«ΕΛΑ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΜΕ» της Κερασίας Σαμαρά, σε δραματουργική επεξεργασία Ηρακλή
Λογοθέτη, στο Θέατρο της Σχολής Καλών Τεχνών
Την Κερασία Σαμαρά την έχουμε παρακολουθήσει σε διαφορετικούς ρόλους που
αφορούν στο παιγνίδι του θεάτρου. Ηθοποιός με ευρεία γκάμα, αισθαντική
τραγουδίστρια αλλά και με μία τάση να ξεπερνά αυτές τις κύριες ιδιότητες
και να παρεμβαίνει δραματουργικά και σκηνοθετικά στα θεατρικά δρώμενα.
Μετά την «Ιφιγένεια εν Ταύροις» που σκηνοθέτησε ως μια μουσική δωματίου και
παρουσίασε το καλοκαίρι, επαναλαμβάνει και φέτος την περσινή της παράσταση,
με ένα έργο που το σενάριό του έγραψε και σκηνοθέτησε επίσης η ίδια. Μιλώ
για θεατρικό σενάριο, μιας και το έργο «Ελα να παίξουμε», βασίζεται στην
ιδέα του κινηματογραφικού «Funny games” του Χάνεκε. Το έργο «παίζει»
κυριολεκτικά με την ιδέα της απρόσμενης εισβολής των «εκτός» στους «εντός».
Ένα αλλόκοτο ζευγάρι εισβάλλει κάποιο χριστουγεννιάτικο μεσημέρι στο σπίτι
μιας θεωρητικά φιλήσυχης αστικής οικογένειας και επιβάλλει ένα παιγνίδι που
αυτή δεν θέλει να παίξει, ένα παιγνίδι κυριαρχίας και εξουσίας. Υπόκωφη
βία, φόβος, θύτες και θύματα.
Με καλεσμένους τους θεατές πάνω στη σκηνή, ώστε να μυρίζουν τον ιδρώτα της
ανασφάλειας και της αδρεναλίνης των δρώντων προσώπων, η Κερασία Σαμαρά μας
καλεί να αναμετρηθούμε όχι μόνο με τον φόβο της εισβολής και της
κατάρρευσης μιας ασφαλούς ζωής που ελλοχεύει υπαρξιακά μέσα μας, αλλά να
αναστοχαστούμε πάνω στο ανοίκειο. Δηλαδή εκείνο το κομμάτι του δικού μας
εαυτού που φλερτάρει με την βία και κληρονομούμε εσαεί στους απογόνους
μας.
Σε εποχές κρίσης και αποδόμησης, αυτό το κομμάτι μας έρχεται στην
επιφάνεια, κόντρα στα πολιτιστικά κεκτημένα, κόντρα στον ορθολογισμό της
δυτικής μας σκέψης. Είναι το θηρίο που επιτίθεται εντός και εκτός μας.
Οι ηθοποιοί με προεξάρχουσες την Τζένη Σκαρλάτου και την ίδια την Κερασία
Σαμαρά, ισορρόπησαν θαυμάσια στο τεντωμένο σκοινί της έντασης, ενώ εμείς
παρακολουθούσαμε τον μικρό Παντελή Πολυζωίδη να πατά τη σκανδάλη. Εναντίον
ποίου άραγε;
ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ ΟΛΓΑ