Ν. Μακιαβέλλι «Ο Μανδραγόρας» σε Μετάφραση Τζένης Μαστοράκη και Σκηνοθεσία
Παντελή Δεντάκη με την συνεργασία της Σταυρούλας Σιάμου, στο «Θέατρο του
Νέου Κόσμου»
Ο Μανδραγόρας, έργο του 16ου αι., μοιάζει να αποτελεί για το συγγραφέα το
κωμικό αντίστοιχο του Ηγεμόνα, εφόσον και τα δύο έργα δίνουν πρακτικές
συμβουλές ευφυούς εξαπάτησης των άλλων προκειμένου να ικανοποιήσει κανείς
τις επιθυμίες του.
Και επειδή ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, η απάτη όχι μόνο επιτρέπεται αλλά και
επιβάλλεται με την προϋπόθεση να πετύχει.
Ετσι στην κωμωδία αυτή στο τέλος είναι όλοι ευχαριστημένοι. Από την
εξαπάτηση κάπου βολεύονται όλοι.
Το έργο αναφέρεται στην ιστορία του Καλλίμαχου, ενός νεαρού από τη
Φλωρεντία, που θέλει να κατακτήσει την Λουκρητία η οποία όμως είναι
παντρεμένη, σοβαρή και ενάρετη. Αυτός με τη συμμαχία του ιντριγκαδόρου
Λιγούριου και του διεφθαρμένου μοναχού Τιμόθεου που κάνει τα πάντα για τα
λεφτά, θα ξεγελάσει τον αφελή σύζυγο Νικία, θα πείσει τη Λουκρητία και θα
κατακτήσει το αντικείμενο του πόθου του.
Το ενδιαφέρον όμως στην παράσταση δεν είναι το μήνυμα ή το
περιεχόμενο ενός πολύ παλιού έργου αλλά η σκηνοθετική αντίληψη και η
ερμηνεία της θεατρικής ομάδας που ειρωνεύεται όλον τον μακιαβελλικό κόσμο,
τον κόσμο της υποκρισίας και της απάτης.
Σε άδεια σκηνή, με δύο σκάλες, μία ντουντούκα, ένα ντουλάπι, μια
καταπακτή, γεωμετρικό φωτισμό και μερικά κρουστά όργανα, ο Γιώργος Γάλλος,
ο Ευθύμιος Παπαδημητρίου, ο Παναγιώτης Λάρκου, η Κατερίνα Λυπηρίδου και ο
Παντελής Δεντάκης, με την λιτή αισθητική της αφήγησης και των μεταμορφώσεων
μέσω του αυτοσχεδιασμού, αποδόμησαν την μακιαβελλική ηθική,
επαναλαμβάνοντας την επιτυχία που με τα ίδια μέσα είχαν πέρισυ στο Μάκβεθ.
ΑΘΗΝΑ 17-3-07
ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ ΟΛΓΑ