«ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ» σε κείμενο, μουσική και σκηνοθεσία της Χρύσας Αποστολάτου,
στο Θέατρο «Ραντάρ» από την Εταιρεία Μουσικού Θεάτρου ΕΙΚ’ΑΣΜΑ
Και ποιόν δεν γοητεύει μια συνάντηση στο παρόν με τους μεγάλους θεατρικούς
ή λογοτεχνικούς ήρωες;
Ποιος συγγραφέας δε θα θελε να τους είχε μπροστά του και να συνομιλήσει για
τις πιθανές εκδοχές των σεναρίων ζωής που άλλοι έγραψαν γι αυτούς; Αλλά και
ποιος δεν πιστεύει ότι ακόμα και οι πιο ακραίοι ήρωες δεν είναι φτιαγμένοι
από τα μυστικά κομμάτια της ψυχής των καθημερινών ανθρώπων, άλλοτε ίσως και
από τα πιο φωτεινά, συνήθως όμως , αποτελούν σκιές εκείνου του «μαύρου
κουτιού», του υποσυνείδητου, που τα φίλτρα του πολιτισμού αφήνουν ίσα μόνο
να διακρίνονται. Ετσι η Χρύσα Αποστολάτου σε μια μουσική συμφωνία βάζει το
συγγραφέα της να συνομιλεί με τον Διν Κιχιώτη, την Μήδεια, το Ρωμαίο και
την Ιουλιέττα και φυσικά το Φάουστ. Ηρωες που εκπροσωπούν τα βασικά
στοιχεία της ανθρώπινης ύπαρξης. Ηρωες που θα βρουν τα αντίστοιχά τους σε
μια ιστορία του σήμερα και ένας συγγραφέας που πάσχει από το σύνδρομο της
αποπραγματοποίησης.
Υπήρχε ένας απόηχος του Camino Real του Τέννεσυ Ουίλιαμς στην έμπνευση της
συγγραφέως, με την δομική παρουσία των καρτών ΤΑΡΩ και των λογοτεχνικών
ηρώων, αν και βέβαια με διαφορετική στόχευση.
Εξαιρετική η παρουσία του βιολοντσελίστα Σταύρου Παργιανού, συνέτεινε στο
μελωδικό, μεταφυσικό και εσωτερικό κλίμα που δημιούργησε η σκηνοθέτης.
Ερμηνευτικά φυσικά και θα εξάρουμε την Μαρία Μαυροματάκη στο ρόλο της
Μήδειας.
Ο Νίκος Αναστασόπουλος έχει δομήσει ήδη ένα πολύ ιδιαίτερο δικό του τρόπο
ερμηνείας που φανερώνει την ωριμότητα του ηθοποιού. Ο Αναστασόπουλοε μπορεί
να είναι ο Φάουστ και ταυτόχρονα ένας σημερινός κατεστραμμένος άνθρωπος.
Αρκεί να αφεθεί να συνομιλήσει με τον εσώτερο εαυτό του, χωρίς εξωτερικές
παρεμβάσεις. Βρήκα λίγο πιεσμένο τον Σπύρο Ξένο στο ρόλο του συγγραφέα που
μόνο λίγο πριν το τέλος , συναντήθηκε αυθόρμητα με το ρόλο του.
ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ ΟΛΓΑ