“FESTEN” (ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΓΙΟΡΤΗ)
Των Τόμας Βίντερμπεργκ, Μόγκενς Ρούκοφ και Μπο Χρ. Χάνσεν
Διασκευή για την αγγλική σκηνή Ντέβιντ Ελντριτζ
Μετάφραση Αλίκη Δανέζη – Knutsen και Μανώλης Δούνιας
Σκηνοθεσία Αλίκη Δανέζη
Στο θέατρο ΘΗΣΕΙΟΝ
Γιατί ένα έργο (αρχικά κινηματογραφικό) με θέμα το πανάρχαιο αδίκημα της
σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων από τον πατέρα και την ένοχη σιωπή της
μητέρας, κάνει αίσθηση και σοκάρει ακόμα;
Ισως γιατί η καλλιτεχνική ματιά ανήκει σε πολύ νέους ανθρώπους (εκτός του
Βίντερμπεργκ και στον Λαρς φον Τρίερ) ίσως γιατί συνοδεύτηκε από το Δόγμα
95 που το γέννησε και που δηλώνει ότι ενδιαφέρεται «για το διάλογο και τους
χαρακτήρες», για το πάντρεμα δηλαδή του κινηματογράφου με το θέατρο.
Κυρίως όμως γιατί τα παλιά θέματα έρχονται στην επιφάνεια και
επανεξετάζονται υπό το φως της σύγχρονης κουλτούρας, της σύγχρονης
πρόσληψης της πραγματικότητας.
Γι αυτό και παρότι όλα εξελίσσονται στο οικογενειακό γιορτινό τραπέζι, η
βία, λεκτική και φυσική κυριαρχούν. Ο κυνισμός, ο υφέρπων φασισμός του
λευκού βορειοευρωπαίου, η λογική του εξουσιαστή, δικαιώνει ακόμα και τα πιο
φρικιαστικά εγκλήματα. Υπ’ αυτήν την έννοια το έργο εμπεριέχει μια καθόλου
ευκαταφρόνητη πολιτική διάσταση.
Η σκηνοθεσία ακολούθησε την γραμμή της βίαιης πρόκλησης, χρησιμοποίησε τον
κινηματογράφο ως συστατικό στοιχείο της δράσης (εύρημα χρησιμοποιημένο τα
τελευταία χρόνια από τις πειραματικές σκηνές), δημιούργησε ρεαλιστικά
ηδονοβλεπτικά επεισόδια, έφερε ακόμα και τον ρεαλιστικό χρόνο επί σκηνής,
αλλά ομολογουμένως συνολικά κατάφερε να βάλει το κοινό στη λογική του
σκοτεινού θρήλερ και στην βίαιη ανακάλυψη της αλήθειας.
Οι ηθοποιοί (Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Θέμις Μπαζάκα, Αλέξανδρος Μυλωνάς,
Αγγελική Παπαθεμελή, Εκάβη Ντούμα κλπ) υπηρέτησαν το έργο με ακρίβεια
χιλιοστού.
ΑΘΗΝΑ 18-12-06
ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ ΟΛΓΑ