GORAN BREGOVIC “Karmen με Happy End”
Μία παράσταση στον «Κεραμικό» σε σενάριο και σκηνοθεσία του ίδιου του
συνθέτη
Με πρόφαση το μύθο της «Κάρμεν» ο αγαπητός στην Ελλάδα Μπρέγκοβιτς έγραψε
μια υποτιθέμενη σύγχρονη τσιγγάνικη όπερα. Θέλησε να πραγματοποιήσει μια
ποιητική ιδέα με ήρωες φτωχούς σύγχρονους ανθρώπους. Να δραματοποιήσει τον
έρωτα της Κλεοπάτρας, μιας τσιγγάνας μέντιουμ που έχει τηλεοπτική εκπομπή
(κάτι σε τηλεοπτική μελλοντολόγος ), με τον σκουπιδιάρη Μπάκια.
Μια αρκετά σύνθετη ιστορία όπου μπλέκονται ο θείος του Μπάκια Fuad ο οποίος
ήταν τρομπετίστας και είχε συνθέσει άρειες για την αγάπη μιας Κάρμεν ,
πόρνης από το Central Station. Την όπερα με το ευτυχές τέλος αναζητά η
Κλεοπάτρα σ’ όλη την Ευρώπη, ελπίζοντας ότι η ανασύνθεσή της θα φέρει και
στην ίδια την ευτυχία.
Όλα τα παραπάνω, εμείς οι θεατές τα πληροφορούμαστε κυριολεκτικά από τις
αφηγήσεις των πρωταγωνιστών. Τίποτε δεν προκύπτει δραματουργικά.
Αυτοσχέδιες μεταμφιέσεις και υποτυπώδη σκηνικά εργαλεία προσπαθούν να
ανασυνθέσουν το τσιγγάνικο κιτς και μια παρωδία «φτωχής» όπερας. Στατικοί
οι ήρωες απαγγέλλουν και τραγουδούν, ακούνητοι, ανάμεσα στα μεγάφωνα που
αποτελούσαν και το μόνο ουσιαστικά σκηνικό, συνοδεία μπάντας πνευστών, με
τον ίδιο τον συνθέτη ως αφηγητή. Οι μελωδίες κινούνται στο γνωστό ύφος του
Μπρέγκοβιτς χωρίς να διεγείρουν κάτι το ξεχωριστό.
Το χειρότερο όμως ήταν η ίδια η παραγωγή. Κακός μικροφωνικός ήχος,
μικρόφωνα με τα οποία δεν είχαν εξοικειωθεί οι ερμηνευτές και κάκιστη
προβολή της μετάφρασης με φράσεις ατάκτως ερημμένες που δεν έβγαζαν καν
νόημα.
Αν η μουσική σύνθεση για τον «Οιδίποδα» του Κιμούλη το περσινό καλοκαίρι
έμοιαζε να βγήκε από τα στοκ του καλλιτέχνη, δυστυχώς το θέαμα της «Κάρμεν»
που παρακολουθήσαμε την περασμένη εβδομάδα δε θύμιζε τίποτε άλλο παρά
«Βαλκανική αρπαχτή». Νομίζω ότι ο συνθέτης πλέον αξάντλησε όλα τα αποθέματα
συναισθηματικής ανοχής του ελληνικού κοινού.
ΑΘΗΝΑ 10-4-06
ΟΛΓΑ ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ