«Ξένοι» του Σέρτζι Μπελμπέλ, σε Σκηνοθεσία και Δραματουργική επεξεργασία
Νίκου Μαστοράκη και μετάφραση Μαρίας Χατζηεμμανουήλ
Το έργο , ένα σε πρώτη ανάγνωση οικογενειακό μελόδραμα , εξελίσσεται στο
διαμέρισμα κάποιας ευρωπαϊκής πόλης και τους μετανάστες ενοίκους του
δευτέρου ορόφου, σε δύο χρόνους: τη δεκαετία του ’60 και τη σημερινή εποχή.
Οι δύο χρονικές περίοδοι συμπλέκονται, καθώς οι ήρωες της ιστορίας είναι
μέλη της ίδιας οικογένειας και αυτό αφορά και στους μετανάστες.
Κεντρικό πρόσωπο η αυταρχική και χειριστική μητέρα παρότι άρρωστη και
ετοιμοθάνατη. Ο πατέρας ανύπαρκτος, ο γιός ένας θλιμμένος ομοφυλόφιλος και
η μικρή κόρη μια εξ ανάγκης επαναστάτρια.
Σάραντα χρόνια μετά, μεσήλικη πια, η κόρη, ετοιμοθάνατη κι αυτή,
επανέρχεται στο πατρικό, όπου ζει μόνον ο πατέρας, μαζί με τη (ξένη)
γυναίκα που τον φροντίζει. Τον συντηρεί ο γιος του. Η κόρη είναι εξίσου
διαψευσμένη όσο και η μητέρα της και εξίσου αποτυχημένη στην ανατροφή των
παιδιών της όσο κι εκείνη. Εχει κάνει τον αντίστροφο κύκλο για να
επιβεβαιώσει αταβιστικά την πορεία της μάνας. Η ιστορία επαναλαμβάνεται
χωρίς διέξοδο.
Το παιγνίδι στους «Ξένους» παίζεται στον αδυσώπητα επαναλαμβανόμενο χρόνο,
στο αιώνιο δράμα του ανθρώπου, που παραλαμβάνει αέναα τη σκυτάλη για να την
παραδώσει.
Η παρεμβολή των «μεταναστών» δεν είναι δραματική, ούτε η αναφορά σ’ αυτούς
ακολουθεί κάποιον political correct δρόμο. «Ξένοι» είναι όλοι μεταξύ τους.
Και οι ευρωπαίοι και οι αλλοδαποί, παρότι αυτοί εμφανίζονται να διατηρούν
πιο στενές οικογενειακές σχέσεις, ως προερχόμενοι από πιο κοινοτικούς ,
λιγότερο εκσυγχρονισμένους «πολιτισμούς».
Τόσο η μεταφράστρια, όσο και ο Σκηνοθέτης προσπάθησαν γόνιμα θα έλεγα να
περιορίσουν μια ακατάσχετη φλυαρία με πολλαπλά σύμβολα και μια μορφή που
εμπλεκόμενη διαρκώς ανάμεσα στους χρόνους και τα πρόσωπα, δημιουργούσε
εύλογη σύγχυση στο θεατή. Μάλιστα είναι φανερό ότι για να «καθαρίσει» τις
μορφές, συμπύκνωσε και μίκρυνε πολύ την παράσταση .
Είχε στο πλάι του φυσικά μια έμπειρη Λυδία Κονιόρδου και τον πάντα εναργή
Θέμη Πάνου, καθώς και τον υπόλοιπο θίασο που έσωσε την κατάσταση.
ΟΛΓΑ ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ