Robert Thomas «ΟΚΤΩ ΓΥΝΑΙΚΕΣ» σε Μετάφραση Κοσμά Φοντούκη και Σκηνοθεσία
Νίκου Καραθάνου, στην «Πειραιώς 260».
Γιώργος Γάλλος, Νίκος Καραθάνος, Γιάννης Κότσιφας, Χρήστος Λούλης, Αργύρης
Ξάφης, Χρήστος Στέργιογλου, Κοσμάς Φοντούκης, Αιμίλιος Χειλάκης. Οκτώ
πρωταγωνιστές σε ένα δράμα που έγινε αφορμή κωμωδίας, ή μια κωμωδία που
κατέληξε σε δράμα. Οκτώ γυναίκες αλληλοκατηγορούνται για το φόνο ένός άνδρα
και στο τέλος αποδεικνύεται ότι είναι όλες ένοχες. Η κάθε μία με τον τρόπο
της.Το γνωστό έργο (πολυπαιγμένο και γνωστή κινηματογραφική ταινία),
προσέλκυε πάντα τις γυναίκες ηθοποιούς μιας και έδινε δυνατότητες
ερμηνειών.
Εδώ έδωσε το έναυσμα για το γνωστό θεατρικό παιγνίδι των μεταμορφώσεων. Και
μόνο που οκτώ άνδρες έπαιζαν όλους τους γυναικείους ρόλους, εξιτάρισε το
κοινό. Πόσο μάλλον που σε λίγο ξεχάσαμε αυτήν την «λεπτομέρεια» και
αφεθήκαμε στην απόλαυση της παρωδίας, της οπερέττας, του γκροτέσκο. Το
θέαμα γελοιοποιούσε την πραγματικότητα στα όρια του σουρεαλισμού. Το
σκηνικό ( Ελλη Παπαγεωργακοπούλου) χιονισμένα βουνά και έλατα. Τα
κοστούμια, (της ίδιας), βαριά ολόμαυρα φορέματα με τεράστια φουρώ,
βικτωριανής αυστηρότητας, παρέπεμπαν στο ασκητικό ντύσιμο που είχαν οι
γυναίκες του συντηρητικού χωριού όπου παρέθεσε γεύμα η Μπαμπέτ. Και για να
ολοκληρωθεί η παρωδία, τα πρόσωπα των ηθοποιών παρουσιάζονταν αμακιγιάριστα
χωρίς καμμία προσπάθεια να υποδυθούν το θυλικό.
Ετσι όλα έγιναν από τους ηθοποιούς. Ο Νίκος Καραθάνος μας έδειξε μια
γνήσια στόφα κωμικού. Αξέχαστη η υστερική γεροντοκόρη θεία που υποδύθηκε.
Μ’αυτήν την ανορθόδοξη ματιά το έργο ξέφυγε από το τετρημμένο θρήλερ και τα
ηθικοπλαστικά σχόλια περί ανομολόγητων σχέσεων και οδήγησε τους θεατές σε
πιο ουσιαστικές έστω πικρές σκέψεις για τις αθέατες πλευρές του ανθρώπινου
ψυχισμού.
ΑΘΗΝΑ 18-6-07
ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ ΟΛΓΑ