ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ
Τώρα που πέρασε ο αναγκαίος χρόνος μπορούμε να αποτιμήσουμε ψύχραιμα το
θεσμό που λειτούργησε για δεύτερη χρονιά υπό τη διεύθυνση του Γιώργου
Λούκου τουλάχιστον όσον αφορά στο θέατρο.
Μια πληθώρα ευρωπαϊκών παραγωγών κυρίως από τη Γερμανία, αλλά και τη
Ρωσσία, Ουγγαρία, Ισπανία και για πρώτη φορά τη γειτονική μας Αλβανία,
φιλοξενήθηκαν στους χώρους κυρίως της οδού Πειραιώς αλλά και στη Λυρική
Σκηνή και σε άλλους .
Το ζήτημα βέβαια που ανέκυψε ήταν «υπερβολική θεατρική δόση» που έλαβε το
θεατρόφιλο κοινό σε ένα μόνο δίμηνο. Και ως γνωστόν η υπερβολική δόση
σκοτώνει. Είναι αδύνατον να επεξεργασθεί κανείς σύνθετα αισθητικά ρεύματα,
ρυξικέλευθες αναγνώσεις και μετά- μεταμοντέρνες προσεγγίσεις, σε τόση
συμπύκωση, χωρίς ο θεατής να έχει στοιχειωδώς παρακολουθήσει προηγουμένως
την ερευνητική δουλειά και την πορεία πολλών από τους πρωτοεμφανιζόμενους
στην Αθήνα θιάσους. Γι αυτό και μόνον ως ναρκισσιμό μέσω της
διαφορετικότητας μπορώ να εκλάβω τις απόψεις που εκφράστηκαν, ότι δήθεν δεν
φτάσαμε στο ύψος του Φεστιβάλ Αβινιόν εφόσον δεν συμπεριλαμβανόταν στο
πρόγραμμα και θίασοι από τη Βόρειο Αφρική!!!
Βέβαια δεν μας διαφεύγει το γεγονός ότι το Φεστιβάλ Αθηνών είναι ακόμα μία
« στάση» άλλη μια θεατρική «πιάτσα» για τους γνωστούς ευρωπαϊκούς θιάσους.
Δεν αποτελεί ακόμα ένα εγνωσμένο βήμα πρωτοπορίας και καθιέρωσης. Αυτά
θέλουν χρόνο και συνέχεια στόχου και σκοπού.
Την αντοχή λοιπόν του Φεστιβάλ και τα όποια αποτελέσματα θα τα κρίνουμε σε
βάθος χρόνου.
Προς το παρόν το εγχείρημα λειτούργησε θετικά για δεύτερη χρονιά, αν
λάβουμε εκτός των άλλων ως κριτήριο ότι τα εισητήρια στις περισσότερες
παραστάσεις ήταν sold out και ένα ζωντανό νεανικό κοινό «συνωστιζόταν» για
να τις παρακολουθήσει.
Όμως στο θέμα θα επανέλθουμε .
ΑΘΗΝΑ 1-10-07
ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ ΟΛΓΑ