ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ Η ΑΝΤΙΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ
Η προηγούμενη συνταγματική αναθεώρηση στην Ελλάδα ολοκληρώθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2019 (ΦΕΚ Α’ 211). Η αναθεώρηση αυτή, που διεξήχθη από τη Βουλή των Ελλήνων, περιελάμβανε αλλαγές σε περιορισμένο αριθμό διατάξεων, με σημαντικότερη την τροποποίηση που αφορούσε τη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, αποσυνδέοντάς την από την πρόωρη διάλυση της Βουλής.
Βασικά Στοιχεία της Αναθεώρησης του 2019:
Ολοκλήρωση: 24/12/2019.
Κύριες Αλλαγές: Τροποποιήσεις άρθρων που αφορούσαν, μεταξύ άλλων, τον τρόπο εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας, την ποινική ευθύνη υπουργών και τη δυνατότητα ψήφου στους απόδημους.
Διαδικασία: Πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 110 του Συντάγματος, το οποίο απαιτεί πενταετή παρέλευση για την επόμενη αναθεωρητική διαδικασία.
Από τον Δεκέμβριο του 2019, έχει ήδη παρέλθει η πενταετία που προβλέπεται για την έναρξη μιας νέας αναθεωρητικής διαδικασίας.
Αναθεώρηση η Ισχύς του Συντάγματος ;
Προτού μπει κανείς σε μια εκτεταμένη συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος, που κατα την γνώμη μου σε μεγάλο βαθμό αποτελεί επικοινωνιακή παγίδα και παίζει στο τεραιν της κυβέρνησης, πρεπει πρώτα να θέσει το ερώτημα αν το ισχύον η το αυριανό Σύνταγμα όντως ισχύουν η θα ισχύουν ως θεμελιώδεις νομοι.Το βασικό πρόβλημα της συνταγματικής νομιμότητας από το 2010 ως σήμερα δεν είναι οι ατελειες της η η δήθεν ” μη προσαρμογή της στον εικοστό πρώτο αιώνα” , αλλά η ντε φάκτο θέση της εκτός ισχύος είτε με δικαστική “ερμηνευτική” παράκαμψη είτε με άμεση παραβίαση από τον νομοθέτη είτε με άνωθεν διαλυση της εντός του ενωσιακου ευρωπαϊκού δικαίου. Είναι η νομική της εκμηδενιση και η εδώ και καιρό μετατροπή της σε πολιτικό ευχολόγιο,σε ένα κομμάτι χαρτί .Οπως είχε πει και ο αείμνηστος καθηγητής Γιώργος Κασιμάτης, η αναθεώρηση του Συντάγματος σε μια μη κυρίαρχη χώρα, δεν έχει και ιδιαίτερο νόημα.