«ΤΡΕΙΣ ΨΗΛΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ» του Εντουαρντ Αλμπι , σε Μετάφραση Ερρίκου Μπελιέ
και Σκηνοθεσία Αρη Τρουπάκη στο «Θέατρο της οδού Κεφαλληνίας»
Φέτος το «Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας κλείνει 30 χρόνια διαρκούς
καλλιτεχνικής δημιουργίας.
Η ψυχή του θεάτρου αυτού, η Μπέττυ Αρβανίτη, κατέκτησε τη δική της θέση και
το δικό της κοινό σ’ αυτήν την τριαντάχρονη περιπέτεια.
Παρακολουθώντας όλα αυτά τα χρόνια τη δουλειά της, ομολογώ ότι αισθάνομαι
πως ο χρόνος αντί να την «συρρικνώνει» όπως την ηρωίδα του Αλμπι, διαρκώς
την «ψηλώνει» όταν μετράς το μπόι του ανθρώπου με την εσωτερική του φωνή
που δυναμώνει , με τον έλεγχο και την τελειοποίηση των εκφραστικών του
μέσων.
«Οι τρεις Ψηλές Γυναίκες» είναι το τελευταίο βραβευμένο με Pulitzer έργο
του συγγραφέα (1991) του άλλου θηριώδους έργου «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια
Γουλφ». Ποιος δηλαδή φοβάται την αλήθεια όσο κι αν αυτή πονάει. Κι έρχεται
μία ενενηνταδυάχρονη μεσοαστή λίγο πριν το τέλος , μέσα από μια πρισματική
αντανάκλαση του εαυτού της που διαθλάται στη νεαρή, ώριμη και γέρικη εκδοχή
της, να δώσει την τελειωτική απάντηση, όχι πια με τον οξύ τρόπο της Μάρθας,
αλλά με τη συγκατάβαση του ανθρώπου που ξέρει ότι έφτασε στο τέλος ενός
αγώνα δρόμου, ιππεύοντας, ή με τα πόδια.
Μέσα σ’ έναν χώρο που κατασκεύασε η Ελένη Μανωλοπούλου στο χρώμα του
οινοπνεύματος ή του πάγου, κάτω από γάζες ή γαλάζια τούλια που φοράει η
γερασμένη ηρωίδα μας, με την πολύχρωμη εξαίρεση του μπουκέτου με τις
φρέζες που θυμίζει έναν γιό που δεν γνωρίζουμε, η Μπέττυ Αρβανίτη, είτε
φορά το αέρινο νυχτικό της είτε την στολή ιππασίας κατόρθωσε να μας
μεταφέρει με απόλυτο αυτοέλεγχο έναν εξαιρετικό διάλογο ανάμεσα σε όλες τις
ηλικίες.
Με μια δυναμική έως κυνική Μαρία Κεχαγιόγλου (στο ρόλο της μεσόκοπης
νοσοκόμας, ή το ώριμο πρόσωπο της ηρωίδας) και μια χαριτωμένα νευρική
Νεφέλη Κουρή ως το νεαρό της alter ego, μας κάλεσε να πάρουμε μέρος σ’
αυτήν την συνομιλία που διεξάγεται με πολύ πικρό χιούμορ, τρυφερότητα,
αποδοχή των απωλειών και των συμβιβασμών μας, συγχώρεση τελικά του εαυτού
και ξορκίζοντας τα φαντάσματα του παρελθόντος όλων μας.
ΟΛΓΑ ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ