη Παπαδόπουλου, στο Θέατρο ΑΝΕΣΙΣ
Ένα ψυχολογικό θρίλερ με φαντάσματα, σκηνικό καθώς και την ηθική της
Βικτωριανής εποχής, γεμάτο υπονοούμενα και λογοπαίγνια, το έργο του Χένρι
Τζέιμς διαθέτει ένα απύθμενο βάθος. Είναι τα ψυχολογικά προβλήματα του
ίδιου του συγγραφέα που οδηγούν στη σκέψη ότι πίσω από όλους τους ρόλους
κρύβεται πιθανά ο ίδιος. Ο πουριτανισμός της Βικτωριανής εποχής που οδηγεί
όλα τα θέλω να θεωρούνται ανήθικα, που οδηγεί σε νεύρωση μια νεαρή γυναίκα
ή ακόμα και τα παιδιά, έρχονται στο φως. Από πίσω καραδοκεί πάντα η
πουριτανική ενοχή και η αίσθηση της αμαρτίας.
Πάντως καλό είναι να λαμβάνουμε υπόψη πως βάση αυτής της νεύρωσης είναι το
γεγονός ότι δεν αντιμετωπίζουμε ποτέ τα γεγονότα ως αυτά καθ εαυτά, αλλά
χανόμαστε στις πολλαπλές υποκειμενικότητες και ερμηνείες, χαρακτηριστικό
όχι μόνο της Βικτωριανής εποχής αλλά και σήμερα.
Η παράδοξη αυτή ιστορία που περιλαμβάνει μια γκουβερνάντα η οποία αρχίζει
να βλέπει απειλητικά οράματα όταν αναλαμβάνει τη φροντίδα δύο μικρών
παιδιών σε ένα παλιό όμορφο πύργο, εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1898 και
έκτοτε έκανε μεγάλη καριέρα και ως λογοτεχνικό έργο και ως θεατρική
διασκευή από τον Τζέφρι Χάτσερ, αλλά και στον κινηματογράφο, την όπερα,
την τηλεόραση.
Στην Ελλάδα μας το πρωτογνώρισε ο Θωμάς Μοσχόπουλος στον εξώστη του θεάτρου
ΑΜΟΡΕ σε μια κλειστοφοβική μεταμεσονύχτια παράσταση.
Σήμερα όμως στο θέατρο ΑΝΕΣΙΣ, είμαστε ευτυχείς ακόμα και έκπληκτοι όταν
ήρθαμε σε επαφή με μια εξαιρετική σκηνική δημιουργία του Δημοσθένη
Παπαδόπουλου (που μόλις επέστρεψε από το θεατρικό Βερολίνο), σε μια
κινηματογραφική έξοχη εκδοχή και μια Θάλεια Ματίκα στην πιο ώριμη στιγμή
της καριέρας της. Καλός και ο Ιάσων Παπαμανθαίου, αλλά αυτό που μας
συνάρπασε ήταν το κλίμα των φωτοσκιάσεων, η ένταξη της μουσικής αλλά και
του artvideo στην σκηνοθετική αισθητική και το βάθος της ερμηνείας της
Θάλειας Ματίκα. Μην το χάσετε.
ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ ΟΛΓΑ