ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ
«EIMΑΣΤΕ ΟΙ ΠΕΡΣΕΣ» από την Ομάδα Station Athens – σε σύλληψη και
σκηνοθεσία Γιολάντας Μαρκοπούλου, στην Πειραιώς 260
Κατ’ αρχήν η στήλη αισθάνεται την ανάγκη να δηλώσει ευτυχής που παρά την
κρίση, το Φεστιβάλ Αθηνών ξανάνοιξε τις πύλες του, πύλες της τέχνης και της
χαράς που τη συνοδεύει, πύλες επικοινωνίας ανθρώπων και ιδεών. Γεγογονός
που δεν είναι στις μέρες μας αυτονόητο.
Η μη κυβερνητική οργάνωση ΑΜΑΚΑ (στην οποία ανήκει και η Ομάδα Station
Athens) διοργανώνει καλλιτεχνικά εργαστήρια και προσεγγίζει ευπαθείς
ομάδες, όπως μετανάστες, μέσω του art therapy. Σ’ αυτό της το εγχείρημα, η
Γιολάντα Μαρκοπούλου επιχειρεί έναν χρονικό και αισθητικό δρασκελισμό, που
μόνο η τέχνη μπορεί να τολμήσει.
Πώς συνδέεται ο Χοσείν, ο Ρεζά, ο Αϊντίμ, ο Χαλίλ, ο Ρασμάν και ο Ρεζά,
σύγχρονοι πρόσφυγες από τη Μέση Ανατολή (οι Πέρσες του σήμερα) με τους
Πέρσες του Αισχύλου και τον Ξέρξη τον βασιλιά και που διένυσαν την ίδια
περίπου διαδρομή με αυτόν, για να ξεβραστούν από την ίδια θάλασσα στις
ακτές της Ελλάδας;
Ο ένας ηττημένος ως αλαζόνας κατακτητής, ενώ οι άλλοι, οι ταπεινοί Πέρσες
του σήμερα , επιζήσαντες πολέμων που απλά τους έτυχαν, μοιάζουν να έχουν
κερδίσει τη μάχη της ζωής και της αξιοπρέπειας.
Η Μαρκοπούλου δεν στηρίζεται απλά σ’ αυτό που ονομάζουμε «θέατρο
ντοκουμέντο», όσο κι αν η πρώτη της ύλη στηρίζεται στο αληθινό προσωπικό
βίωμα των πρωταγωνιστών της. Συνδυάζει ταυτόχρονα και την ποιητική σκηνική
υπέρβαση αλλά και μια νέα αισθητική ερμηνεία του πολέμου και της
προσφυγιάς. Τα αποσπάσματα από τους «Πέρσες» του Αισχύλου που εκφέρονται
off από τους πραγματικούς πρόσφυγες, η βάρκα που ως σκηνικό υλικό μεταφέρει
όλο το δράμα των θαλάσσιων περασμάτων, οι αδρές αφηγήσεις των ηρώων και η
άρνηση καλλιέπειας της προφορικότητάς τους, η εικονοποίηση εν τέλει του
πραγματικού πολέμου και της βίας, δένουν αρμονικά με το καινούργιο
αισιόδοξο βίωμα των πραγματικών προσφύγων, που εκεί μπροστά μας έδειχναν τη
χαρά τους για την καινούργια ζωή που έστησαν ειρηνικά στην καινούργια τους
πατρίδα, την Ελλάδα.
ΟΛΓΑ ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ