«ΥΠΟΓΕΙΟ ΣΤΟ ΦΩΣ» – μια παράσταση – αφιέρωμα στα εξήντα χρόνια λειτουργίας
του Θεάτρου Τέχνης, δια χειρός Κωστή Καπελώνη
Εκδηλώσεις, προβολές, ομιλίες, συζητήσεις και συναυλίες (σε επιμέλεια του
Πλάτωνα Μαυρομούστακου) πλαισιώνουν αυτήν την παράσταση που πραγματικά
διαθέτει μια ιδιομορφία. Είναι σημερινή, δηλαδή λειτουργεί στο παρόν ως
θεατρικό κείμενο αυθύπαρκτο που «παίζεται» ad hoc επί σκηνής και
ταυτόχρονα προσπαθεί να ενσωματώσει ρόλους και κείμενα που καθόρισαν το
ιστορικό ρεπερτόριο του Θεάτρου Τέχνης με τη σκηνοθεσία του Κ Κουν.
Ο ίδιος ο Κωστής Καπελώνης σκηνοθετεί και ερμηνεύει ρόλους, διηγείται,
μιμείται άλλοτε το δάσκαλο, άλλοτε τον εαυτό του, καθόσον πήρε μέρος για
πολλά χρόνια σ αυτήν την καλλιτεχνική διαδρομή. Η παράσταση κινείται γύρω
από το εύρημα της συνάντησης του παλιού ηθοποιού με μια νέα φοιτήτρια
θεατρολογίας που ερευνά την ιστορία του Θεάτρου Τέχνης. Ηταν πράγματι
συγκινητική η ανα-παράσταση και εξαιρετικοί οι ηθοποιοί κυρίως η Ηρώ Κωστή
και η Γιάννα Μαλακατέ. Εμείς, που τα νεανικά μας χρόνια φώτισε πραγματικά
το «Υπόγειο» και κατεβαίνουμε τα σκαλοπάτια της Πεσμαζόγλου συχνά, ή
παρακολουθήσαμε όλες τις αναβιώσεις των παλιών παραστάσεων αρχαίου
δράματος, αυτή αναδρομική κάθοδος, η είσοδος από τα παρασκήνια, οι
φωτογραφίες στους τοίχους, οι βυσσινιές καρέκλες του σκηνοθέτη, οι γκρίζοι
τοίχοι, οι κουρτίνες των παρασκηνίων, όλα τα υλικά απομεινάρια μιας
καλλιτεχνικής εποχής που συμπεριλάμβανε τους μεγάλους απόντες (τον Κουν,
τον Χατζηδάκι, τον Γκάτσο, τον Τσαρούχη και τις μεγάλες ερμηνεύτριες που
δεν αποδέχονταν τον όρο «πρωταγωνίστριες») μπορεί να διέγειρε αισθαντικά τη
νοσταλγία, αλλά δεν μας εμποδίζει να θεωρούμε πως το Θέατρο είναι
λειτουργία δρώσα στο παρόν . Εκεί καταξιώνεται και υπάρχει ή όχι.
ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ ΟΛΓΑ