«ΣΚΟΤΩΝΟΥΜΕ ΤΗ ΜΑΜΑ;» της Σάρλοτ Κήτλεϋ σε απόδοση κειμένου και σκηνοθεσία
Μαριάννας Κάλμπαρη, στο θέατρο «ΑΡΓΩ»
Τέσσερις γενιές γυναικών που ταυτόχρονα είναι και κόρες και μητέρες,
ανιχνεύουν τις σχέσεις τους, το ρόλο τους, τη αλληλεπίδρασή τους η μία στην
άλλη. Τα τραύματα, τα μυστικά και ψέματα που τις τρέφουν, αλλά πάνω απ’ όλα
η προδοσία της παιδικής ηλικίας ή μάλλον η θυσία της στο βωμό της
ενηλικίωσης, αυτό είναι το θέμα του έργου, που γράφτηκε το 1985. Παρότι η
συγγραφέας ήταν μόλις 25 χρονών, η ωριμότητα του κειμένου δείχνει σαν να
είχε η ίδια βιώσει όλες τις ηλικίες των γυναικών, σε μια προβολή του εαυτού
της στο μέλλον. Το έργο με τρυφερότητα και χιούμορ δεν αναπτύσσεται
γραμμικά, αλλά ακολουθεί την ανακολουθία της μνήμης με τα πρόσωπα να
μπαινοβγαίνουν στον βιωμένο χρόνο τους. Η συγγραφέας μοιάζει τα ψάχνει τη
δική της γυναικεία ταυτότητα, όπως αυτή τραυματισμένη βγαίνει από τις
μεγάλες αλλαγές του 20ου αιώνα. Κι όπως η μικρή της ηρωίδα η Ρόζι, είναι
αυτή που θέλει να σπάσει τον αέναο τραυματικό κύκλο και να «διασώσει το
κοριτσάκι που ζει μέσα της» αλλά με κόστος την ίδια της τη θηλική φύση: θα
αρνηθεί να κάνει παιδιά.
Η Μαριάννα Κάλμπαρη διαθέτει μια έντονη θεατρικότητα στην σκηνική της
αντίληψη και χρησιμοποιεί τα σκηνικά αντικείμενα (κόκκινα κουβάρια και
μπαλόνια) με φειδώ και έντονη συμβολικότητα. Η επιτυχία της παράστασης όμως
εξασφαλίσθηκε από την ζωντάνια της ερμηνείας της Τζένης Ρουσσέα, την βαθειά
προσέγγιση του διπλού της ρόλου από την Γωγώ Μπέμπου, την πειστικότητα της
Αιμιλίας Υψηλάντη και την φρέσκια ματιά της νεαρής Ιφιγένειας Αστεριάδη.
ΑΘΗΝΑ 26-2-07
ΟΛΓΑ ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ