Ο «ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ» συναντά τον «ΑΜΛΕΤ» στους δρόμους της πόλης.
«ΧΩΡΟΣ ΑΜΛΕΤ» στο «Κινητήρας Στούντιο»
Σύλληψη και Σκηνοθεσία της Ιωάννας Ρεμιαδάκη
Πού συναντιέται ο παλαιός έφηβος «Αμλετ» με έναν σημερινό έφηβο, στους
ερημωμένους δρόμους της πρωτεύουσας μετά τον ξεσηκωμό του «Δεκέμβρη»;
Ισως η φράση του «Θεέ μου έρημος. Τι έρημος είναι αυτός ο κόσμος…Καμμιά
χρήση του κόσμου δεν είναι καλή. Να βουλιάξει!», να δίνει κάποια απάντηση,
τουλάχιστον να ηχεί σαν τέτοια στ’ αυτιά των νέων.
Ο νεαρός Αμλετ, θα χάσει την παιδική του αθωότητα από τη στιγμή που θα
βρεθεί μπροστά στα διλλήματα του κόσμου, το χρέος και την επιλογή.
Οι νέοι του «Δεκέμβρη» έχασαν κι αυτοί αιφνίδια τη δική τους αθωότητα,
αντιμετωπίζοντας τον κόσμο των μεγάλων. Μια βίαιη ενηλικίωση.
Η Δοκιμή της Ιωάννας Ρεμεδιάκη, η Πρόβα στην οποία μας κάλεσε να πάρουμε
μέρος, μας ανάγκασε να περπατήσουμε μαζί με την ομάδα της τους δρόμους του
κέντρου, τη Σόλωνος, τα Εξάρχεια, το Λυκαβηττό, την συμβολή Τζαβέλλα και
Μεσολογγίου και την Ομόνοια, να διαβάσουμε τα συνθήματα των τοίχων, να
«συναισθανθούμε» τον πόνο της πόλης που πληγώναμε ως ενήλικες εμείς, πόνο
που κραύγαζαν τα συνθήματα των οργισμένων νέων.
Ηταν μια γνήσια, τρυφερή εμπειρία αυτό που νιώσαμε, περιπατητές στη βόλτα
που μας κάλεσαν, μήπως και εντοπίσουμε το δικό μας «Αμλετ».
Μας συγκίνησε η φρέσκια ματιά στα θεατρικά δρώμενα από την ομάδα της
Ρεμιαδάκη, μια ακομπλεξάριστη αναζήτηση του πολιτικού μέσω του θεάτρου.
Κι είναι πολύ ελπιδοφόρο που όλο και περισσότεροι νέοι καλλιτέχνες με γερές
σπουδές και γνώση, προσπαθούν να ταράξουν τα νερά ενός γηραλέου
κομφορμισμού στα οποία πλέει εδώ και χρόνια το «ενήλικο» θέατρό μας.
ΑΘΗΝΑ 30-3-09
ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ ΟΛΓΑ