ΑΚΥΛΛΑ ΚΑΡΑΖΗΣΗ «ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΧΗ»
ΘΕΑΤΡΟ «ΑΜΟΡΕ»
Ο Μάιος θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως ο μήνας του «εναλλακτικού θεάτρου».
Ολο και περισσότερες σκηνές φιλοξενούν θεατρικές ομάδες που στοχεύουν στην
πειραματική θεατρική δουλειά, σε ένα θέατρο ανίχνευσης δυνατοτήτων,
αιρετικών κειμένων και γραφών.
Παρακολουθήσαμε στο θέατρο «ΑΜΟΡΕ» την «Περιπέτεια στην πόλη και στην
εξοχή» του Ακύλλα Καραζήση. Ο δυναμικός ηθοποιός που φέρει μια δική του
«θεατρική στάση», μας εξέπληξε ευχάριστα με ένα κατ’ εξοχήν ποιητικό
κείμενο, τόσο ποιητικό που υστερούσε σε δυνατότητα θεατρικής αναπαράστασης
και προσφέρεται περισσότερο για εναργή ανάγνωση.
Παρακολουθήσαμε το νοερό ταξίδι στον παρελθόντα χρόνο ενός παιδιού που ήδη
ως ενήλικας αναζητεί την ταυτότητά του και την ψάχνει στις εικόνες μνήμης
των δεκαετιών που πέρασαν, στους τόπους, τις γυναικείες μορφές, σε φράσεις
και ήχους.
Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Γερμανία, εξοχές, σινεμά, ταβέρνες, πρόσωπα πολιτικά
και πρόσωπα καθημερινά, μουσικές, ερωτικά σκιρτήματα και σεξουαλικές
υπόνοιες ενηλίκων, η άρνηση της εγκατάλειψης της παιδικής παντοδυναμίας με
την εναγώνια προσκόληση στο όραμα ενός ενιαίου κόσμου – πατρίδας, ενός
φιλικού χώρου – μήτρας που προστατεύει, η μαγική δυνατότητα να επιλέγεις τη
ζωή σου όπως επιλέγεις θεατρικούς ρόλους για να απαντηθεί το ερώτημα:
Πώς γίνεται εγώ που είμαι εγώ,
Πριν να είμαι εγώ, να μην ήμουν εγώ;
Ενώ δεν θα είμαι πια εγώ, κάποτε αργότερα,
Εγώ,
Που όμως είμαι εγώ;
Μία παρέα φίλων αποτελούμενη από τους Κωνσταντίνο Αβαρικιώτη, Βίκτωρα
Αρδίτη (που ως δάσκαλος-σκηνοθέτης θέτει το ερώτημα «πως γράφεται μία
ιστορία»), Ακύλλα Καραζήση, Αφρούλη Μπέρσου, Μαρία Πανουργιά, Μαρία
Σκουλά, Νατάσσα Καραζήση και Μπάμπη Γαλιατσάτο, συνέθεσαν την σκηνική
παρουσίαση και έντυσαν με φωνές τον εσωτερικό μονόλογο του συγγραφέα.
ΑΘΗΝΑ 15-5-06
ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ ΟΛΓΑ