«Των λαών η ανεξήγητη υπομονή» μια παράσταση στο Gazarte για τις Ημέρες
Μπρεχτ στην Αθήνα
Με το σύνθημα «Των Λαών η Ανεξήγητη Υπομονή» και με αφορμή τη συμπλήρωση
εξήντα χρόνων από το θάνατο του Γερμανού δραματουργού, παρακολουθήσαμε τον
προηγούμενο μήνα στο Gazarte την πρωτότυπη μουσικό-θεατρική παράσταση που
συνενώνει τις «Συνομιλίες Φυγάδων» και το «Αλφαβητάρι Πολέμου» σε κείμενο-
ποίηση Bertolt Brecht και μελοποίηση Hanns Eisler, με ζωντανή μουσική , σε
σκηνοθεσία Andreas R. Bartsch.
Η πρωτότυπη αυτή σκηνοθεσία έχει παρουσιαστεί σε πάνω από 80 θεατρικές
σκηνές διεθνώς. Ο Γερμανός σκηνοθέτης Andreas R. Bartsch, συνεργάτης της
Volksbuehne του Βερολίνου και εκπρόσωπος της πρωτοπορίας της βερολινέζικης
θεατρικής σκηνής, καθοδηγεί του ηθοποιούς Rüdiger Klink και Aloysius Itoka
που ερμηνεύουν με απλότητα τη μετέωρη κατάσταση των ανθρώπων που
εκτοπίζονται λόγω του πολέμου. Ο εξαιρετικός πιανίστας Joerg Mischke
ζωντανεύει τις μελωδίες του γερμανού συνθέτη Hanns Eisler και καθοδηγεί την
αισθαντική τραγουδίστρια-ηθοποιό Marie-Louise Gunst και τους υπέροχους
μουσικούς του Barbara Klaus-Cosca και Susanne Filep σε live εμφάνιση.
O Brecht το 1955 δημοσιεύει τα συγκλονιστικά συνοδευτικά επιγράμματα των
φωτογραφιών που έχει συλλέξει ως φυγάς στην Φινλανδία το 1941 από
εφημερίδες της εποχής του με εικόνες πολέμου, καταστροφής και ερήμωσης.
Το 1957 ο Eisler τα μελοποιεί και παραδίδει 14 διαχρονικά τραγούδια για τη
λαίλαπα του πολέμου που συντρίβει την ανθρώπινη ύπαρξη. Το πνεύμα του
Brecht για τους φυγάδες ξεδιπλώνεται στη φράση «…Ένα καλό διαβατήριο
είναι πάντα αναγνωρισμένο, ενώ ένας άνθρωπος, όσο καλός και αν είναι μπορεί
να μην αναγνωριστεί ποτέ…» Όσο έγραφε το «Συνομιλίες Φυγάδων» γελούσε
μέχρις δακρύων περιμένοντας την άδεια μετακίνησης.
Το ενδιαφέρον στη σκηνοθετική γραμμή ήταν ότι δεν ακολούθησε αυτό που λέμε
«μπρεχτικό θέατρο της αποστασιοποίησης», αλλά αυτό που γνωρίζουμε ως
μεταμοντέρνο θέατρο ή θέατρο της αποδόμησης, χωρίς παρόλα αυτά να στερείται
εκείνου του πολιτικού βάθους που καθόριζε το θέμα του.
Οι δύο μετανάστες μιλάνε φαινομενικά με μια ελαφρότητα ενώ μαγειρεύουν
πραγματικά και κερνάνε το κοινό τα ποτά και τη σούπα που έφτιαξαν.
Ταυτόχρονα προβολές εστιάζουν σε φωτογραφίες πολέμου
«Εξι φονιάδες είναι, γράφει μία λεζάντα. Για να τους ξεσκεπάσουμε μας
κόστισε πενήντα πόλεις και μια γενιά».
ΟΛΓΑ ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ