ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ
«ΠΛΗΓΗ» ΟΠΕΡΑ ΣΕ ΕΠΤΑ ΓΕΥΜΑΤΑ σε Σύνθεση – προσαρμογή Χαράλαμπου Γωγιού,
Μουσική Διεύθυνση Βασίλη Χριστόπουλου και Σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη,
από «ΤΙΣ ΟΠΕΡΕΣ ΤΩΝ ΖΗΤΙΑΝΩΝ»
Μετά το ευχάριστο ξάφνιασμα της νεανικής, αυθόρμητης και αντισυμβατικής
«πτωχής» παράστασης του «ΤΡΟΒΑΤΟΡΕ» που απολάυσαμε πρόσφατα στο ΒΙΟS, ο
Χαράλαμπος Γωγιός μας παρουσίασε μια δική του Οπερα, στην οποία από την
έννοια της λιτότητας και των «χαμηλών λιπαρών», έμειναν μόνο τα σκηνικά
από φτηνά υλικά (χαρτόκουτα, νάϋλον κλπ) και μια εικόνα ποπ αισθητικής.
Κατά τα άλλα τόσο ο αριθμός των μουσικών όσο και των ερμηνευτών,
συναγωνίζονταν επί ίσοις όροις και μία συμβατική παράσταση Οπερας,
Δεν είναι αρμοδιότητα αυτής της στήλης να κρίνει την επάρκεια της μουσικής
σύνθεσης .
Από αυτήν την άποψη το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι η παράσταση
πέτυχε στην θεατρικότητά της, αλλά υστερούσε απροκάλυπτα στην μουσικότητα
και την δραματική ένταση που απαιτούσε το θέμα της.
Το λιμπρέτο στηρίζεται στο μυθιστόρημα της Τζόζεφιν Χαρτ Μοιραίο πάθος που
έγινε ευρύτερα γνωστό από την κινηματογραφική εκδοχή του Λουί Μαλ και την
φοβερή σκηνή μιας διεστραμμένης Πιετά: Ο γυμνός πατέρας-Τζ.Αϊρονς κρατά στα
χέρια του τον ντυμένο ενήλικο γιό του (Ρ. Γκρέιβς) που είχε αυτοκτονήσει
όταν διαπίστωσε ότι ο πατέρας του είχε ερωτικές σχέσεις με την
αρρβωνιαστικιά του (Ζυλιέτ Μπινός).
Το έργο επιδέχεται πολλές ψυχαναλυτικές προσεγγίσεις που αφορούν στον
μεταμοντέρνο κόσμο μας και την αντικατάσταση της φροϋδικής οιδιπόδειας
επιθυμίας από την ναρκισσιστική απόλαυση (αντικατάσταση του πατριαρχικού
πατέρα από τον αδελφό).
Και μόνο από τα παραπάνω, καταλαβαίνει κανείς την απαιτητικότητα του
εγχειρήματος που για την επιτυχία του δεν αρκεί βέβαια το θάρρος (;) του
νεαρού συνθέτη.