JORDI GALCERAN.11111

JODI GLACIERÁN

Η μέθοδος Γκρόνχολμ

Μετάφραση: Μαρία Τσατσαρώνη, Γιώργος Καραμίχος

Αίθουσα συνεδριάσεων μιας εταιρείας. Ωραία επίπλωση. Παρκέ. Τοίχοι
επενδεδυμένοι με ξύλο. Πάνω στο τραπέζι, μπουκάλια με νερό και τέσσερα
ποτήρια. Ένας πίνακας του Μιρό στον τοίχο.

Στο βάθος μια διπλή πόρτα. Στο πλάι μια μικρότερη πόρτα. Ένα μεγάλο
παράθυρο αφήνει το τελευταίο φως του δειλινού να εισβάλλει στο χώρο. Μέσα
από το παράθυρο φαίνεται ο ουρανός. Αισθανόμαστε ότι βρισκόμαστε ψηλά.

Σε μια πολυθρόνα κάθεται ο Φερνάντο Πόρτα, 38 ετών. Γοητευτικός. Κομψό
και μοντέρνο κουστούμι. Μπροστά του, πάνω στο τραπέζι, ένας χαρτοφύλακας.

Λίγα λεπτά αργότερα ο Φερνάντο κοιτά το ρολόι του, βγάζει από το
χαρτοφύλακα μια οικονομική εφημερίδα και αρχίζει να φυλλομετρά.

Χτυπά το κινητό του. Ο Φερνάντο το βγάζει και απαντά.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- (στο κινητό) Ναι; Έλα ρε… Ναι, εδώ είμαι. Περιμένω….

(Από τη διπλή πόρτα μπαίνει ο Ενρίκε Φοντ. Ο Φερνάντο δεν τον βλέπει.)

Γαμώτο. Σήμερα ήταν το δείπνο…; Και γιατί δε μου τό’πες; Όχι, δε θα’ ρθω.
Ξέρω γω; Μόνος σου. Βαριέμαι να τους κωλογλύφω για πενταροδεκάρες.
Άκου, είμαι στο τσάφ να πιάσω μια γαμάτη θέση… δηλαδή από μένα πες τους
να πάν’ να γαμηθούν… Όχι, θα κάθομαι να κατεβάζω να παντελόνια στους
μαλάκες…Τέλος. Αυτό ήταν. Στ’ ορκίζομαι.

(Ο Φερνάντο βλέπει τον Ενρίκε)

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- (στο κινητό) Πρέπει να σ’αφήσω.

Ο Φερνάντο κλείνει το κινητό. Ο Ενρίκε είναι γεματούλης, πάνω από
σαράντα. Επίσης με κουστούμι, αλλά όχι τόσο μοντέρνο όσο του Φερνάντο.
Χαρτοφύλακας. Πιο παλιός από του Φερνάντο.

ΕΝΡΙΚΕ.- Καλησπέρα.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Καλησπέρα.

ΕΝΡΙΚΕ.- Μου είπαν ότι εδώ είναι η συνέντευξη…

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ναι. Και σε μένα το ίδιο.

ΕΝΡΙΚΕ.- Είστε της εταιρείας;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Όχι, όχι. Υποψήφιος είμαι…

ΕΝΡΙΚΕ.- Α, κι εγώ το ίδιο.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Χάρηκα.

ΕΝΡΙΚΕ.- Παρομοίως.

Δίνουν τα χέρια. Ο Ενρίκε αφήνει τον χαρτοφύλακα του πάνω στο τραπέζι.
Σιωπή.

Σου είπαν τίποτε;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Όχι. Τίποτε.

ΕΝΡΙΚΕ.- Περίεργο όλο αυτό, ε;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ναι.

ΕΝΡΙΚΕ.- Όχι και τόσο συμβατικές τεχνικές.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Έτσι φαίνεται.

ΕΝΡΙΚΕ.- Όταν μου το πρότειναν…Δεν ξέρω. Δεν είναι κι ό, τι πιο
συνηθισμένο.
Πόσοι είμαστε; Εμείς οι δύο;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.-Δεν ξέρω. Έχει τέσσερα ποτήρια.

ΕΝΡΙΚΕ.- Ίσως είναι γι’ αυτούς που θα μας πάρουν συνέντευξη.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ίσως.

ΕΝΡΙΚΕ.- Αυτό με την ομαδική συνέντευξη είναι λίγο… Πώς να το πώ; Είναι
τουλάχιστον πρωτότυπο. Και ειδικά για μια θέση τόσο υψηλή. Συνήθως είναι
κάπως πιο εμπιστευτικό.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Τί να σου πω; Εμένα……

ΕΝΡΙΚΕ.- Όχι, κι εμένα το ίδιο, αλλά έλα…..Εμείς οι δυο δε γνωριζόμαστε.
Αλλά θα μπορούσαμε να πέσουμε πάνω σε κάποιο γνωστό.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ε, και;

ΕΝΡΙΚΕ.- Έλα τώρα, θα ήταν προσβλητικό.

Ο Ενρίκε κάθεται. Σιωπή.

Ήρθες με αυτοκίνητο;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ναι.

ΕΝΡΙΚΕ.- Κι εγώ το ίδιο. Τί κίνηση, ε;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Όπως κάθε μέρα.

ΕΝΡΙΚΕ.- Έχω κάνει ήδη τρεις συνεντεύξεις. Δεν ξέρω τι άλλο θέλουν να
μάθουν για μένα. Κι εσύ; Πόσες;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Τρεις.

ΕΝΡΙΚΕ.- Σαν κι εμένα.

Ο Ενρίκε βγάζει ένα κουτί με καραμέλες.

Καραμέλα;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Όχι, ευχαριστώ.

ΕΝΡΙΚΕ.- Εγώ δεν είχα και πολλές ελπίδες να φτάσω μέχρι εδώ. Έρχομαι από
μία μικρή επιχείρηση, ενώ αυτή είναι… πώς να το πω… στα έπιπλα και στη
διακόσμηση είναι η δεύτερη στον κόσμο.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Μια εταιρεία είναι μια εταιρεία.

ΕΝΡΙΚΕ.- Εντάξει, σύμφωνοι, αλλά εγώ δεν έχω δουλέψει ποτέ σε πολυεθνική.
Εσύ;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Έχω δουλέψει σε πολλά μέρη.

ΕΝΡΙΚΕ.- Και οι συνθήκες είναι απίστευτες. Ο μισθός είναι… καλά, δεν ξέρω
τί θα παίρνεις εσύ, αλλά εγώ σχεδόν τα διπλά… Ανησυχούσα μήπως αργήσω. Είχα
κολλήσει στην κίνηση και σκεφτόμουνα «τώρα θ’αργήσεις και θα κάνεις κακή
εντύπωση». Αυτά είναι σοβαρά πράγματα. Μερικές φορές, είναι οι μικρές
λεπτομέρειες που σε κάνουν να πάρεις μια απόφαση. Έχω προσλάβει κόσμο κατά
καιρούς και τελικά αυτό που καθόριζε την απόφαση μου ήταν αυτές οι μικρές
λεπτομέρειες. Τί φορούσαν, πώς μου έδωσαν το χέρι… Και το αυτοκίνητο. Όταν
μπορώ τους συνοδεύω μέχρι το αυτοκίνητό τους. Ένα αυτοκίνητο λέει πολλά για
τον ιδιοκτήτη του… Ένα αυτοκίνητο μιλάει. Μερικές φορές γνωρίζεις κάποιον
που μοιάζει τακτικός κι έχει ένα αυτοκίνητο σκατά.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Χαλάρωσε, δεν έχεις αργήσει.

Από τη διπλή πόρτα μπαίνει η Μερσέντες Ντεγάς και ο Κάρλος Μπουένο.
Τριάντα και κάτι και οι δύο. Η Μερσέδες φοράει ένα κομψό κοστούμι με
σακάκι. Ο Κάρλος, λιγότερο επίσημα ντυμένος, παντελόνι και σπορ σακάκι,
χωρίς γραβάτα. Σκουλαρίκι στο ένα αυτί.

ΚΑΡΛΟΣ.- (στη Μερσέδες) Πέρνα, πέρνα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Όχι, πέρνα εσύ.

ΚΑΡΛΟΣ.- Παρακαλώ.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- (με χαμόγελο) Γιατί; Επειδή είμαι γυναίκα;

ΚΑΡΛΟΣ.- Ναι, επειδή είσαι γυναίκα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Εντάξει, περνάω. Αλλά όχι επειδή είμαι γυναίκα. (στους άλλους)
Καλησπέρα.

Φερνάντο και ΕΝΡΙΚΕ.- Καλησπέρα.

ΚΑΡΛΟΣ.- Καλησπέρα. (Αυτοσυστήνεται) Κάρλος Μπουένο.

Ο Κάρλος δίνει το χέρι του στον Φερνάντο.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Φερνάντο Πόρτα.

Δίνουν τα χέρια τους καθώς συστήνονται.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Μερσέδες Ντεγάς.

ΕΝΡΙΚΕ.- Ενρίκε Φοντ.

ΚΑΡΛΟΣ.- Εσείς θα μας πάρετε συνέντευξη;

ΕΝΡΙΚΕ.- Όχι, όχι, κι εμείς συνεντευξιαζόμενοι είμαστε ….

ΚΑΡΛΟΣ.- Και οι δύο; Κι εμείς.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Και ποιός θα μας πάρει συνέντευξη;

ΕΝΡΙΚΕ.- Δεν ξέρουμε ακόμη.

Η Μερσέδες και ο Κάρλος αφήνουν τα πράγματά τους.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Τρεις άντρες και μια γυναίκα. Όπως πάντα.

ΚΑΡΛΟΣ.- Το είκοσι πέντε τοις εκατό. Όπως προβλέπεται απ’ το νόμο.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Πάντα χαριτωμένος. Λυπάμαι αλλά τώρα πια προβλέπεται το πενήντα
τοις εκατό από το νόμο.

ΕΝΡΙΚΕ.- Γνωρίζεστε;

ΚΑΡΛΟΣ.- Σπουδάσαμε μαζί.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Εντάξει, εγώ σπούδασα λίγο παραπάνω απ’αυτόν.

ΚΑΡΛΟΣ.- «Η κυρία υποτροφία» τη φωνάζαμε. Θα μας δυσκολέψει αυτή.

ΕΝΡΙΚΕ.- Το βλέπεις; Τί σού’λεγα; Ήταν λογικό κάποιοι να γνωρίζονται μεταξύ
τους.

ΚΑΡΛΟΣ.- Και, τί κάνουμε τώρα;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Περιμένουμε, υποθέτω.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Θα μας πάρουν συνέντευξη ταυτόχρονα και στους τέσσερις;

ΚΑΡΛΟΣ.- Ετσι μου είπαν. Μία ομαδική συνέντευξη με όλους τους υποψήφιους.

Σιωπή.

ΕΝΡΙΚΕ.- Ήρθατε με αυτοκίνητο;

ΚΑΡΛΟΣ.- Εγώ, ναι.

ΕΝΡΙΚΕ.- Τί κίνηση, ε;

ΚΑΡΛΟΣ.- Φοβερή!

ΕΝΡΙΚΕ.- Ευτυχώς που έχουν πάρκινγκ, γιατί αλλιώς…

ΚΑΡΛΟΣ.- Ναι, εδώ είναι αδύνατον να παρκάρεις.

ΕΝΡΙΚΕ.- Έχετε κάνει κι εσείς ήδη τρεις συνεντεύξεις;

ΚΑΡΛΟΣ.- Εγώ, ναι.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Κι εγώ το ίδιο.

ΕΝΡΙΚΕ.- Κι αυτή είναι η τέταρτη. Τό’χω ξαναπεράσει όλο αυτό, αλλά ποτέ με
τέσσερις συνεντεύξεις. Δεν ξέρω τι άλλο θέλουν να μάθουν από μένα.

Σε έναν από τους πλαϊνούς τοίχους ανοίγει ένα πορτάκι, από πάνω προς τα
κάτω με κλίση 45 μοιρών· ένα ντουλαπάκι που μέχρι τώρα ήταν εξαφανισμένο
στον τοίχο. Η Μερσέδες βρίσκεται πιο κοντά απ’όλους.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Αχ! Άνοιξε αυτό.

Στιγμή αμηχανίας.

ΚΑΡΛΟΣ.- Ε, για δες τι έχει μέσα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ένα φάκελο κι ένα χρονόμετρο.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.-Χρονόμετρο;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ψηφιακό.

ΚΑΡΛΟΣ.- Γράφει κάτι ο φάκελος;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Όχι. Τί κάνω, τον ανοίγω;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Εμένα τί με ρωτάς; Που να ξέρω;

Η Μερσέδες ανοίγει το φάκελο.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- (διαβάζει) «Καλησπέρα και καλωσήρθατε. Όπως σας έχουμε ήδη
ενημερώσει αυτή είναι η τελική φάση της διαδικασίας επιλογής για τη θέση
του εμπορικού διευθυντή της ΔΕΚΙΑ. Είστε οι τελευταίοι υποψήφιοι. Ξέρουμε
ότι η διαδικασία δεν είναι η συνήθης. Ακολουθούμε το πρωτόκολλο που
καθιερώθηκε από τα κεντρικά μας γραφεία στη Σουηδία. Αν οποιαδήποτε στιγμή
αποφασίσετε ότι δε δέχεστε να κάνετε κάτι από αυτά που θα σας προτείνουμε,
μπορείτε να εγκαταλείψετε τη διαδικασία. Η πόρτα είναι ανοιχτή. Αλλά,
εφόσον βγείτε από την αίθουσα, για οποιονδήποτε λόγο, θα θεωρηθεί παραίτηση
από τη διεκδίκηση της θέσης. Η πρώτη δοκιμασία λοιπόν είναι η εξής. Σας
είπαμε ότι είστε οι τελευταίοι υποψήφιοι, αλλά δεν είστε οι τελευταίοι
τέσσερις υποψήφιοι. Μόνο οι τρεις είναι πραγματικοί υποψήφιοι. Ένας από
εσάς είναι μέλος της επιτροπής επιλογής προσωπικού της εταιρείας μας. Μαζί
με το φάκελο βρήκατε κι ένα χρονόμετρο. Έχετε δέκα λεπτά να ανακαλύψετε
ποιος δεν είναι πραγματικός υποψήφιος. Παρακαλούμε βάλτε σε λειτουργία το
χρονόμετρο. Είναι το κουμπί στα δεξιά». Αυτό ήταν.

ΚΑΡΛΟΣ.- Διάολε!

ΕΝΡΙΚΕ.- Για μισό λεπτό…..Δηλαδή, ένας από μας….

ΚΑΡΛΟΣ.- Ήταν πολύ σαφές.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Και πρέπει να βρούμε ποιος είναι.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Νόμιζα ότι ήρθα για συνέντευξη.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Εγώ πρέπει να κάνω κάτι με το ρολόι.

ΕΝΡΙΚΕ.- Εδώ είναι ένας υποψήφιος που δεν είναι υποψήφιος. Και πρέπει να
ανακαλύψουμε ποιος είναι.

ΚΑΡΛΟΣ.- Αυτό το καταλάβαμε.

ΕΝΡΙΚΕ.- Τί ωραία!

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ωραία;

ΕΝΡΙΚΕ.- Η διαδικασία. Να αποκαλύψουμε ποιος ψεύδεται. Είναι ωραία γιατί…
εντάξει… όταν μπήκαμε όλοι σκεφτόμασταν ότι ήμασταν ίσοι, ότι ήμασταν
υποψήφιοι, και τώρα αποδεικνύεται πως δεν είναι έτσι.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Το βάζω να δουλέψει;

Η Μερσέδες πατάει το κουμπί στο χρονόμετρο.

Δέκα λεπτά.

ΕΝΡΙΚΕ.- Για να δούμε τι έχουμε εδώ λοιπόν. Ένας από μας δεν
είναι…..αληθινός.

Σιωπή. Οι τέσσερις κοιτάζονται.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Δηλαδή, ο κριτής είναι ένας από μας.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ίσως να είσαι κι εσύ.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Εγώ; Όχι. Δεν είμαι εγώ.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Κάποιος από μας υποκρίνεται. Θα μπορούσε να είναι ο καθένας.

ΕΝΡΙΚΕ.- Έχουμε δέκα λεπτά. Δεν είναι και πολύς χρόνος. Πιστεύω ότι θα
είναι πιο γρήγορο αν πάμε δια της εις άτοπον απαγωγής παρά να προσπαθήσουμε
να βρούμε κατευθείαν τον απατεώνα.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- (ειρωνικά) Τον απατεώνα.

ΕΝΡΙΚΕ.- Έχουμε, εξ’αρχής ένα δεδομένο. Εσείς οι δύο γνωρίζεστε.

Η Μερσέδες και ο Κάρλος κοιτάζονται.

ΚΑΡΛΟΣ.- Αλλά έχουμε πολύ καιρό να συναντηθούμε.

ΕΝΡΙΚΕ.- Ναι, αλλά αν ένας απ’ τους δυο σας είναι ο ψεύτικος υποψήφιος, θα
είναι πιο εύκολο να το διαπιστώσετε. Ξέρετε πράγματα ο ένας για τον άλλο.
Έχουμε μόνο δέκα λεπτά. Σας συμφέρει να ξεσκαρτάρετε γρήγορα, ώστε να έχετε
έναν λιγότερο να ασχολείστε. Τί λέτε;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Μισό λεπτό. Να το σκεφτώ.

ΚΑΡΛΟΣ.- Ό, τι γνωρίζω για τη Μερσέδες είναι απ’το παρελθόν και ούτε….

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Περίμενε, Κάρλος. Σκέψου πριν μιλήσεις.

ΚΑΡΛΟΣ.- Τί να σκεφτώ;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Είμαστε μόνο τέσσερις.

ΚΑΡΛΟΣ.- Ναι. Και;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Τίποτα. Σκέψου τί μας ζήτησαν. Έχει να κάνει με το ποιος είναι
ικανός να το βρει και ποιος δεν είναι ικανός.

ΚΑΡΛΟΣ.- Α! Ναι.

Ο Κάρλος κοιτάει τον Φερνάντο και τον Ενρίκε.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Δε θα μας πούνε κουβέντα.

ΕΝΡΙΚΕ.- Γιατί;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Γιατί αν ξέρουν κάτι, το ξέρουν για τον εαυτό τους και δεν
πρόκειται να το πουν σε μας, γιατί έτσι θα μας έδιναν ένα πλεονέκτημα χωρίς
να είναι υποχρεωμένοι να μας το δώσουν. Αυτό θα έκανα κι εγώ.

ΕΝΡΙΚΕ.- Δεν καταλαβαίνω.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Έλα τώρα, είμαστε αντίπαλοι μεταξύ μας. Δε θα μας αποκαλύψουν
καμία λεπτομέρεια αν δεν τους συμφέρει. Είναι περίπλοκο. Δεν πρέπει μόνο να
βρεις ποιός λέει ψέματα, αλλά πρέπει και να οδηγήσεις και τους άλλους σε
λάθος συλλογισμό, γιατί αν και οι τρεις βρούμε τον ψεύτικο τότε μου λες
προς τί όλη αυτή η διαδικασία; Όλος ο κόσμος κερδίζει και τότε, ποιό το
νόημα;

ΕΝΡΙΚΕ.- Το χαρτί έλεγε ότι πρέπει να βρούμε τον ψεύτικο, όχι ότι είμαστε
αντίπαλοι.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ωωωωχ, αυτό εξυπακούεται. Δε χρειάζεται να το πούνε. Είμαστε
τρεις και η θέση είναι μία. Είμαστε ανταγωνιστές.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Όχι, έχει δίκιο αυτός. Αν το καλοσκεφτούμε, πρέπει να
συνεργαστούμε.

ΚΑΡΛΟΣ.- Να συνεργαστούμε;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ναι, πρόσεξε. Δεν έχω δει τον Κάρλος από την τελευταία συνάντηση
αποφοίτων της σχολής… δηλαδή πάνε δύο ή τρία χρόνια.

ΚΑΡΛΟΣ.- Δύο.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Και τότε δούλευε σε μια φαρμακευτική.

ΚΑΡΛΟΣ.- Ακόμη εκεί δουλεύω.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ναι, αλήθεια. Συνάντησα έναν κοινό γνωστό πρόσφατα και μου
τό’πε. Άρα δε μπορεί να’ναι αυτός.

ΚΑΡΛΟΣ.- Κι εσύ; Ήσουν σε μια εταιρεία συμβούλων. Αλλά δε θυμάμαι ποιά.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Στην Αι.Σι.Αρ.

ΚΑΡΛΟΣ.- Ακόμη εκεί δουλεύεις;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Όχι, τώρα είμαι σε μία τράπεζα. Και δε θα σας πω σε ποιά γιατί
δε σας αφορά.

Σιωπή. Ο Φερνάντο και ο Ενρίκε αξιολογούν τα λεγόμενα της Μερσέδες και
του Κάρλος.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Το βλέπεις;

ΕΝΡΙΚΕ.- Ποιό;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ότι δε βγάζει πουθενά αυτό. Μπορούν κάλλιστα να λένε και οι δυο
ψέματα. Αν ο ένας τους λέει ψέματα κι ο άλλος το καταλάβει δεν θα πει
κουβέντα για μην τον αποκαλύψει και σε μας.

ΕΝΡΙΚΕ.- Γαμώτο, είναι πολύ δύσκολο!

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Λοιπόν, αυτοί μας μίλησαν για τα επαγγελματικά τους, άσχετα αν
τους πιστεύουμε ή όχι. Ας τα πούμε κι εμείς για να παίζουμε επί ίσοις
όροις.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Νομίζω ότι κάνεις ένα λάθος. Αυτή η διαδικασία δε γίνεται για να
αποφασίσουν ποιος είναι ο πιο έξυπνος, αλλά για να αξιολογήσουν την
ικανότητά μας να δουλεύουμε ομαδικά. Ας έχουμε εμπιστοσύνη ο ένας στον
άλλο. Ας δουλέψουμε μαζί για να δούμε ποιός είναι ο ψεύτικος.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Πολύ ωραία. Αλλά ο ψεύτης δε θα μας πει ότι είναι ψεύτης άρα δε
μπορούμε να δουλέψουμε μαζί. Δε μπορούμε να μας έχουμε εμπιστοσύνη.

ΚΑΡΛΟΣ.- Μ’αρέσει αυτό που είπες….πώς σε είπαμε;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Φερνάντο!

ΚΑΡΛΟΣ.-Αυτό, Φερνάντο. Πείτε μας πώς βρεθήκατε εδώ οι δυο σας.

ΕΝΡΙΚΕ.- Εγώ είμαι ο εμπορικός διευθυντής σε μια εταιρεία τροφίμων.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Σε ποιά;

ΕΝΡΙΚΕ.- Αυτή δεν είπε σε ποιά τράπεζα δουλεύει.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Υπέροχα. Λοιπόν κι εγώ είμαι εμπορικός διευθυντής. Σε μια
φαρμακευτική. Και μου κάνει εντύπωση που δε σε γνωρίζω. (στον Κάρλος) Εγώ
δουλεύω στη ΝΤΙΣΦΑΡΜΑ και δεν έχω κανένα πρόβλημα να το πω. Εσύ σε ποιά
δουλεύεις;

ΚΑΡΛΟΣ.- Ε, λοιπόν ούτε εγώ θα το πω. Και ειδικά τώρα που ξέρω ότι
δουλεύεις στον ίδιο τομέα, ούτε με σφαίρες.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Εγώ ξέρω πού δουλεύει και λέει την αλήθεια.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Και εγώ που ξέρω ότι εσύ λες την αλήθεια;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Γιατί να πω ψέματα;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Στο είπα ήδη. Γιατί αν ξέρεις ότι αυτός δουλεύει εδώ θα
υποστηρίξεις ότι δουλεύει σε φαρμακευτική γιατί δε σε συμφέρει να μας
δώσεις πλεονέκτημα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ωωωχ, αν δε θέλεις μη με πιστεύεις, αλλά πρέπει να δουλέψουμε
ομαδικά. Το θέμα είναι ανάμεσα στους τρεις αυθεντικούς να ανακαλύψουμε τον
απατεώνα, όπως λέει κι αυτός. Το ψέμα θα ήταν εις βάρος μου.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ε, τότε, πες μας σε ποιά τράπεζα δουλεύεις, μη μας το κρύβεις,
αφού το ψέμα είναι εις βάρος σου!

Η Μερσέδες σκέφτεται τι πρέπει να κάνει.

ΚΑΡΛΟΣ.- Εγώ δουλεύω στη ΡΟΒΕΝΤΑΛ. Δεν το είπα πριν γιατί…..έτσι, δεν το
είπα. Αλλά νομίζω ότι είναι ώρα να ξερκαρτάρουμε λίγο, όπως λέει κι αυτός.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Στη ΡΟΒΕΝΤΑΛ; Από πότε;

ΚΑΡΛΟΣ.- Πέντε χρόνια.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Γνωρίζεις τον Φέλιξ Γκαρίδο;

ΚΑΡΛΟΣ.- Μμμμμ, όχι. Ποιός είναι;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Και τη Λάουρα; Λάουρα Σάντσεθ;

ΚΑΡΛΟΣ.- Ξέρω κάποια Λάουρα Βάσκεθ.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ναι. Έχεις δίκιο. Λάουρα Βάσκεθ τη λένε.

ΚΑΡΛΟΣ.- Και ποιός είναι ο Φέλιξ Γκαρίδο;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ο ξάδελφός μου. Δουλεύει στο εμπορικό ναυτικό. Πόσο έχουμε
ακόμη;

Η Μερσέδες κοιτάει το χρονόμετρο.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Σχεδόν τέσσερα λεπτά ακόμη.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ωραία, συνεχίζουμε το ξεσκαρτάρισμα. Για μένα ο Κάρλος είναι
εντάξει.

ΕΝΡΙΚΕ.- Ναι, αλλά τώρα μπορεί να κάνεις εσύ αυτό για το οποίο κατηγορούσες
πριν την άλλη. Μπορεί να ξέρεις ότι λέει ψέματα αλλά να τον υποστηρίζεις
για να αποτύχουμε εμείς.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ναι, αλλά τον υποστηρίζω κι εγώ κι αυτή.

ΚΑΡΛΟΣ.- Δε λέω ψέματα και κανείς δε με υποστηρίζει. Κοίτα, λυπάμαι αλλά
τυχαίνει να γνωρίζω τον εμπορικό διευθυντή της ΝΤΙΣΦΑΡΜΑ και δε θά’λεγα ότι
σου μοιάζει.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Και ποιος είναι ο εμπορικός διευθυντής;

ΚΑΡΟΛΟΣ.- Εσύ να μου πεις.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Βίκτωρ Ντούνσμπεργκ.

ΚΑΡΛΟΣ.- Ναι, αλλά πριν είπες ότι ήσουν εσύ.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Εμπορικός διευθυντής ναι, αλλά στο υποκατάστημα της επαρχίας.

ΚΑΡΛΟΣ.- Δεν τον ξέρω αυτόν της επαρχίας.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Άρα δε μπορείς να το επιβεβαιώσεις.

ΕΝΡΙΚΕ.- Και τώρα μπορεί να λέτε ψέματα εσείς οι δυο.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Κι αυτή επίσης;

ΕΝΡΙΚΕ.- Αν λέει αυτή ψέματα, τότε θα λες κι εσύ.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Αν λέει ψέματα αυτή, πρόβλημά της. Γιατί πρέπει να λέω κι εγώ
ψέματα επειδή λέει αυτή;

ΕΝΡΙΚΕ.- Γιατί υποστηρίζοντας το ψέμα της ξεγελάτε εμένα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Εγώ δεν είπα κανένα ψέμα. Δε μπορεί να υποστηρίξει ένα ψέμα που
δεν έχω πει.

ΕΝΡΙΚΕ.- Μπορεί όχι, μπορεί να μην έχεις πει κανένα ψέμα εσύ, αλλά αν αυτός
(ο Φερνάντο) κατάλαβε ότι αυτός (ο Κάρλος) λέει ψέματα, θα πιστέψει ότι κι
εσύ έλεγες ψέματα και θα υποστηρίξει το ψέμα σου ακόμη κι αν δεν ήταν ψέμα.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ρε μεγάλε, πώς τά’μπλεξες έτσι!

ΕΝΡΙΚΕ.- Όχι, κύριε! Γιατί αν αυτός δεν είναι αυτός που είπε ότι είναι, κι
εσείς ξέρετε ότι λέει ψέματα, θα μου πείτε κι εμένα ψέματα για να
διατηρήσετε αυτό το ψέμα.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Μη σκέφτεσαι τόσο πολύ γιατί φαίνεται ότι δεν είναι το φόρτε
σου.

ΕΝΡΙΚΕ.- Προσπαθώ να τα ξεκαθαρίσω.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Άσε να στα ξεκαθαρίσω εγώ. Αν εγώ έλεγα ψέματα, αν ήμουν δηλαδή
εγώ ο απατεώνας, θα ήξερα ήδη ότι αυτός δουλεύει σε φαρμακευτική, γιατί
υποτίθεται ότι έχουμε κάνει τόσες συνεντεύξεις μέχρι τώρα. Έχουμε δώσει το
βιογραφικό μας. Αν ήμουν της εταιρείας λοιπόν, θα ήξερα τα πάντα για αυτόν,
άρα θα έψαχνα για μια διαφορετική ιστορία, δε θά’λεγα ότι δουλεύω κι εγώ σε
φαρμακευτική γιατί θα ήταν πολύ εύκολο να ανακαλύψει ότι λέω ψέματα.

Οι άλλοι τρεις κοιτάζονται.

ΕΝΡΙΚΕ.- Μπορείς να μου το ξαναπείς;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ας με ρωτήσει ο Κάρλος ότι θέλει για τη δουλειά.

ΚΑΡΛΟΣ.- Όχι, δε χρειάζεται να χάνουμε κι άλλο χρόνο. Εγώ τον πιστεύω.
Πρέπει να είναι ένας απ’τους δυο σας. Εσύ, Μερσέδες, αυτό με την τράπεζα με
προβληματίζει. Κάποιος θα μου τό’χε πει.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Πολύ πιθανό, αλλά με το ίδιο σκεπτικό κι εδώ αν δούλευα πάλι
κάποιος θα μπορούσε να στό’ χει πει.

ΚΑΡΛΟΣ.- Κι εσύ δίκιο έχεις.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Λοιπόν, μιας και το ρίξαμε στις εξομολογήσεις ας το πάρει το
ποτάμι. Δουλεύω στην τράπεζα Μεσογείου και είμαι διευθύντρια στο τμήμα
Μάρκετινγκ.

ΚΑΡΛΟΣ.- Από πότε;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Εδώ και μισό χρόνο.

ΚΑΡΛΟΣ.- Μισό χρόνο. Και θες να αλλάξεις από τώρα;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ναι. Γιατί, τι ζόρι τραβάς;

ΚΑΡΛΟΣ.- Όχι, όχι, τίποτα.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- (στον Ενρίκε) Λοιπόν, μόνο εσύ έμεινες· σειρά σου.

ΕΝΡΙΚΕ.- Λοιπόν, το βρήκα. Το βρήκα. Τόση ώρα κάνουμε… μας κάνουν πλάκα.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Αυτοί;

ΕΝΡΙΚΕ.- Όχι. Πιστέψαμε ότι υπάρχει ένας ψεύτικος υποψήφιος γιατί έτσι μας
είπαν, αλλά εμένα μου φαίνεται ότι και οι τέσσερις είμαστε αυθεντικοί και
δεν υπάρχει απατεώνας.

ΚΑΡΛΟΣ.- Και τότε σε τί χρησιμεύει όλο αυτό το θέατρο;

ΕΝΡΙΚΕ.- Μα γι’αυτό ακριβώς, για να δούνε αν είμαστε ικανοί να καταλάβουμε
ότι μας κοροϊδεύουν. Στην Αμερική τέτοιες δοκιμασίες στην επιλογή
προσωπικού ειναι συνηθισμένες. Σου βάζουν προβλήματα, αινίγματα για να δουν
αν μπορείς να τα δεις από διαφορετική οπτική γωνία. Εδώ πρόκειται για το αν
θα πιστέψουμε ότι ανάμεσά μας υπάρχει ένας απατεώνας, ότι κάποιος θέλει να
μας κοροϊδέψει ενώ στην πραγματικότητα αυτοί μας κοροϊδεύουν εξ αρχής.

ΚΑΡΛΟΣ.- Αποκλείεται, για έναν απλούστατο λόγο. Δεν έχει κανένα νόημα να
προσπαθούμε εμείς να επιδείξουμε τη διορατικότητά μας αν δεν υπάρχει
κάποιος να την αξιολογεί.

ΕΝΡΙΚΕ.- Πώς δεν υπάρχει; Μας αξιολογούν από έξω. Σίγουρα έχουν βάλει
μικρόφωνα και μας ακούν. Μη σου πω και κάμερες.

ΚΑΡΛΟΣ.- Κάμερες;

ΕΝΡΙΚΕ.- Αφήνουν τους υποψηφίους να πιστεύουν ότι είναι μόνοι και
καταγράφουν αντιδράσεις.

ΚΑΡΛΟΣ.- Και πού είναι τότε οι κάμερες;

ΕΝΡΙΚΕ.- Δεν ξέρω. Θα μπορούσαν να τις έχουν κρύψει οπουδήποτε. Στις
λάμπες….Πού να ξέρω; Υπάρχουν χίλιοι τρόποι.

Και οι τέσσερις κοιτάζουν την αίθουσα.

ΚΑΡΛΟΣ.- Θέλεις να πεις ότι………

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Κοίτα, αυτό που λες ακούγεται τόσο καλό που δεν το πιστεύω. Εσύ
είσαι ο ψεύτικος υποψήφιος. Είσαι ο μόνος που δε μας έχει πει πού δουλεύει.
Κι αυτή η τόσο πλήρης γνώση των διαδικασιών δηλώνει ότι είσαι μέλος της
κριτικής επιτροπής.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Λοιπόν, συμφωνώ μαζί σου. Κι επιπλέον αυτόν τον τελευταίο άσο
τον έβγαλε από το μανίκι όταν στριμώχτηκε. Μόλις είδε ότι εμείς οι τρεις
ήμασταν καθαροί κι ότι άρχισε να σφίγγει ο κλοιός, σκαρφίστηκε αυτή την
ιστορία ότι μας την έχουν στημένη.

ΚΑΡΛΟΣ.- Δεν ξέρω. Αυτό που λέει εμένα μου κολλάει. Αφήστε τον να μας
εξηγήσει λίγο καλύτερα.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Καταρχάς να μας πει σε ποια εταιρεία τροφίμων δουλεύει.

ΕΝΡΙΚΕ.- Δε σας λέω.

ΚΑΡΛΟΣ.- Γιατί;

ΕΝΡΙΚΕ.-Γιατί δε θέλω. Δεν το βρίσκω αναγκαίο.

ΚΑΡΛΟΣ.- (στη Μερσέδες) Χρόνος;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Έχουμε άλλα δυο λεπτά…και μισό.

ΚΑΡΛΟΣ.- Δε θέλει να μας πει γιατί πιστεύει ότι έχει δίκιο και, όπως έλεγε
κι ο Φερνάντο πριν για μας τους δυο, δε θα μας αποκαλύψει τίποτε που θα
μπορούσε να μας βοηθήσει. Αν μας έλεγε πού δουλεύει και ήταν πιστευτό τότε
όλοι θα ταυτιζόμασταν με την άποψή του, αλλά θέλει να κερδίσει μόνον αυτός.
Ως εκ τούτου εγώ πιστεύω ότι έχει δίκιο. Και οι τέσσερις είμαστε
αυθεντικοί.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Μπα, όχι. Και το άλλο, όταν μπήκε, πριν έρθετε εσείς τον
ανησυχούσε δήθεν το ανατρεπτικό σύστημα επιλογής. «Μη συμβατικές τεχνικές»
μου έλεγε και τέτοια. Και μετά άρχισε να μου αναλύει το πώς προσλαμβάνει
αυτός τους υπαλλήλους του…. Απ’την αρχή η συμπεριφορά του ήταν κάπως.

ΕΝΡΙΚΕ.- Ποιά συμπεριφορά μου;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Μου είπες ότι αυτό το σύστημα είναι παράξενο…κι αυτά περί
εμπιστευτικότητος…..πως σε βρίσκουν αντίθετο. Αν ήσουν αυθεντικός, θα ήσουν
σαν και μας. Ομαδική συνέντευξη, κανένα πρόβλημα. Καταλαβαίνετε αυτό που
λέω; Δεν είναι φυσιολογικό.

ΕΝΡΙΚΕ.- Αυτό που λες εσύ δεν είναι φυσιολογικό.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Έλα τώρα, κολλητέ, εσύ είσαι. Είναι πασιφανές.

ΕΝΡΙΚΕ.- Θα μπορούσα να σας πω ένα σωρό λόγους για να σας πείσω ότι δεν
είμαι εγώ, αλλά δε θα το κάνω. Αν θέλετε μπορείτε να αυταπατάστε.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Θα μπορούσε να μας δώσει ένα σωρό λόγους, αλλά δε θα το κάνει.

ΕΝΡΙΚΕ.- Γιατί δε θέλω. Κι επίσης ήμουν πολύ καλός μαζί σας. Έπρεπε να
αφήσω τα δέκα λεπτά να περάσουν, να την πατήσετε και μετά να σας πω τη
λύση.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.-Εσύ δεν έλεγες ότι πρέπει να συνεργαστούμε;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Μας μένουν…..τίποτα. Πρέπει να αποφασίσουμε.

ΚΑΡΛΟΣ.- Εγώ είμαι μαζί του. Είμαστε και οι τέσσερις αυθεντικοί.

ΕΝΡΙΚΕ.- Τη δική μου την άποψη την ξέρετε.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Εγώ λέω ότι είναι αυτός.

ΕΝΡΙΚΕ.- Ενρίκε Φοντ, στις υπηρεσίες σας.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Δεν πιστεύω καν ότι λέγεσαι έτσι. Λοιπόν σειρά σου.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Δεν ξέρω. Δεν είμαι σίγουρη.

ΚΑΡΛΟΣ.- Μην αμφιβάλεις τόσο. Θα κάνεις κακή εντύπωση. Μας παρακολουθούν.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Εντάξει λοιπόν, κι εγώ λέω ότι είναι ο Ενρίκε.

Παύση.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Και τώρα, τί γίνεται;

Ανοίγει ξανά το πορτάκι.

ΚΑΡΛΟΣ.- Και τώρα θα μάθουμε. Μερσέδες, αν θέλεις να μας κάνεις την τιμή.
Κι όχι επειδή είσαι γυναίκα.

Η Μερσέδες ψάχνει στο ντουλάπι. Βγάζει ένα φάκελο κι ένα τασάκι.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ενρίκε Φοντ. Γράφει τ’όνομά σου στο φάκελο.

Ο Ενρίκε ανοίγει το φάκελο. Τον διαβάζει χωρίς να πει κουβέντα.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Διάβαζε δυνατά.

ΕΝΡΙΚΕ.- Όχι, δε μπορώ.

Ο Ενρίκε τελειώνει το γράμμα και το ξαναβάζει στο ντουλάπι. Το ντουλάπι
κλείνει.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Τί, ποιός είχε δίκιο;

ΚΑΡΛΟΣ.- Τί έλεγε;

ΕΝΡΙΚΕ.- Όποιος θέλει μπορεί να καπνίσει.

Η Μερσέδες βάζει το τασάκι πάνω στο τραπέζι. Ο Ενρίκε κάθεται. Βάζει τα
χέρια στο κεφάλι, σκεφτικός. Οι άλλοι τον βλέπουν.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Και; Ποιός κέρδισε;

ΕΝΡΙΚΕ.- Δεν το έγραφε.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Δεν έγραφε τίποτε;

ΕΝΡΙΚΕ.- Σχετικά μ’αυτό τίποτε.

ΚΑΡΛΟΣ.- Κατά συνέπεια, αυτός κι εγώ είχαμε δίκιο. Όλοι είμαστε εντάξει.
Μου φαίνεται ότι χάσατε. Και τώρα, τί κάνουμε;

Ο Ενρίκε έχει ακόμη τα χέρια στο κεφάλι. Φαίνεται πολύ ανήσυχος.

ΕΝΡΙΚΕ.- Δεν ξέρω.

ΚΑΡΛΟΣ.- Τί έγραφε το χαρτί;

ΕΝΡΙΚΕ.- Μου ζητάνε……. Δεν ξέρω τί πρέπει να κάνω….

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Δεν ξέρεις; Δεν το κατάλαβες;

ΕΝΡΙΚΕ.- Ναι, φυσικά και το κατάλαβα.

ΚΑΡΛΟΣ.- Και λοιπόν;

ΕΝΡΙΚΕ.- Καλά, θα προσπαθήσω…. Θα προσπαθήσω να το εξηγήσω όσο πιο καλά
μπορώ. (Σύντομη παύση) Εγώ πιστεύω ότι σε μια εταιρεία το πιο σημαντικό
είναι να είσαι αποτελεσματικός, πάνω και πέρα από οτιδήποτε άλλο.

ΚΑΡΛΟΣ.- Και…;

ΕΝΡΙΚΕ.- Αλλά ταυτόχρονα πιστεύω ότι στις μεγάλες εταιρείες, στις καλές
εταιρείες, πρέπει επίσης να νοιάζεσαι κυρίως για την ανθρώπινη διάσταση της
εταιρείας, για να καταφέρεις να νιώθουν περήφανοι οι υπάλληλοι που
δουλεύουν σ’ αυτήν. Αυτό πιστεύω εγώ.

Λίγα δευτερόλεπτα σιωπής.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Συμφωνώ πλήρως. Και επιπλέον, όταν μια εταιρεία ξέρει να
λαμβάνει υπόψη της την ευεξία των υπαλλήλων της αυτό αντανακλάται σε
καλύτερα αποτελέσματα.

ΕΝΡΙΚΕ.- Άσε με να τελειώσω, σε παρακαλώ.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Νόμιζα ότι είχες τελειώσει και περίμενες σχόλια.

ΕΝΡΙΚΕ.- Όχι. Λοιπόν…. Ίσως δεν το άρχισα καλά. Όχι, άρχισα πολύ καλά.
Έπρεπε να το ξεκαθαρίσω πριν…αυτό που θέλω να σας πω… η αλήθεια είναι ότι
δεν ξέρω…, τέλος πάντων, το ίδιο είναι. Πέρισυ χώρισα από τη γυναίκα μου.
Δεν το περίμενα. Δεν το περίμενα καθόλου. Κι έπεσα σε κατάθλιψη.

ΚΑΡΛΟΣ.- Τί σχέση έχει αυτό τώρα;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Άστον.

ΕΝΡΙΚΕ.- Η γυναίκα μου κατάλαβε… καλά, ο λόγος δεν έχει σημασία. Έχω δυο
μικρούς γιούς κι αυτή τους πήρε μαζί της. Ήταν δύσκολος χωρισμός. Όπως όλοι
υποθέτω. Αλλά κάποια στιγμή έσπασα. Δε λέω ότι δε μπορούσα να αντέξω την
πίεση, αλλά έγιναν ένα σωρό πράγματα που δεν τα περίμενα. Ένοιωθα…ένοχος.
Ήταν ένα συναίσθημα… είχα την αίσθηση πως ό,τι άγγιζα το κατέστρεφα. Γιατί
εγώ…η γυναίκα μου κι εγώ ήμασταν ευτυχισμένοι. Ειλικρινά. Ναι, ξέρω ότι
όλος ο κόσμος λέει το ίδιο, αλλά στη δική μας περίπτωση είναι η αλήθεια.
Ήμασταν ευτυχισμένοι. Κι η ίδια μου το αναγνώριζε. Το θέμα είναι ότι
ξαφνικά βρέθηκα μόνος μου σε ένα νοικιασμένο διαμέρισμα χωρίς… έχω
ελάχιστους φίλους. Δε μπορούσα να μιλήσω με κανέναν και άρχισα να κλείνομαι
στον εαυτό μου.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Συγγνώμη, αλλά πριν συνεχίσεις αυτήν την ωραία ιστορία θα
μπορούσες να μας πεις προς τί όλο αυτό το ψυχόδραμα; Όχι τίποτ’ άλλο, αλλά
για να μην ξεχνιόμαστε.

ΕΝΡΙΚΕ.- Θα το μάθεις στην πορεία. Πριν όμως θέλω να σας πω κάτι άλλο.
Ξέρετε τον κόσμο των chat; Internet και τέτοια… λοιπόν, άρχισα να
ασχολούμαι κι εγώ σιγά-σιγά. Για να μιλήσω σε κάποιον. Μια μέρα λοιπόν
κλείσαμε ραντεβού με μια κοπελίτσα. Απ’ το chat, εννοώ. Συναντηθήκαμε μια
μέρα, πήγαμε για έναν καφέ κι όλα καλά… ήταν… ήταν πολύ όμορφη. Μιλήσαμε.
Εγώ, είχα πολύ καιρό να μιλήσω σε κάποιον. Κλείσαμε κι άλλο ραντεβού λοιπόν
και την έφερα στο σπίτι μου. Εγώ ήμουν…ήθελα να…δεν είναι ότι ήθελα…τέλος
πάντων, αυτό που θέλω να πω είναι ότι ήμουν λιώμα. Όταν φτάσαμε σπίτι
έβγαλε ένα πιστόλι και με απείλησε.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Πιστόλι;

Ερνίκε.- Ναι, και μετά ήρθε κι ένας άντρας. Και μου άδειασαν το σπίτι.

ΚΑΡΛΟΣ.- Μας δουλεύεις τώρα;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Όχι τώρα, εδώ και ώρα!

ΕΝΡΙΚΕ.- Και μετά με πήγαν στο μηχάνημα αυτόματης ανάληψης και σήκωσαν ότι
μπορούσαν από τις κάρτες μου. Είναι η πρώτη φορά που τα λέω όλα αυτά γιατί
θέλω να καταλάβετε ότι πιστεύω πως αυτό ήταν που με αποτελείωσε. Από κει
και μετά, έχασα τον έλεγχο.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Έχασες τον έλεγχο; Ποιον έλεγχο; Για τί σκατά μιλάει;

ΚΑΡΛΟΣ.- Και που θες να ξέρω εγώ;

ΕΝΡΙΚΕ.- Άρχισα να μην αισθάνομαι καλά. Ο γιατρός μού έδωσε άδεια ασθενείας
αλλά εγώ δεν ήθελα να την πάρω. Ήμασταν έτοιμοι να ανοίξουμε ένα εργοστάσιο
στο εξωτερικό κι εγώ δούλευα ήδη δυο χρόνια για το άνοιγμα προς τη νέα
αγορά στην… τέλος πάντων, σε μια ξένη χώρα. Το θέμα είναι ότι ίσως έπρεπε
να είχα ακούσει το γιατρό γιατί η απόδοσή μου έπεσε, το αναγνωρίζω, έπαιρνα
αποφάσεις…, έπρεπε να παίρνω πολλές αποφάσεις, έπρεπε να επενδύσω τον
προϋπολογισμό σε… τέλος πάντων, όλος ο κόσμος βιαζόταν και η διεύθυνση με
εμπιστευόταν…το έκανα το λάθος. Συνεργάστηκα με μια τοπική εταιρεία και… τα
πράγματα δεν πήγαν τόσο καλά όσο είχα προβλέψει. Εγώ πίστευα ότι εάν
συγκεντρωνόμουν στη δουλειά θα με βοηθούσε να ξεπεράσω τα προσωπικά μου
προβλήματα. Αλλά όχι. Πήγαινα από το κακό στο χειρότερο. Για να μην τα
πολυλογώ, τώρα είναι πολύ αργά για να διορθώσω την κατάσταση και η εταιρεία
σκέφτεται … Εγώ μέχρι τώρα σε άλλα πρότζεκτς είχα πολύ καλά αποτελέσματα
και η επαγγελματική μου αξία ήταν πέραν πάσης αμφιβολίας, τουλάχιστον έτσι
μου λένε, αλλά τα πράγματα πήγαν όπως πήγαν και είναι φυσικό, υπ’ αυτές τις
συνθήκες, τα αφεντικά μου να πρέπει να πάρουν κάποια απόφαση για μένα, για
το μέλλον μου. Και φτάνω σε αυτό που σας αφορά. Αυτό που μου ζήτησαν τώρα
είναι να αποφασίσετε εσείς, δηλαδή να σκεφτείτε σαν να ήσασταν η εταιρεία
μου. Πρέπει να αποφασίσετε εάν συνεχίζω το πρότζεκτ στο εξωτερικό, εάν θα
μου αναθέσετε μια άλλη δουλειά ή, εάν απλώς, απαλλάσσεστε από μένα, με
απολύετε.

ΚΑΡΛΟΣ.- Εμείς;

ΕΝΡΙΚΕ.- Ναι.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Αυτό σου ζήτησαν;

ΕΝΡΙΚΕ.- Ναι.

ΚΑΡΛΟΣ.- Ναι, αλλά είναι θεωρητικό ή πραγματικό;

ΕΝΡΙΚΕ.- Τί σημασία έχει;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Το θέμα είναι φιλαράκο ότι για μένα ακόμη δε είναι σαφές εάν
είσαι υποψήφιος γι’ αυτήν τη θέση ή εάν δουλεύεις εδώ ή τί σκατά είσαι.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Πολύ καλά, σύμφωνοι, ας παίξουμε. Αλλά από αυτά που μας έχεις
πει δεν έχουμε αρκετά στοιχεία για να πάρουμε μια απόφαση.

ΕΝΡΙΚΕ.- Ρωτήστε ό, τι θέλετε.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Δεν καταλαβαίνω τίποτα. Αυτό το σύστημα επιλογής είναι μια
παπαριά, μετά συγχωρήσεως.

ΚΑΡΛΟΣ.- Αρχίζω εγώ: γιατί σε άφησε η γυναίκα σου;

ΕΝΡΙΚΕ.- Δεν απαντώ σ’ αυτό.

ΚΑΡΛΟΣ.- Δεν είπες να κάνουμε ερωτήσεις;

ΕΝΡΙΚΕ.- Ναι, αλλά θα απαντάω μόνο σε ό, τι θέλω.

ΚΑΡΛΟΣ.- Εάν αρχίσουμε έτσι, δε θα τα πάμε καλά.

ΕΝΡΙΚΕ.- Το γιατί με άφησε η γυναίκα μου είναι άσχετο.

ΚΑΡΛΟΣ.- Να σου πω… εμείς πρέπει να αποφασίσουμε, έτσι δεν είναι; Άρα εμείς
καθορίζουμε τί είναι σχετικό και τί όχι.

ΕΝΡΙΚΕ.- Μα σας έχω πει αρκετές μιζέριες από τη ζωή μου.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Σ’ αυτό δεν έχεις κι άδικο. Αυτή η ιστορία με την κοπέλα από το
διαδίκτυο είναι για κλάματα, μορφονιέ.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ας μπούμε στο πετσί του ρόλους μας. Ας κρίνουμε την υπόθεση
καθαρά επαγγελματικά.

ΚΑΡΛΟΣ.- Αυτό προσπαθώ κι εγώ, γι’ αυτό ρωτάω αυτά που ρωτάω. Ως διευθυντής
μιας εταιρείας, γιατί αυτό είμαι τώρα, νομίζω ότι πρέπει να σου μιλήσω
ευθέως. Αν δε θέλεις να απαντήσεις, μην απαντάς. Δε μπορώ να σε υποχρεώσω,
αλλά εάν σ’ ενδιαφέρει να κρατήσεις τη δουλειά σου σε συμβουλεύω να είσαι
απόλυτα ειλικρινής, γιατί εάν δε συνεργαστείς θα βρεθείς στο δρόμο πάραυτα
και σκασίλα μου για την αποζημίωση που θα πρέπει να σου δώσω. Έγινα σαφής;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Άντε, ας παίξουμε. Αλλά εκ των πραγμάτων, έχει δίκιο. Δεν ξέρω
σε τι θα μας βοηθήσει να μάθουμε γιατί τον άφησε η γυναίκα του. Μπορεί να
πήγε με άλλον ή να βαρέθηκε να ζει μ’ αυτόν το λαπά ή μπορεί να τα έφτιαξε
με κανέναν αράπη. Σε τι θα μας βοηθήσει αν το μάθουμε;

ΚΑΡΛΟΣ.- Εμένα θα με βοηθήσει, ρε παιδιά. Θέλω να ξέρω τις αιτίες που τον
έφεραν σε αυτήν την κατάσταση, γιατί αυτές οι συγκρούσεις, σύμφωνα με την
εξέλιξή τους, έχουν άμεση επίπτωση στην επαγγελματική του απόδοση.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Τί ωραία που τα λες! Φαίνεται ότι σπούδασες σε ιδιωτικό.

ΕΝΡΙΚΕ.- Η γυναίκα μου ανακάλυψε ότι είχα μια περιπέτεια.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Εσύ;!

ΕΝΡΙΚΕ.- Ναι.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ε, τώρα είναι που δεν πιστεύω λέξη.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ. – Δεν έχει σημασία εάν ισχύει ή όχι. Πρέπει να δουλέψουμε με τα
στοιχεία που μας δίνει.

ΚΑΡΛΟΣ.- Με ποιά είχες αυτήν την περιπέτεια;

ΕΝΡΙΚΕ.- Με μια εμπορική αντιπρόσωπο της εταιρείας.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Μαλάκα μου! Τί σκουλήκι που είσαι! Με εμπορική αντιπρόσωπο; Για
μένα δε χρειάζεται να πεις τίποτε παραπάνω. Τον πετάμε στο δρόμο και να πα’
να γαμηθεί.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Δεν είναι τόσο εύκολο. Είναι καλός. Μέχρι πρόσφατα ήταν πολύ
αποδοτικός, έτσι δεν είναι;

ΕΝΡΙΚΕ.- Πιστεύω πως ναι.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Εάν τον διώξουμε ίσως μας πάρει καιρό να βρούμε άλλο άτομο με τα
ίδια προσόντα. Ας μη βιαζόμαστε.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- (Ειρωνικά) Όπως θέλετε. Ας μη βιαζόμαστε.

ΚΑΡΛΟΣ.- Και η περιπέτεια με αυτήν την αντιπρόσωπο; Τέλειωσε ή συνεχίζεται;

ΕΝΡΙΚΕ.- Τέλειωσε εδώ και μήνες.

ΚΑΡΛΟΣ.- Ωραία. Καλό είναι αυτό. Κι ο χωρισμός με τη σύζυγο; Το ξεπέρασες ή
όχι ακόμη;

ΕΝΡΙΚΕ.- Δεν ξέρω. Ακόμη τη σκέφτομαι, πολύ.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Τη σκέφτεται πολύ… Ακούστε, εμένα μου ραγίζει την καρδιά που ο
φιλαράκος μας χώρισε, αλλά όπως έστρωσες θα κοιμηθείς. Τά’μπλεξε με μια
πιτσιρίκα από τη δουλειά, η γυναίκα του το έμαθε και του έδωσε τα παπούτσια
στο χέρι. Τί να κάνουμε τώρα; Έτσι είναι η ζωή. Τον έπιασε κατάθλιψη,
άρχισε να χαζεύει και να αδιαφορεί για τη δουλειά. Τα συλλυπητήριά μου!
Προσωπικά ο λόγος για τον οποίο αδιαφορεί για τη δουλειά με αφήνει παγερά
αδιάφορο. Αυτό που μ’ ενδιαφέρει είναι ότι αυτός ο φουκαράς τά’ κανε σκατά
και δεν είμαστε εδώ για να χάνουμε λεφτά μέχρι να συνέλθει. Αποζημίωση και
πάμε παρακάτω.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Κι αν τον στείλουμε διακοπές;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Διακοπές;! Τώρα που ανοιγόμαστε σε νέα αγορά στην… δεν ξέρω σε
ποιά χώρα; Αυτός ο χαλβάς τά’ χει κάνει τελείως μπάχαλο. Τα φόρεσε στη
γυναίκα του και τον τσάκωσε. Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι και τόσο ικανός.
Μας κατέστρεψε μια γαμάτη επένδυση κι από πάνω θα τον στείλουμε και
διακοπές; Τί είμαστε; Εταιρεία είμαστε εμείς ή οι Αδερφές του Ελέους;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Δέχομαι ότι το καλύτερο, επί του παρόντος, είναι να αναλάβει
άλλος τη δουλειά του, αλλά από τη στιγμή που θα συνέλθει από την κατάθλιψη
μπορούμε να επανεξετάσουμε το ζήτημα. Είναι ένα αξιόλογο στέλεχος. Χάρη σ’
αυτόν έχουμε κερδίσει πολλά χρήματα μέχρι τώρα. Πιστεύω ότι αξίζει μία
ευκαιρία.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Για μένα ούτε ευκαιρίες ούτε μαλακίες. Ή μπορείς να
ανταπεξέλθεις ή όχι. Έτσι είναι η ζωή.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Όλοι έχουμε δύσκολες στιγμές. Αν ήταν να μας διώχνουν κάθε φορά
που περνάμε μια προσωπική κρίση θα δούλευαν μόνο οι μηχανές.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Να μιλάς για λογαριασμό σου. Εγώ δεν είχα ποτέ καμία τέτοια
κρίση. Κι αν έχω μια άσχημη μέρα, στη δουλειά δεν το παίρνει χαμπάρι
κανείς. Όταν φτάνεις στο γραφείο είσαι σαν τον κλόουν στο τσίρκο. Πρέπει να
ζωγραφίσεις στο πρόσωπό σου την κατάλληλη έκφραση – είτε του συμπαθητικού
είτε του τσογλανιού – και τραβάς κουπί. Όποιος δεν ξέρει να το κάνει αυτό
είναι άχρηστος.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Είσαι εσύ επικεφαλής τμήματος;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Και βέβαια.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Θα πρέπει να σε αγαπάνε πολύ.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Να αγαπάνε τις γυναίκες τους, τα παιδιά τους και τους γκόμενούς
τους. Εμένα, από τη στιγμή που είναι εντάξει με τα καθήκοντά τους, άν
θέλουν ας μου κάνουν και βουντού τις νύχτες.

ΚΑΡΛΟΣ.- Ας τον ακούσουμε τον άνθρωπο. Αυτή η αντιπρόσωπος πώς ήτανε;

ΕΝΡΙΚΕ.- Πώς ήτανε;!

ΚΑΡΛΟΣ.- Ναι. Τί είχε; Γιατί τά’ μπλεξες μαζί της;

ΕΝΡΙΚΕ.- Ε, μα…δε…

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Τί να έχει; Ένα κώλο και δυο βυζιά, όπως όλες οι γκόμενες. Τί
ερωτήσεις είναι τώρα αυτές;

ΚΑΡΛΟΣ.- Τέτοιες ερωτήσεις κάνω εγώ.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Και γιατί δεν τον ρωτάς τί ντεοντοράν φοράει το γκομενάκι; Κι
αυτό μπορεί να έχει άμεση επίπτωση στις επαγγελματικές του επιδόσεις.

ΚΑΡΛΟΣ.- Αυτό που θέλω να μάθω είναι αν είναι ακόμη στο μυαλό σου….Πώς
αισθάνεσαι; Είσαι καλά; Νιώθεις ότι τό’χεις ξεπεράσει;

ΕΝΡΙΚΕ.- Κάτι ψιλά.

ΚΑΡΛΟΣ.- Στη θέση μας τί θά’κανες;

ΕΝΡΙΚΕ.- Δεν έχει καμμία σχέση αυτό.

ΚΑΡΛΟΣ.- Φυσικά και έχει. Αν σου είχα διηγηθεί αυτή την ιστορία εγώ, τί θα
αποφάσιζες;

ΕΝΡΙΚΕ.- Εδώ ο καθένας έχει το δικό του ρόλο. Ο δικός μου, επί της
παρούσης, δεν είναι να πω τί θα αποφάσιζα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Τουλάχιστον, κάνε μια προσπάθεια. Πρέπει να αποφασίσουμε αν σε
κρατάμε ή όχι και η δική σου στάση είναι σα να μη σε νοιάζει….λες και
θέλεις να σε διώξουμε. Θέλεις να μείνεις στην εταιρεία ή όχι;

ΕΝΡΙΚΕ.- Ναι.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Τί ενθουσιασμός!

ΚΑΡΛΟΣ.- Η Μερσέδες έχει δίκιο. Ξέρω γω….Πες μας ότι τό’χεις ξεπεράσει, ότι
δε θα ξαναφήσεις την προσωπική σου ζωή να επηρεάσει τη δουλειά σου. Άντε.
Υπερασπίσου τον εαυτό σου.

ΕΝΡΙΚΕ.- Λοιπόν. Σας εξήγησα την κατάσταση με όση περισσότερη ειλικρίνεια
μπορώ. Δε μπορώ να κάνω τίποτε παραπάνω. Ήδη υπερασπίστηκα τον εαυτό μου.
Με τον τρόπο μου.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Και, κατά τη γνώμη μου, ο τρόπος σου είναι μια μαλακία και μισή.
Ξέρεις τί θά’θελα; Να μην ήταν παιχνίδι αυτό και να σε ξαπόστελνα
στ’αλήθεια, επειδή είσαι τόσο μίζερος. Νά’σαι σίγουρος ότι πολύ θα το
γούσταρα…..Για μισό λεπτό. Για περιμένετε λίγο. Σε τσάκωσα. Είναι ψέμα. Όλα
όσα μας είπε μέχρι τώρα είναι ψέματα. Αυτός είναι ο απατεώνας. Σίγουρα. Πώς
δε το σκέφτηκα τόση ώρα; Όταν φτάσαμε εδώ μου είπε ότι δεν έχει δουλέψει
ποτέ σε πολυεθνική και τώρα μας ξεφουρνίζει αυτή την ιστορία για την
εταιρεία που κάνει άνοιγμα σε νέα αγορά στο εξωτερικό. Δηλαδή ή έλεγε
ψέματα πριν, ή λέει ψέματα τώρα, ή και στις δύο περιπτώσεις, το σίγουρο
είναι ότι είναι ψεύτης.

ΕΝΡΙΚΕ.- Δεν είπα ψέματα. Δεν έχω δουλέψει ποτέ σε πολυεθνική. Είναι η
πρώτη φορά που η εταιρεία μου ανοίγεται στο εξωτερικό.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ναι, καλά δικέ μου. Το μαζεύεις τώρα. Είχα δίκιο απ’την αρχή.
Είναι της εταιρείας.

ΕΝΡΙΚΕ.- Σε βεβαιώνω πως όχι.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Καλά, δεν το βλέπετε; Τέλος πάντων, δεν έχω κανένα πρόβλημα να
συνεχίσουμε το παιχνίδι. Πρέπει να αποφασίσουμε αν μετά από την τόσο
παραστατική ιστορία που μας αράδιασε, τον απολύουμε ή όχι. Εγώ μετά χαράς
θα τον απέλυα. Και χωρίς δεύτερη σκέψη. Άλλο η δουλειά κι άλλο τα
προβλήματα που μπορεί να έχει ο καθένας μας στο σπίτι. Αν τα μπλέξεις, την
έχεις κάτσει. Πάει και τελείωσε.

ΕΝΡΙΚΕ.- Πριν με ρωτήσατε τί θά’κανα σε μία περίπτωση σαν τη δική μου. Η
αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω, αλλά κάποτε μού’τυχε κάτι αντίστοιχο. Η
κατάσταση δεν ήταν ακριβώς η ίδια αλλά ήταν μια καλή αντιπρόσωπος που είχε
κατάθλιψη. Την απέλυσα. Της είπα ότι όταν το ξεπερνούσε μπορούσε νά’ρθει να
με δει, αλλά δεν ήρθε ποτέ. Της τηλεφώνησα μετά από καιρό αλλά είχε
μετακομίσει. Ποτέ δεν έμαθα τί απέγινε.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Γιατί να ξανάρθει σε σένα; Για να ξαναπέσει σε κατάθλιψη;

ΚΑΡΛΟΣ.- Άκου, αν νομίζεις ότι αυτός είναι ικανός να επιλέξει κάποιον από
μας, μάλλον γελιέσαι.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Μπα, κάτι τέτοιοι έχουν τις τύχες τις καλές στην αγορά.

ΕΝΡΙΚΕ.- Κάνεις μεγάλο λάθος.

Μερσεδες.- Μία ερώτηση. Όλα αυτά τα προβλήματα που έχουμε με την καινούργια
αγορά, νομίζεις ότι μπορείς να τα αντιμετωπίσεις;

ΕΝΡΙΚΕ.- Πιστεύω πως ναι. Ξέρω πού είναι το πρόβλημα. Πρέπει να διακόψουμε
κάθε σχέση με τους συνεργάτες μας, ακόμη κι αν μας κοστίσει σε πρώτη φάση
χρήματα και να αναλάβουμε οι ίδιοι απ’ευθείας όλο το πρότζεκτ. Στην αρχή
όλοι πιστεύαμε ότι το να δουλεύουμε με ντόπιους, που γνωρίζουν την αγορά,
ήταν το ιδανικό σύστημα, αλλά κάναμε λάθος. Το προϊόν μας είναι εξαιρετικό.
Οι ζύμες από….Τέλος πάντων, αυτό που θέλω να πω είναι ότι ουσιαστικά δεν
έχουμε ανταγωνιστές. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να στείλουμε μία
ομάδα ανθρώπων που θα δουλέψει επιτόπου και εγώ είμαι διατεθειμένος να
μεταβώ εκεί και να τους οργανώσω για όσο θα χρειαστεί.

ΚΑΡΛΟΣ.- Και τα παιδιά σου;

ΕΝΡΙΚΕ.- Θα μου λείψουν πολύ. Αλλά πιστεύω πως προσωπικά θα με ωφελήσει να
απομακρυνθώ για ένα διάστημα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Κοίτα, εμένα με έπεισε. Ας μείνει και ας συνεχίσει τη δουλειά.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Να μείνει;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Μα αυτός είναι που γνωρίζει καλύτερα το αντικείμενο. Κι κάτι
ακόμα: από άποψη εικόνας στα υπόλοιπα στελέχη, θα δημιουργούσαμε χείριστες
εντυπώσεις αν διώχναμε κάποιον για προσωπικούς λόγους. Νομίζω ότι το
καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να τον στηρίξουμε.

ΚΑΡΛΟΣ.- Άντε, συμφωνώ κι εγώ. Να μείνει.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Κι αυτό εσείς το αποκαλείτε επαγγελματισμό; Δε γαμιόμαστε λέω
εγώ;

ΚΑΡΛΟΣ.- Σε κάθε περίπτωση, μπορούμε να στείλουμε κάποιον έμπιστό μας να
δουλεύει μαζί του.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Υπερβολικά ριψοκίνδυνο. Τόσο μπέρδεμα για κάποιον που τα
σκάτωσε.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Καλή ιδέα. Θα στείλουμε κάποιον μαζί του για να αρχίσει να
εξοικειώνεται με το πρότζεκτ κι αν δούμε ότι η κατάσταση δεν τραβάει,
έχουμε πάντα τον χρόνο να τον απομακρύνουμε καθώς θα έχουμε ήδη
προετοιμάσει κάποιον άλλο στη θέση του.

ΚΑΡΛΟΣ.- Δηλαδή, δίνουμε σ’αυτόν μια ευκαιρία, αλλά εν τω μεταξύ έχουμε
καλύψει τα νώτα μας.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Είναι περιττή δαπάνη… Εγώ… Εγώ θα τον ξαπόστελνα, αλλά είστε δύο
εναντίον ενός. Κερδίζετε. Έτσι δεν είναι η δημοκρατία;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Η απόφαση ελήφθη. Δεν σε απολύουμε.

ΕΝΡΙΚΕ.- Είστε σίγουροι;

ΚΑΡΛΟΣ. – Ναι.

Ο Ενρίκε σφίγγει τις μπουνιές του στο σήμα της νίκης.

ΕΝΡΙΚΕ.- Ήταν πιο εύκολο απ’ότι νόμιζα. Έπρεπε να καταφέρω να μη με
απολύσετε. Αυτή ήταν η δοκιμασία. Η δική μου δοκιμασία.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Τί μαλάκας!

ΚΑΡΛΟΣ.- Η ιστορία για τη γυναίκα σου και το χωρισμό είναι αλήθεια, ε;

ΕΝΡΙΚΕ.- Ναι.

ΚΑΡΛΟΣ.- Αυτό συνέβη στην εταιρεία τροφίμων που δουλεύεις;

ΕΝΡΙΚΕ.- Ναι.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Κι αυτοί τί έκαναν; Σε διώξανε;

ΕΝΡΙΚΕ.- Με έστειλαν διακοπές. Κι εγώ τις εκμεταλλεύτηκα.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Κι αυτό με την γκόμενα απ’το chat; Κι αυτό αλήθεια είναι;

ΕΝΡΙΚΕ.- Και ναι και όχι. Τα παραφούσκωσα λίγο. Ήταν μια γυναίκα που το
μόνο που ήθελε ήταν λεφτά, αλλά ούτε με λήστεψε ούτε τίποτε. Το είπα μόνο
για να σας….Μου φάνηκε ότι θα σας συγκινούσα. Σας το λέω σοβαρά. Είμαι
συνεπαρμένος από αυτή τη μέθοδο επιλογής. Το βρίσκω ευφυέστατο.
Συγχαρητήρια σε όσους το επινόησαν.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Όχι μόνο μαλάκας αλλά και γλύφτης.

ΕΝΡΙΚΕ.- Τί είπες;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Τίποτα, τίποτα.

ΚΑΡΛΟΣ.- Τώρα θα ξανανοίξει η πορτούλα, υποθέτω.

ΕΝΡΙΚΕ.- Μπορεί και όχι. Σε μία αμερικάνικη εταιρεία έκαναν μία πολύ
περίεργη δοκιμασία. Συγκέντρωσαν τους υποψηφίους σε μια αίθουσα, όπως εμάς
καλή ώρα, να περιμένουν τη συνέντευξη και ξαφνικά άρχισε να χτυπάει ο
συναγερμός πυρκαγιάς. Αυτοί μαγνητοσκόπησαν τα πάντα και ανέλυσαν τις
αντιδράσεις του κόσμου.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Και τί περίμεναν να κάνουν οι άνθρωποι; Βγήκαν κι έτρεξαν όπως
όλος ο κόσμος.

ΕΝΡΙΚΕ.- Μερικές φορές απλώς τους αφήνουν σε μία αίθουσα και παρατηρούν πως
ανταποκρίνεται το γκρουπ. Πιστεύουν ότι τα άτομα που έχουν ηγετικές
ικανότητες, τις δείχνουν υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, ακόμη κι όταν δεν
συμβαίνει τίποτε το ιδιαίτερο. Είναι αυτοί που ξεκινούν την κουβέντα, αυτοί
που αυτοσυστήνονται στους άλλους… κι άλλα τέτοια.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Γι’αυτό μας τό’παιζες συμπαθητικός όταν έφτασες; Έδειχνες τις
ηγετικές σου ικανότητες; Τό’κανες πολύ καλά. Πρέπει να εντυπωσιάστηκαν με
τα σχόλιά σου για την κίνηση. Εγώ, με όλο το σεβασμό, πιστεύω ότι αυτά τα
συστήματα είναι… Αλλά, τέλος πάντων, μιας και είμαστε εδώ…

ΕΝΡΙΚΕ.- Εεεεε! σ’ακούνε οι άνθρωποι!

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Καλύτερα. Κοίτα να δεις, θα κάνω αυτό που μου ζητάνε αλλά αυτό
δε σημαίνει ότι μου αρέσει κιόλας. Αν είναι όντως καλοί, θα εκτιμήσουν την
ειλικρίνειά μου. Έτσι λειτουργούν. Σας το λέω, οι ψυχολόγοι
είναι…..Βλαμένοι…Κι όσοι δουλεύουν σε εταιρείες ακόμη περισσότερο.
Κλεισμένοι στο γραφείο τους δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά ν’ ανακατεύονται
στις ζωές των υπαλλήλων. Αναλύουν κι αναλύουν…κι αν κάποιος έχει μια κακή
μέρα… γιατί το παιδί του κόπηκε στα μαθηματικά, ή γιατί του έκλεψαν το
αυτοκίνητο, ή γιατί τον άφησε η γυναίκα του, αρχίζουν να σου την πέφτουν,
προσπαθώντας να σε βοηθήσουν, προσπαθώντας να σε εμποδίσουν να πέσεις σε
κατάθλιψη που θα μπορούσε να επηρεάσει την επαγγελματική σου απόδοση και
συνεχίζουν να σε βασανίζουν μέχρι να ξεράσεις ό, τι είχες τόσο καιρό μέσα
σου. Κι όταν οι καργιόληδες σε κάνουν να τα βγάλεις όλα, σου τα βάζουν
μπροστά στη μούρη για να δεις και μόνος σου ότι τά’χεις κάνει σκατά και
φυσικά τότε πέφτεις πράγματι σε κατάθλιψη κι αυτοί ευχαριστιούνται γιατί το
ήξεραν ότι ήσουν έτοιμος να πέσεις σε κατάθλιψη. Αυτό δεν κάνουν;

ΕΝΡΙΚΕ.- Κι πού να ξέρω εγώ; Τί έχεις πάθει μαζί μου, μου λές;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Εγώ; Τίποτα. Αλλά σαν πολύ ενημερωμένο σε βρίσκω….

ΕΝΡΙΚΕ.- Θα πρέπει να είχες κάποια πολύ άσχημη εμπειρία με ψυχολόγο.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Γιατί, υπάρχει κανείς που είχε καλή;

ΚΑΡΛΟΣ.- Είσαι νευρικός γιατί έχασες και στις δύο δοκιμασίες.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Δεν ξέρουμε ακόμη ποιός έχασε. Στην τελική θα πάρει αυτός τη
δουλειά κι εσείς οι δύο θα μείνετε στην απέξω σαν ηλίθιοι.

ΕΝΡΙΚΕ.- Εγώ; Εσύ δεν έλεγες ότι είμαι της εταιρείας;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Κοίτα…εγώ δεν ξαναμιλάω.

Ανοίγει το πορτάκι.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ααααα.

Ο Ενρίκε πλησιάζει.

ΕΝΡΙΚΕ.- Δε θα το πιστέψετε.

Βγάζει τέσσερα καπέλα. Ταυρομάχου, γελωτοποιού, ημίψηλο και επισκοπική
τιάρα.

Βγάζει κι έναν φάκελο. Διαβάζει.

«Βάλτε από ένα καπέλο ο καθένας και μετά ανοίξτε τον φάκελο.»

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Τί, πρέπει να βάλουμε αυτά τα καπέλα;

ΕΝΡΙΚΕ.- Εμένα μη με κοιτάς καθόλου.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Έλα τώρα…

ΚΑΡΛΟΣ.- Εντάξει, αλλά γιατί;

ΕΝΡΙΚΕ.- Αυτό προφανώς θα μας το εξηγεί ο φάκελος, αλλά πρώτα πρέπει να τα
φορέσουμε.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Όποιο νά’ναι;

ΕΝΡΙΚΕ.- Έτσι φαίνεται.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Σουρεάλ. Το βρίσκω τελείως σουρεάλ!

ΕΝΡΙΚΕ.- Λοιπόν, ας μην το πολυσκεφτόμαστε.

Ο Ενρίκε παίρνει το ημίψηλο και το φοράει, η Μερσέδες του γελωτοποιού και
ο Κάρλος του ταυρομάχου. Ο Φερνάντο χωρίς ενθουσιασμό βάζει του
επισκόπου. Κοιτάζονται.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Κάντε μου μια χάρη. Αν ποτέ βρεθούμε έξω από δω, θα κάνουμε σα
να μη συνέβη ποτέ αυτό.

ΕΝΡΙΚΕ.- Διαβάζω.

Ο Ενρίκε ανοίγει το φάκελο και διαβάζει.

Α, πολύ ωραία! Τό’χω ξαναπαίξει αυτό.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Έλεος, φτάνει.

ΕΝΡΙΚΕ.- «Είστε οι μόνοι επιζήσαντες σε ένα αεροπλάνο που καίγεται και
είναι έτοιμο να ανατιναχθεί. Ένας γελωτοποιός, ένας ταυρομάχος, ένας
επίσκοπος κι ένας πολιτικός. Έχετε μόνο ένα αλεξίπτωτο. Πρέπει να πείσετε
τους υπόλοιπους γιατί η δική σας προσωπικότητα είναι αυτή που αξίζει να
χρησιμοποιήσει το αλεξίπτωτο και να σωθεί.» Τέλειο! Τό’χω ξαναπαίξει σε ένα
συνέδριο.

ΚΑΡΛΟΣ.- Μοιάζει με τα ανέκδοτα με τον Γερμανό, τον Γάλλο, τον Άγγλο…..

ΕΝΡΙΚΕ.- Σ’αυτό το συνέδριο ήταν μία κοπέλα που μας έκανε δυναμικές ομάδος
και παίξαμε κάτι παρόμοιο. Ήμασταν, υποτίθεται, σ’ένα αερόστατο. Τα πρόσωπα
δεν ήταν ακριβώς τα ίδια. Έπρεπε να αποφασίσουμε ποιός θα πηδούσε γιατί
χάναμε ύψος και δεν είχαμε άλλο έρμα να πετάξουμε. Ένας από μας έπρεπε να
πηδήξει και σηζητούσαμε ποιός είναι ο λιγότερο σημαντικός. Ήταν πολύ
διασκεδαστικό. Εγώ ήμουν πυροσβέστης……..

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Συγγνώμη που σε διακόπτω. Υπάρχει κάτι σ’αυτή την υπόθεση που
δεν καταλαβαίνω. Αν είμαστε οι μοναδικοί επιζώντες στο αεροπλάνο, τότε
θά’θελα να μάθω ποιός ήταν ο πιλότος. Υποθέτω ότι θα ήταν ο παλιάτσος
γι’αυτό την πατήσαμε.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- (δεν της άρεσε) Χα, χα!

ΕΝΡΙΚΕ.- Πρέπει να συζητήσουμε ποιός αξίζει να ζήσει. Ποιός είναι ο πιο
σημαντικός για τον κόσμο.

ΚΑΡΛΟΣ.- Καλά, εγώ ως ταυρομάχος την έχω βαμμένη.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Δε θέλω να σας διακόψω την έμπνευση αλλά σκεφτείτε το λίγο.
Είμαστε υποψήφια στελέχη σε μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο.
Κοιτάξτε μας λίγο, σας παρακαλώ.

ΕΝΡΙΚΕ.- Τί τρέχει;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Όχι, τίποτα. Δεν τρέχει τίποτα. Μόνο εγώ έχω το πρόβλημα μάλλον.
Συνεχίζουμε.

ΚΑΡΛΟΣ.- Τί κάνουμε; Μιλάμε πρώτα ο καθένας χωριστά και μετά αρχίζουμε τις
διαπραγματεύσεις;

ΕΝΡΙΚΕ.- Ακριβώς.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Μου επιτρέπετε να κάνω πρώτα μια πρόταση; Ανάμεσά μας είναι ένας
επίσκοπος. Ένας άνθρωπος του Θεού. Ένας άνθρωπος που πιστεύει στην άλλη ζωή
και σκέφτεται μόνο πώς να κάνει το καλό. Προτείνω λοιπόν, να θυσιαστεί
εθελοντικά για τους υπόλοιπους και να αρνηθεί να χρησιμοποιήσει το
αλεξίπτωτο. Μου φαίνεται πως θα ήταν μια πολύ χριστιανική πράξη.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Να σου πω. Πας καλά; Εγώ δε θυσιάζομαι για κανέναν, ούτε για το
Θεό τον ίδιο εγώ.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Πλάκα έκανα.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Πλάκα; Α, ναι σωστά, λόγω επαγγέλματος….

ΕΝΡΙΚΕ.- Ποιός αρχίζει;

ΚΑΡΛΟΣ.- Ας ορίσουμε στην τύχη.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Αν θέλετε αρχίζω εγώ.

ΕΝΡΙΚΕ.- Άντε, λοιπόν.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Δεν θέλω να υποτιμήσω καμία από τις υπηρεσίες σας. Ο πολιτικός
δουλεύει για το καλό του λαού, ο επίσκοπος για την πνευματικότητα του
κόσμου, ο ταυρομάχος….καλά ο ταυρομάχος….

ΚΑΡΛΟΣ.- Είμαι καλλιτέχνης.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Τέλος πάντων… δεν έχει σημασία. Το σίγουρο είναι ότι εγώ
γελωτοποιός, έχω μια αποστολή από τις πλέον ευγενείς και αναγκαίες για την
κοινωνία. Δουλειά μου είναι να προκαλώ το γέλιο.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Το ίδιο κι ο πολιτικός.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Σκεφτείτε ότι κάθε φορά που αποσπώ ένα χαμόγελο από ένα παιδί,
του προσφέρω μια μοναδική στιγμή ευτυχίας. Υπάρχει τίποτε πιο σημαντικό από
το χαμόγελο ενός παιδιού;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Πολύ συγκινητικό.

ΕΝΡΙΚΕ.- Δε μπορώ να το αρνηθώ. Δε μπορώ να πω ότι δεν είναι σημαντικό,
αλλά πριν από το χαμόγελο πρέπει να εξασφαλίσουμε το καλό βιωτικό επίπεδο
του παιδιού, να έχει καλά σχολεία για τη μόρφωσή του, καλά νοσοκομεία αν
τυχόν αρρωστήσει. Πρέπει να εξασφαλίσουμε το μέλλον του. Τα παιδιά πρέπει
να χαμογελούν, σωστά, αλλά για να μπορούν να χαμογελούν, πρέπει να ζουν σε
μια κοινωνία που τους προστατεύει, που ξαγρυπνά για την ασφάλεια τους και
γι’αυτή των γονιών τους….

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Άσε την πάρλα, γιατί το αεροπλάνο πέφτει.

ΕΝΡΙΚΕ.- Ξέρω ότι η εικόνα των πολιτικών είναι η πολύ κακή σήμερα αλλά
χωρίς εμάς, χωρίς εμένα, ο παλιάτσος δε θα μπορούσε να κάνει τα παιδιά να
γελούν, ο ταυρομάχος να…ταυρομαχεί κι ο επίσκοπος να…. Ο επίσκοπος δεν θα
είχε πελάτες, γιατί ο κόσμος ενδιαφέρεται για τη σωτηρία της ψυχής όταν
έχει την κοιλιά γεμάτη. Ως εκ τούτου, πιστεύω ότι εγώ, ο πολιτικός πρέπει
να σωθώ.

ΚΑΡΛΟΣ.- Σειρά μου τώρα; Ωραία, εγώ είμαι ταυρομάχος. Μπορεί να σκέφτεστε
ότι ένας ταυρομάχος παραπάνω, ένας λιγότερος στον κόσμο το ίδιο κάνει. Αλλά
όχι. Επ’ουδενί! Κάνετε λάθος. Ένας ταυρομάχος είναι…ένας ταυρομάχος
έχει….Εγώ παίζω τη ζωή μου καθημερινά. Εσείς δεν έχετε σταθεί ποτέ μπροστά
σ’έναν ταύρο. Δεν ξέρετε καν τί σημαίνει αυτό. Εγώ, όμως, ξέρω. Οι
ταυρομάχοι έχουμε…. Όταν ένας ταυρομάχος είναι στην αρένα, η μητέρα του
προσεύχεται, η γυναίκα του προσεύχεται, τα παιδιά του προσεύχονται…Για
ποιόν προσεύχονται; Για έναν ταυρομάχο. Θυμηθείτε τους στίχους του Λόρκα
που λένε…..εκείνους τους στίχους που λένε…(αλλάζει) Συγγνώμη, αλλά αυτό που
μού’τυχε δεν υποστηρίζεται. Δε μού’ρχεται τίποτα. Το μόνο που μπορώ να κάνω
είναι να τηρήσω μια στάση ταυρομάχου, όσο πιο μαχητική γίνεται. Με λίγα
λόγια, χάρισμά σας το αλεξίπτωτο, εγώ δεν φοβάμαι τον θάνατο.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Όλε.!!!

ΕΝΡΙΚΕ.- Έλα, σειρά σου.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Σωστά, σειρά μου. Αδέλφια μου….Μαζευτήκαμε εδώ…Αυτό που θέλω να
σας πω είναι ότι ποτέ δε θα μου περνούσε από το μυαλό, όταν ερχόμουν εδώ,
με την αυταπάτη, για να το πω έτσι, της πιθανότητας να αναλάβω μία υψηλή
θέση σε μία εταιρεία τόσο σπουδαία όσο η ΔΕΚΙΑ, ποτέ δε θα σκεφτόμουνα,
λέω, ότι θα κατέληγα επίσκοπος σ’ένα αεροπλάνο που καίγεται. Τέλος πάντων,
η θεία πρόνοια τά’χει αυτά και τα σχέδια του Υψίστου…..

Χτυπάει ένα κινητό. Είναι της ΜΕΡΣΕΔΕΣ.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Συγγνώμη, αλλά περιμένω ένα σημαντικό τηλεφώνημα…

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Εντάξει χαλάρωσε…

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- (μιλώντας στο τηλέφωνο) Λάουρα; Πές μου…Τί; Γαμώτο….

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Περιμένω να τελειώσει η κυρία, εντάξει;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- (μιλώντας στο τηλέφωνο) Πότε; Και πώς είναι τώρα; Ο γιατρός τί
λέει; Φυσικά και θά’ρθω, απλώς είμαι σε μια συνάντηση τώρα….

Η Μερσέδες υψώνει τη φωνή της. Οι υπόλοιποι ακούν άθελά τους τη συζήτηση.

Μα δεν είπες ότι δεν είναι τίποτε σοβαρό; Είναι ή δεν είναι σοβαρό, ρε
Λάουρα, γαμώτη μου; Για μένα το ‘σοβαρό’ σημαίνει σοβαρό….Ε, πενήντα
φορές της έχουμε κάνει εισαγωγή. Δε θά’ρθω τώρα για να….Μη μου το λες
αυτό σ’εμένα. Δεν σου επιτρέπω. Θα κάνω αυτό που πρέπει να κάνω. Πάντα
αυτό κάνω. Ούτε εσύ, ούτε κανείς άλλος δε μπορεί να μου κάνει μάθημα
για το πώς… Φτάνει τώρα……Εννοείται ότι θα πάω… Όταν μπορέσω. Άντε,
γεια.

Κλείνει το τηλέφωνο και το κρατάει.

ΚΑΡΛΟΣ.- Έγινε κάτι;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Όχι, εντάξει, τίποτε. Μας είπαν πόσο θα διαρκέσει αυτό;

ΕΝΡΙΚΕ.- Όχι.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Συνεχίζουμε.

ΕΝΡΙΚΕ.- Έλα, τέλειωνε.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Τελειώνω. Ακούστε με καλά. Έτσι όπως είναι τα πράγματα στο
αεροπλάνο πρέπει να πάρουμε δραστικές αποφάσεις. Εγώ, τώρα, με όλη μου την
ησυχία, με πολλή ψυχραιμία, θα πάρω το αλεξίπτωτο, θα το φορέσω και θα
εγκαταλείψω το αεροπλάνο, κι αν κάποιος από σας προσπαθήσει να μ’εμποδίσει,
το μόνο που θα πετύχει είναι να βγει απ’το αεροπλάνο πριν από μένα. Χωρίς
αλεξίπτωτο βέβαια.

ΕΝΡΙΚΕ.- Έλα, πρέπει να το κάνεις στα σοβαρά.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Το κάνω εντελώς σοβαρά. Μην προσπαθήσετε να τα βάλετε με την
ισχύ της εκκλησίας. Έχουμε περισσότερη δύναμη από αυτή που φαίνεται. Αν δε
με αναγκάσετε να χρησιμοποιήσω βία και μείνετε εδώ έχετε κάποια πιθανότητα.
Μπορείτε να προσπαθήσετε να σβήσετε τη φωτιά ή να επιστρέψει στο πηδάλιο
αυτή η παλιάτσα. Όπως και νά’χει, μπορείτε να μείνετε ήσυχοι, αφού ως
επαγγελματίας του είδους σάς εξασφαλίζω την αιώνια ζωή. Λοιπόν, αυτό ήταν
όλο, νομίζω ότι δεν χρειάζεται να πω τίποτε παραπάνω. Την κάνω. Γειά σας.

ΚΑΡΛΟΣ.- Καλά, τί κάνεις;

ΕΝΡΙΚΕ.- Καταστρέφεις το παιχνίδι. Δε μπορείς να το κάνεις αυτό.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- (ανεβάζοντας την ένταση της φωνής του) Λυπάμαι. Δεν είμαι πια
εδώ. Έχω πηδήηηηηηηηηηξει.

ΕΝΡΙΚΕ.- Έκανες ζαβολιά.

Ο Φερνάντο ανασηκώνει αδιάφορα τους ώμους του. Η Μερσέδες πάει δίπλα από
το πορτάκι.

Αν δεν μπορεις να ακολουθήσεις τους κανόνες, δεν….Έτσι δεν..

ΚΑΡΛΟΣ.- Και τώρα τί κάνουμε;

ΕΝΡΙΚΕ.- Δεν ξέρω.

Ο Ενρίκε πλησιάζει τη ΜΕΡΣΕΔΕΣ.

(Στη Μερσέδες) Σίγουρα, όλα καλά; Σ’ ακούγαμε χωρίς να το θέλουμε πριν
στο τηλέφωνο…

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Η μητέρα μου είναι άρρωστη. Τίποτε σοβαρό.

ΕΝΡΙΚΕ.- Αν πρόκειται για έκτακτη ανάγκη φαντάζομαι ότι οι υπεύθυνοι εδώ θα
δείξουν κατανόηση.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Όχι, αλήθεια, δεν τρέχει τίποτα. Έχει κάνει εισαγωγή τόσες φορές
πια. Θα τους πάρω μετά.

Ανοίγει το πορτάκι.

ΚΑΡΛΟΣ.- Έι!

Ο Κάρλος βγάζει ένα φάκελο απ’το ντουλάπι.

Δε γράφει τίποτε από έξω. Το διαβάζω.

Ο Κάρλος ανοίγει το φάκελο και διαβάζει.

(Ενοχλημένος) Τι μαλάκες….αυτό πια είναι….Δεν έχουν κανένα δικαίωμα….

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Τί έγινε;

ΚΑΡΛΟΣ.- Άλλο να παίζεις αυτές τις βλακείες κι άλλο να ανακατεύονται στα…..

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Τί λέει; Πρέπει να κάνουμε κανένα μουσικοχορευτικό νούμερο τώρα;

ΚΑΡΛΟΣ.- Τίποτε. Δε θέλω να το διαβάσω.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Τί εννοείς δε θέλεις;

ΚΑΡΛΟΣ.- Αυτό που γράφει εδώ δε σας αφορά. Ούτε εσάς ούτε αυτούς που δεν
ξέρω από που το έμαθαν. Γαμώτο.

ΕΝΡΙΚΕ.- Ναι, αλλά αν δεν το διαβάσεις τί θα κάνουμε;

ΚΑΡΛΟΣ.- Εδώ μιλάει για μένα και για την ιδιωτική μου ζωή που δε σας αφορά.
Δεν έχει καμία σχέση με τη δουλειά.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Καλά δε μπορείς να το κάνεις αυτό.

ΚΑΡΛΟΣ.- Αυτοί δε μπορούν να μου το κάνουν αυτό.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Αυτό είναι το παιχνίδι τους. Αν δε θέλεις να συνεχίσεις, μπορείς
να φύγεις. Μας το είπαν ξεκάθαρα.

ΚΑΡΛΟΣ.- Είναι ότι είναι άλλο πράγμα να σου βάζουν δοκιμασίες σαν αυτές που
κάναμε ήδη, κι άλλο να σου βγάζουν στη φόρα προσωπικές υποθέσεις που δεν
αφορούν κανέναν.

ΕΝΡΙΚΕ.- Και σε μένα έθεσαν προσωπικές ερωτήσεις και το δέχτηκα. Αν δεν το
δέχεσαι μπορείς να υπαναχωρήσεις.

ΚΑΡΛΟΣ.- Ναι, αλλά εδώ πρόκειται για κάτι τελείως διαφορετικό.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Τέλειωνε. Ή διαβάζεις και μένεις ή δε διαβάζεις και την κάνεις.

Ο Κάρλος το σκέφτεται για λίγο.

Υποθέτω ότι τώρα μπορούμε να βγάλουμε τα καπέλα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ει, ΚΑΡΛΟΣ…!

ΚΑΡΛΟΣ.- Τί;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Το καπέλο. Άντε, δεν θα ξημερωθούμε εδώ.

Ο Κάρλος βγάζει το καπέλο.

ΚΑΡΛΟΣ.- Αν το καλοσκεφτώ, στο κάτω κάτω δεν είναι κάτι για το οποίο θα
πρέπει να κρύβομαι, ούτε να ντρέπομαι, ούτε τίποτε. Ούτως ή άλλως, κάποια
στιγμή θα είναι εμφανές. Διαβάζω. “Ο Κάρλος Μπουένο έχει ξεκινήσει μια
ορμονική θεραπεία, η οποία θα κορυφωθεί με μια εγχείρηση αλλαγής φύλου.
Αποφασίστε αν είναι κατάλληλος για την εταιρεία μας. Αν αποφασίσετε ότι το
προφίλ του δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις μας, ο Κάρλος Μπουένο θα
πρέπει να εγκαταλείψει τη διαδικασία επιλογής”. Αυτό ήταν.

Ο Κάρλος βαζει το φάκελο στο ντουλάπι και το κλείνει.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Κάρλος!!!!!

ΚΑΡΛΟΣ.- Τί;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Αυτό που διάβασες είναι λίγο….

ΚΑΡΛΟΣ.- Έκπληξη.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ε, δεν είναι…..

ΚΑΡΛΟΣ.- Όχι, το ξέρω, είναι.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Αλήθεια, θέλεις να κάνεις αλλαγή φύλου;

ΚΑΡΛΟΣ.- Ναι.

Της Μερσέδες τής ξεφεύγει ένα γελάκι.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Συγγνώμη, αλλά είναι ότι….

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Καλά. Αυτό κι αν είναι…..

ΚΑΡΛΟΣ.- Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πώς το ανακάλυψαν αυτοί. Δε μπορώ
να το εξηγήσω.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Είναι μούφα, έτσι δεν είναι;

ΚΑΡΛΟΣ.- Όχι.

ΕΝΡΙΚΕ.- Όχι;

ΚΑΡΛΟΣ.- Όχι. Εδώ και κάποιους μήνες πήρα την απόφαση να το προχωρήσω.
Άρχισα την ορμονοθεραπεία πριν από λίγες μόνο εβδομάδες.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Κοίτα, Κάρλος….

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Κάτσε, να δω αν το έπιασα σωστά. Δηλαδή σε λίγες μέρες θα
αρχίσουν να σου φυτρώνουν βυζάκια, θα αποκτήσεις φωνή αηδόνι και θα σου
κόψουν και το τσουτσούνι;

ΚΑΡΛΟΣ.- Όχι ακριβώς έτσι, αλλά ναι. Θα εγχειριστώ και θα γίνω γυναίκα.
Στην πραγματικότητα είμαι ήδη βέβαια.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Τί να σου πω. Πάντως το κρύβεις τέλεια. (Στη Μερσέδες) Το
πενήντα τοις εκατό δεν ήθελες εσύ; Ορίστε!

ΚΑΡΛΟΣ.- Κομμένη η πλάκα, εντάξει;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- ΚΑΡΛΟΣ…

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ουάου, γαμάτο… Δε με παραξενεύει καθόλου που ψάχνεις για
δουλειά, γιατί απ΄τη ΡΟΒΕΝΤΑΛ, που είναι συντηρητικοί μέχρι τα μπούνια, θα
σε πετάξουν έξω πριν προλάβεις να αγοράσεις τα πρώτα σου στριγκάκια.

ΚΑΡΛΟΣ.- Γι’αυτό ψάχνω για δουλειά.

ΕΝΡΙΚΕ.- Και δεν είχες πει τίποτε σ’ αυτούς εδώ;

ΚΑΡΛΟΣ.- Γιατί να το πω;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Σωστά. Δεν είναι τίποτε σημαντικό. Δεν επηρεάζει καθόλου τη
δουλειά. Η ΔΕΚΙΑ προσλαμβάνει στη θέση διευθυντή μάρκετινγκ έναν τύπο που
λέγεται Κάρλος και σε λίγους μήνες ο Κάρλος θα μεταμορφωθεί σε Καρλότα.
Φυσιολογικότατο.……

ΚΑΡΛΟΣ.- Και λοιπόν;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Όχι, τίποτα. Κανένα πρόβλημα. Απολύτως φυσιολογικό.

ΕΝΡΙΚΕ.- Μωρέ….είναι κάπως….έλα τώρα… είναι λίγο.. δεν ξέρω. Γαμώτο, αυτό
κι αν είναι περίεργο….

ΚΑΡΛΟΣ.- Δεν είχα σκοπό να το κρύψω. Αν με προσλάμβαναν είχα σκοπό να τους
το πω. Αλλά όχι πριν βέβαια, για να μην επηρεάσει την κρίση τους.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Και αφού υπέγραφες το συμβόλαιο, θα τους πετούσες την εκπληξούλα
κι αν τολμούσαν να σε απολύσουν, τους πήγαινες στα δικαστήρια.

ΚΑΡΛΟΣ.- Τί λες μωρέ…;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Κι έτσι όπως έχουν τα πράγματα σήμερα, με το πολιτικά ορθόν και
τις μαλακίες θά’βγαζες ένα σωρό φράγκα.

ΚΑΡΛΟΣ.- Πολλές ταινίες βλέπεις!

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- ΚΑΡΛΟΣ.

ΚΑΡΛΟΣ.- Τί;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Δε μπορώ να το πιστέψω. Στη σχολή τα είχες με τόσες κοπέλες.

ΚΑΡΛΟΣ.-Ναι, γιατί δεν είχα αποδεχτεί τον εαυτό μου.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Κοίτα κατάσταση. Τί ζωές έχετε όλοι σας, ρε. Ο ένας με την
κλέφτρα απ’το Ιντερνετ κι ο άλλος βαράει ορμόνες.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Κάρλος, έλα τώρα. Δε μπορεί να είναι αλήθεια. Κάρλος, στη σχολή,
εσύ κι εγώ…

ΚΑΡΛΟΣ.- Ε, ναι. Και;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Τί και; Δε μου φάνηκε νά’χεις πρόβλημα σεξουαλικής ταυτότητας.
Καταλαβαίνεις τί θέλω να πω. Ήσουν νορμάλ. Πολύ καλύτερα από νορμάλ.

ΚΑΡΛΟΣ.- Ήταν ένας τρόπος να αρνούμαι το προφανές.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Συγγνώμη. Συγγνώμη. Δε θέλω να φανώ ενοχλητικός αλλά πώς πρέπει
να σε φωνάζω; Κάρλος ή….

ΚΑΡΛΟΣ.- Κάρλος!

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Λοιπόν, ΚΑΡΛΟΣ. Δε μπορείς να σκέφτεσαι σοβαρά να αναλάβεις ένα
τέτοιο πόστο και παράλληλα να έχεις βλέψεις για τραβέλι. Και αρειανός να
έλεγες ότι είσαι πιο φυσιολογικό θα ακουγόταν!

ΚΑΡΛΟΣ.- Άλλο πράγμα είναι το τραβεστί.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ότι και νά’ναι, ρε μαλάκα. Τώρα φαίνεται σαν να είμαι εγώ αυτός
που δουλεύει εδώ, αλλά το θέμα είναι ότι μπαίνω στη θέση τους και πρέπει να
τηρήσω τα προσχήματα.

ΕΝΡΙΚΕ.- Μα ούτως ή άλλως, αυτό μας ζήτησαν. Να μπούμε στη θέση τους.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Λοιπόν, μπαίνω στη θέση τους. Και συγχαίρω το τμήμα προσωπικού
που είναι τόσο αποτελεσματικοί ώστε να ανακαλύψουν όλο αυτό πριν βλάψει την
εταιρεία.

ΚΑΡΛΟΣ.- Με ποιόν τρόπο δηλαδή θα μπορούσε να βλάψει κάποιον;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Καταρχάς εσένα τον ίδιο.

ΚΑΡΛΟΣ.- Στην ανακοίνωση δε γινόταν λόγος για περιορισμούς λόγω σεξουαλικών
ιδιαιτεροτήτων.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Και τί ήθελες δηλαδή να γράψουν: «Ζητείται διευθυντής
μάρκετινγκ, τραβέλια μην έρθετε;!

ΚΑΡΛΟΣ.- Μη με ξαναπείς τραβέλι!

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Και πώς να σε λέω;

ΚΑΡΛΟΣ.- Σε κάθε περίπτωση, τρανσέξουαλ. Αλλά το καλύτερο είναι να
αποφεύγουμε τις ετικέτες στα άτομα.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Κοίτα, για μένα, δε πας να μεταμορφωθείς και σε βασιλικό
παγώνι;! Αλλά δε μπορείς να ζητάς δουλειά κρύβοντας κάτι τόσο σοβαρό. Είτε
είσαι τραβεστί, είτε τρανσέξουαλ, είτε τρανσατλάντικο είναι δικός σου
λογαριασμός, αλλά εδώ θέλεις να γίνεις στέλεχος επιπέδου. Αν δεν ξέρεις τί
είσαι, άντρας ή γυναίκα, σημαίνει ότι στο κεφάλι σου γίνεται μπάχαλο και
βαράς και ορμόνες στις φλέβες σου, τα κακόμοιρα τα νεύρα σου μπορεί να
αρχίσουν να χορεύουν τέκνο.

ΚΑΡΛΟΣ.- Περνιέσαι για εξυπνάκιας; Μία φορά θα στο πω. Αν συνεχίσεις να με
ειρωνεύεσαι, σε πλακώνω στα μπουνίδια, σου δένω και τ’αρχίδια γραβάτα και
χέστηκα για το τί εικόνα θα δώσω.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Απαπα, τί θυληκότητα!

ΚΑΡΛΟΣ.- Άντε γαμήσου.

Πλησιάζει το Φερνάντο και τον σπρώχνει.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Τί κάνετε;

Μπαίνει ανάμεσά τους.

ΚΑΡΛΟΣ.- Αν σε ξαναδώ μπροστά μου θα σου κανω τα μούτρα καινούργια.

ΕΝΡΙΚΕ.- Ηρεμήστε.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Έχεις μεγάλο πρόβλημα, φίλε.

ΚΑΡΛΟΣ.- Κι εσύ θα αποκτήσεις περισσότερα αν δε σταματήσεις.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Για κάντε μου τη χάρη και οι δυο.

ΚΑΡΛΟΣ.- Υπάρχουν πράγματα που δεν τα επιτρέπω.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ηρέμησε.

ΚΑΡΛΟΣ.- Εντάξει. Δεν τρέχει τίποτε.

Ο Ενρίκε πλησιάζει τον Κάρλος πιο ήρεμος.

ΕΝΡΙΚΕ.- Μια καραμελίτσα;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Τί περίμενες; Ότι θα σε χτυπούσα κι εγώ; Εγώ δε χτυπάω γυναίκες.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Φτάνει πια.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Σύμφωνοι. Ας δούμε την υπόθεση. Στην περίπτωση αυτουνού
αποφασίσατε να μην τον διώξετε. Κατανοητό, κυρίως από την πλευρά της
Καρλότας! Αλλά εδώ το θέμα δεν επιδέχεται συζήτησης, νομίζω.

ΚΑΡΛΟΣ.- Α, μπα! Έτσι λες;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Έτσι, και χωρίς καν να λάβουμε υπόψη τις μελλοντικές
εγχειρήσεις. Ένα άτομο που με την πρώτη στραβή γίνεται βίαιο δεν έχει
κανένα μέλλον εδώ.

ΚΑΡΛΟΣ.- Αυτός που δεν έχει μέλλον είναι αυτός που υποτιμά τους άλλους και
δεν κρίνει βάσει των αντικειμενικών επαγγελματικών ικανοτήτων τους αλλά
μέσω της προκατάληψής του.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Αλήθεια, Καρλότα, ώρες-ώρες λες κάτι πράγματα…Αυτά πού σου
τά’μαθαν; Στα γκέι-κλαμπς;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Μπορείς να σταματήσεις τώρα;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Το ράβω!

ΕΝΡΙΚΕ.- Λοιπόν, αυτή είναι πιο σύνθετη περίπτωση απ’τη δική μου.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ε, αυτό λέω κι εγώ. Εσύ, μ’ αυτό που σου συνέβη με την τύπισσα
από το διαδίκτυο, θα το καταλάβαινα αν άλλαζες φύλο. Το βουλώνω.

ΕΝΡΙΚΕ.- Το πρόβλημα που μας έθεσαν αναφέρεται μόνον στην αλλαγή φύλου. Δεν
έχει καμία σχέση με τις επαγγελματικές του δεξιότητες.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Εγώ τί να σου πω; Είμαι σε δύσκολη θέση.

ΕΝΡΙΚΕ.- Όμως πρέπει να προχωρήσουμε.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ο Κάρλος είναι φίλος μου. Τον εκτιμώ, όμως…

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Όμως…

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Δυσκολεύομαι πολύ να πιστέψω ότι…

ΕΝΡΙΚΕ.- Δεν έχει σημασία. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να λάβουμε
υπόψη μας όλους τους παράγοντες. Υποθέτω ότι με την εγχείρηση, όποτε κι αν
υποβληθείς σ’ αυτήν, θα χρειαστεί να μείνεις πολύ καιρό εκτός υπηρεσίας.

ΚΑΡΛΟΣ.- Όχι και τόσο…

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Το πρόβλημα δεν είναι εάν θα μείνει αυτός εκτός υπηρεσίας. Το
πρόβλημα είναι ότι όταν γυρίσει στην υπηρεσία του και τον δει η γραμματέας
του με τα ψιλιτάκουνα, μπορεί να μας μείνει στα χέρια. Και τότε όντως θα
έχουμε πρόβλημα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Δε μπορείς να μιλήσεις για τίποτα σοβαρά;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Πώς θέλεις να μιλήσω σοβαρά για ένα θέμα όπως αυτό; Αυτό είναι
σα να διαβάζω Άρλεκιν;

ΕΝΡΙΚΕ.- Έχεις δίκιο. Το βρήκα! Μας κοροϊδεύουν. Είναι πεντακάθαρο. Η
δοκιμασία είναι να καταφέρεις εσύ να μας κάνεις να πιστέψουμε ότι θέλεις να
κάνεις αυτήν την εγχείρηση. Μας διάβασες μόνον αυτό που εσύ ήθελες και μετά
ξανάφησες το χαρτί και το ντουλαπάκι έκλεισε. Αυτό που έγραφε ήταν ότι
έπρεπε να μας κάνεις να πιστέψουμε ότι θέλεις να υποβληθείς σε αλλαγή
φύλου.

ΚΑΡΛΟΣ.- Σταμάτα πια κι εσύ να ψάχνεις παντού για μηχανορραφίες. Εδώ δε
χρειάζεται να τα δούμε από μια νέα οπτική γωνία. Έτσι είμαι. Ήθελα να
παραμείνω διακριτικός για μερικούς ακόμη μήνες, αλλά αυτοί οι τύποι το
ανακάλυψαν. Μη το ψάχνεις παραπάνω.

ΕΝΡΙΚΕ.- Πώς μπορεί να έμαθαν κάτι τέτοιο εάν εσύ δεν τους έχεις πει
τίποτα;

ΚΑΡΛΟΣ.- Αυτό κι εγώ θά’ θελα να το μάθω. Υποθέτω ότι μίλησαν με φίλους μου
και κάποιος θα τους το είπε. Δεν το ξέρουν πολλοί, αλλά υπάρχουν μερικοί
που γνωρίζουν.

ΕΝΡΙΚΕ.- Αλίμονο! Τί λες τώρα! Συνέχισε με τη δοκιμασιούλα σου. Καλή είναι.
Εάν κατάφερνες να μας πλασάρεις μια τέτοια ιστορία τότε θα ήσουν ο
καλύτερος πωλητής στον κόσμο.

ΚΑΡΛΟΣ.- Σας λέω ότι είναι αλήθεια.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Αυτό πρέπει νά’ ναι. Σίγουρα. Ποιος ξέρει τί θα μου ζητήσουν
εμένα όταν έρθει η σειρά μου… Ίσως θα πρέπει να σας κάνω να πιστέψετε ότι
είμαι καλόγρια ή…εξωγήινη.

ΚΑΡΛΟΣ.- (βγάζει το φάκελλο, ψάχνει ένα χαρτί) Κοιτάξτε, έχω εδώ τις
συνταγές για τα φάρμακα και το τηλέφωνο του γιατρού μου. Μπορείτε εάν
θέλετε να του τηλεφωνήσετε.

ΕΝΡΙΚΕ.- Μπορεί να είναι προσυνεννοημένο.

ΚΑΡΛΟΣ.- Πώς θες να το έχουμε προσυνεννοηθεί; Αφού δεν ήξερα ότι το
ξέρουνε. Έχω μαζί μου τη συνταγή γιατί είναι δική μου.

ΕΝΡΙΚΕ.- Ίσως η δική σου δοκιμασία να ήταν ήδη προσχεδιασμένη. Ίσως να
είχαν μιλήσει μαζί σου, να σου είχαν εξηγήσει τη διαδικασία και να σου
είχαν ζητήσει να ετοιμάσεις ένα άλλοθι.

ΚΑΡΛΟΣ.- Άκου,σε ένα γραφείο της ΔΕΚΙΑ βρισκόμαστε, όχι σε μυθιστόρημα της
Αγκάθα Κρίστι.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Αλήθεια λέει. Μπορεί να φαίνεται υπερβολικό, αλλά πιστεύω πως
λέει την αλήθεια.

Μερσέντες.- Πού το ξέρεις;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Στο χαρτί έγραφε αυτό που μας διάβασε. Στην τύχη πήρε αυτός το
χαρτί. Ο φάκελλος δεν έγραφε τ’ όνομά του. Θα μπορούσε να το είχε πάρει
οποιοσδήποτε από μας. Εάν ήθελαν να δώσουν οδηγίες μόνο σ’ αυτόν, ο φάκελος
θα έγραφε τ’ όνομά του, όπως έκαναν με τον ΕΝΡΙΚΕ.

ΕΝΡΙΚΕ.- Εάν το είχαν προσχεδιάσει δεν έχει σημασία.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Κι εσύ δίκιο έχεις, αλλά δεν το νομίζω. Το πράγμα είναι τόσο
τραβηγμένο απ’ τα μαλλιά, που πρέπει να είναι αλήθεια.

ΕΝΡΙΚΕ.- Όμως εάν θεωρήσουμε ότι δεν είναι κατάλληλος, θα πρέπει να φύγει.
Αυτό είπαν, έτσι δεν είναι;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ακριβώς. Τον σουτάρουμε και μένουμε ένας λιγότερος.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Όμως…. Όχι. Εκείνοι πρέπει να αποφασίσουν, όχι εμείς.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Τό’ χουν στήσει πολύ καλά. Έτσι δε θα μπορεί κανείς να πει ότι η
ΔΕΚΙΑ έδιωξε κάποιον για λόγους… διακρίσεων ή κάτι τέτοιο. Θα τον έχουμε
διώξει εμείς. Όχι ότι εγώ έχω κανένα πρόβλημα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Το θέμα είναι ότι εγώ δεν έχω πειστεί ακόμη ότι είναι αλήθεια
και αν τον διώξουμε, τον διώχνουμε για ένα ψέμα……

ΚΑΡΛΟΣ.- Γιατί δε θέλετε να το πιστέψετε; Η αλλαγή φύλου δεν είναι πια κάτι
τόσο σπάνιο όσο ήταν παλιά. Είναι επιστημονικώς αποδεδειγμένο ότι υπάρχουν
άντρες και γυναίκες παγιδευμένοι σε ένα σώμα που δεν αντιστοιχεί στο
πραγματικό τους φύλο.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Φιλαράκο, μιλάς τόσο ξύλινα που με βάζεις σε σκέψεις.

ΚΑΡΛΟΣ.- Άει παράτα με. Τα άτομα που υποφέρουμε από το πρόβλημα αυτό έχουμε
πλέον τη δυνατότητα να το λύσουμε. Και ο δρόμος που βαδίζουμε δεν είναι
καθόλου εύκολος, σας διαβεβαιώ. Εγώ έκανα χρόνια να το αποφασίσω. Με
υπέβαλαν σε όλα τα τεστ. Πριν από έξι χρόνια πήγα σε έναν ψυχίατρο και
αυτός ήταν που μου πρότεινε την επέμβαση. Αν θέλετε να σας πω την αλήθεια,
αυτή η δουλειά αρχίζει να μην είναι τόσο σημαντική για μένα. Θα βρω άλλη.
Προτιμώ να με πιστέψετε και να δεχθείτε ότι μπορεί κάποιος να θέλει να
αλλάξει την πορεία της ζωής του και ότι αυτό είναι φυσιολογικό. Εσύ,
Ενρίκε, έχεις παιδιά, έτσι δεν είναι; Φαντάσου να συνέβαινε αυτό σε κάποιο
από τα παιδιά σου. Δεν θα ήθελες να μπορούσε να ζήσει φυσιολογικά; Πάντα θα
υπάρχουν άτομα σαν κι αυτόν που θα γελάνε και θα προσπαθούν να σε κάνουν να
αισθάνεσαι γελοίος, είναι αναπόφευκτο. Εσύ, Μερσέδες, δεν είσαι σαν κι
αυτόν. Θα μου άρεσε εάν συνέχιζες να αισθάνεσαι φίλη μου. Για μένα, τώρα,
αυτό είναι το πιο σημαντικό. Εγώ θα συνεχίσω να είμαι το ίδιο άτομο, μόνο
λίγο περισσότερο ευτυχισμένος, ελπίζω.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Κάρλος, μη μου το κάνεις αυτό.

ΚΑΡΛΟΣ.- Ποιό;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Με κάνεις να αισθάνομαι σαν καμιά… Δεν ξέρω…

ΚΑΡΛΟΣ.- Μην σκέφτεσαι την εικόνα που πρέπει να δώσεις στους άλλους.
Γνωριζόμαστε. Έχω ανάγκη να με καταλαβαίνουν τουλάχιστον οι φίλοι μου.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Δεν ξέρω τί να σου πω.

ΚΑΡΛΟΣ.- Πες μου ότι θα μείνουμε για πάντα φίλες.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ε καλά, εσύ κι εγώ δεν ήμασταν ποτέ τόσο φίλοι…, φίλες…,
φιλ…Βλεπόμαστε μόνον αραιά και που.

ΚΑΡΛΟΣ.- Γιατί δε με βοηθάς;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Τί θες να κάνω εγώ;

ΚΑΡΛΟΣ.- Μη με απορρίπτεις. Όχι εσύ, σε παρακαλώ.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Κάρλος…

ΚΑΡΛΟΣ.- Αυτοί οι δυό θα με διώξουν, είναι βέβαιο. Αλλά τουλάχιστον εσύ…

Η Μερσέδες και ο Κάρλος κοιτάζονται για μια στιγμή.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Να κάνω μια ερώτηση; Όταν πάψεις να τη χτυπάς στο ευαίσθητο
σημείο της, θα αρχίσεις και μ’αυτόν;

ΚΑΡΛΟΣ.- Όχι.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.-Σ’ έχω ικανό.

ΚΑΡΛΟΣ.- Εσένα δε σου ξαναμιλάω. (Στη Μερσέδες) Τί λες;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Το σκέφτομαι.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Εγώ αντιθέτως θέλω να σου μιλήσω. Αυτό που κάνεις είναι καθαρός
ψυχολογικός εκβιασμός. Επειδή γνωρίζεστε – κι από ότι φαίνεται την έχεις
πηδήξεις κιόλας – τώρα θες να την κάνεις να λυγίσει.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Άκου, κούκλε, εμένα κανείς δε μ’ εκβιάζει. Θα κάνω αυτό που
θέλω, και αν είχαμε σχέση εμείς οι δύο, εσένα σε κόφτει;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- ΩΩΩ, με συγχωρείτε.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Κάρλος, για να είμαι ειλικρινής συνεχίζω να μην πιστεύω αυτήν
την αλλαγή φύλου, αλλά εάν ήταν αλήθεια και θά’ πρεπε να αναλάβω την ευθύνη
να σε προσλάβω δε θα τό’ κανα.

ΚΑΡΛΟΣ.- Πολύ καλά. Είχα μια ελπίδα ότι εσύ… αλλά είναι φυσιολογικό. Το
καταλαβαίνω.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Λυπάμαι πολύ.

Χτυπά το τηλέφωνο της Μερσέδες

Συγγνώμη. (το σηκώνει) Τί έγινε;

ΚΑΡΛΟΣ.- Εσάς δε χρειάζεται καν να σας ρωτήσω.

ΕΝΡΙΚΕ.- Δεν έχουμε εναλλακτική. Κανείς δε θα προσλάμβανε κάποιον… σαν
εσένα. Είναι εξαιρετικά παρακινδυνευμένο.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- (Στο κινητό) Ναι, αλλά πώς….;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Λοιπόν εγώ θα σ’ έπαιρνα μόνο και μόνο για να δω αν θα γίνεις
όμορφη. Μπορεί να είσαι η γυναίκα της ζωής μου.

ΚΑΡΛΟΣ.- Είσαι μεγάλο καθίκι.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- (Στο κινητό) Ω, Θεέ μου. Ναι, ναι, τώρα έρχομαι. Γειά. (το
κλείνει)

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Φαίνεται ότι η… πρώην σου πρέπει να φύγει.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Η μητέρα μου πέθανε.

ΚΑΡΛΟΣ.- Τί;!

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ότι η μητέρα μου πέθανε.

ΕΝΡΙΚΕ.- Ε, όχι.

ΚΑΡΛΟΣ.- Πώς έγινε;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Την είχανε στα επείγοντα…ανακοπή καρδιάς.

ΕΝΡΙΚΕ.- Τα συλλυπητήριά μου.

ΚΑΡΛΟΣ.- Ναι, αλλά πριν από λίγο σε πήρανε…

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Φαίνεται ότι όσο μιλούσαμε εμείς είχε ήδη αρχίσει η κρίση αλλά η
αδερφή μου δεν το ήξερε ακόμα.

ΚΑΡΛΟΣ.- ΜΕΡΣΕΔΕΣ..

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Λοιπόν, πρέπει να φύγω.

ΚΑΡΛΟΣ.- Θέλεις να σε συνοδέψω; Γιατί κι εγώ φεύγω.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Δε χρειάζεται. Έχω αυτοκίνητο εδώ…Γαμώτο. Έπρεπε να είχα πάει
από την πρώτη στιγμή που με πήρανε.

ΚΑΡΛΟΣ.- Και πάλι δε θα γινόταν τίποτε…δε θά ‘φτανες εγκαίρως.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ναι αλλά δεν πήγα. Έμεινα εδώ. Γαμώτο, γαμώτο.

ΚΑΡΛΟΣ.- Μήπως να μην οδηγήσεις; Εμένα πραγματικά δε με πειράζει.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ευχαριστώ.

Η Μερσέδες και ο Κάρλος μαζεύουν τα πράγματά τους.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Λυπάμαι.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Εσύ;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ναι, εγώ.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Εσύ το μόνο που σκέφτεσαι είναι: “κοίτα, δύο λιγότεροι”.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Είμαι λίγο μαλάκας, αλλά όχι τόσο.

ΕΝΡΙΚΕ.- Είμαι σίγουρος ότι θα δείξουν κατανόηση.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Πάντως από την αρχή μας είπαν ότι όποιος φεύγει, για
οποιονδήποτε λόγο, εξαιρείται της διαδικασίας.

ΚΑΡΛΟΣ.- Πώς μπορείς να είσαι τόσο….

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Αφού έτσι μας είπαν.

ΕΝΡΙΚΕ.- Όπως και να ‘χει, δεν είσαι εσύ αυτός που θα κρίνει.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Όχι, αλλά το είπαν.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Εύχομαι να σε προσλάβουν. Εγώ θα τό’ κανα. Τσογλάνια σαν κι
εσένα δε βρίσκονται κάθε μέρα.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Να σου πω, δε τη σκότωσα εγώ τη μάνα σου.

Η Μερσέδες τον κοιτάζει οργισμένη

Tί κοιτάς; Αλήθεια είναι. Δε φταίω εγώ.

Η Μερσέδες ακίνητη κοιτάει το ΦΕΡΝΑΝΤΟ. Ο Κάρλος την πλησιάζει.

ΚΑΡΛΟΣ.- Μερσέδες….

Η Μερσέδες παραμένει ακίνητη κοιτάζοντας προς το ΦΕΡΝΑΝΤΟ.

Πάμε.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Θα μείνω.

ΚΑΡΛΟΣ.- Τί;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Είπα θα μείνω.

ΚΑΡΛΟΣ.- Μερσέδες…

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Τώρα πια έχει πεθάνει. Δε θα της περάσει σε μισή ώρα.

ΚΑΡΛΟΣ.- Πώς μπορείς να λες κάτι τέτοιο;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Είπα θα μείνω.

ΚΑΡΛΟΣ.- Ναι , αλλά….

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Δεν έχει αλλά. Δικός μου λογαριασμός.

ΚΑΡΛΟΣ.- Όχι, σίγουρα, αλλά….

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Όπου νά’ ναι θα τελειώσουμε εδώ.

ΚΑΡΛΟΣ.- Μπορεί και όχι.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Αν δω ότι παρατραβάει θα φύγω.

ΚΑΡΛΟΣ.- Δεν καταλαβαίνω τίποτα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Πρόβλημά μου, εντάξει;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Φαίνεται ότι αγαπιόσασταν πολύ με τη μάνα σου.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Λέγε ότι θες. Δε θα εκνευριστώ.

ΚΑΡΛΟΣ.- Δεν το πιστεύω.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Το βέβαιο πάντως είναι ότι εσύ πρέπει να φύγεις.

ΚΑΡΛΟΣ.- Μερσέδες, πάμε. Μην είσαι χαζή. Δεν αξίζει τον κόπο.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Σε παρακαλώ.

Ο Κάρλος τους κοιτά.

ΚΑΡΛΟΣ.- Είστε όλοι σας τρελοί. Δεν ξέρω πώς ανέχτηκα τόση ώρα όλες αυτές
τις μαλακίες περί επιλογής. Είναι ταπεινωτικό να μας αναγκάζουν να…Αν
είχαμε ελάχιστη αξιοπρέπεια θα έπρεπε να τους είχαμε σκυλοβρίσει εδώ και
ώρα. Όλους.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ρε, άντε να βαρέσεις τις ορμόνες σου.

ΚΑΡΛΟΣ.- Αν έχουν μόνο εσάς για να διαλέξουνε, ο Θεός να βάλει το χέρι του
σ’ αυτήν την εταιρεία.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Άντε γεια.

ΚΑΡΛΟΣ.- Γεια.

Ο Κάρλος ανοίγει την πόρτα και φεύγει.

Η Μερσέδες ανάβει τσιγάρο. Παίρνει το τασάκι κοντά της.

ΕΝΡΙΚΕ.- Συγγνώμη, δεν θέλω να ανακατεύομαι αλλά…..

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Μην ανακατεύεσαι τότε.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ξέρει τί θέλει η γκόμενα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Κι η μητέρα μου το ίδιο θα έκανε.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ωραία οικογένεια.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Πριν τα σκάτωσα. Πριν, όταν μου τηλεφώνησαν την πρώτη φορά, τότε
έπρεπε να είχα φύγει. Τώρα είναι πολύ αργά.

Η Μερσέδες φωνάζει προς το ντουλαπάκι.

Τί γίνεται, ρε παιδιά; Τί έχει σήμερα το μενού; Τί άλλο θα
παίξουμε;

ΕΝΡΙΚΕ.- Σου το ξαναλέω. Είναι σίγουρο ότι στην αρχή μας είπαν ότι όποιος
βγει από την αίθουσα, για οποιονδήποτε λόγο, θα αποκλειόταν απ’τη
διαδικασία, αλλά ήταν ένας κανόνας που δε μπορούσε να προβλέψει ένα τέτοιο
γεγονός. Είμαι βέβαιος ότι το τμήμα προσωπικού θα καταλάβει απολύτως τον
λόγο αποχώρησής σου και δε θα το λάβει υπόψην όταν βγάλει την απόφαση.

Ο Φερνάντο κι η Μερσέδες κοιτάζονται.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ε, είχα δίκιο. Εσύ είσαι!

ΕΝΡΙΚΕ.- Όχι, όχι, δεν είμαι εγώ. Δεν έχω καμία σχέση με την εταιρεία αλλά
είναι λογικό….είναι μια περίπτωση….τέλος πάντων πιο σοβαρό δε γίνεται.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Δουλεύεις εδώ;

ΕΝΡΙΚΕ.- Όχι.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Είσαι ο μόνος που δε μας έχει πει πού δουλεύει, και ο τρόπος που
μιλάς, αυτό που της είπες… “το τμήμα προσωπικού θα καταλάβει απολύτως…”

ΕΝΡΙΚΕ.- Είμαι απόλυτα πεπεισμένος γι’ αυτό. Αυτοί οι άνθρωποι μάς έχουν
βάλει περίεργες δοκιμασίες, αλλά δεν είναι τέρατα. Κι επιπλέον, δε μπορεί
να περιμένουν από τη Μερσέδες να επιδείξει μια φυσιολογική συμπεριφορά,
αξιολογήσιμη, γνωρίζοντας αυτό που έχει συμβεί.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Για μένα το να πάρω αυτή τη δουλειά είναι πολύ σημαντικό. Η μάνα
μου δε θα αναστηθεί εάν τρέξω εγώ τώρα στο νοσοκομείο. Μας έχετε βάλει
κάποιους κανόνες και θέλω να τους ακολουθήσω μέχρι…

ΕΝΡΙΚΕ.- Έι, δεν έχω βάλει κανέναν κανόνα εγώ. Είμαι υποψήφιος όπως κι
εσείς.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Κοίτα που συνεχίζει…. Όπως θέλεις. Αν αυτό είναι το παιχνίδι,
ας παίξουμε, αλλά να θυμάσαι ότι από την αρχή σ’ έκοψα εγώ.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Θ’ αργήσει πολύ η επόμενη εκπληξούλα;

ΕΝΡΙΚΕ.- Και πού να ξέρω εγώ;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Γιατί είναι σαφές. Το ότι μένω δείχνει το ενδιαφέρον μου για τη
θέση. Αλλά δεν μπορώ να μείνω πολύ ακόμα. Αν η θέση εξαρτάται από αυτά τα
παιχνιδάκια, ας παίξουμε, αλλά γρήγορα.

Ανοίγει το πορτάκι.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Κοίτα, εισακούστηκες.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ευχαριστώ.

Η Μερσέδες πλησιάζει προς το ντουλαπάκι. Ο Ενρίκε τη συγκρατεί.

ΕΝΡΙΚΕ.- Περίμενε.

Ο Ενρίκε πλησιάζει το ντουλαπάκι και το κλείνει χωρίς να πάρει το φάκελο.

Δε χρειάζεται. Έχετε δίκιο. Το όνομά μου είναι Εστέμπαν Ρόχας. Είμαι
ψυχολόγος στο τμήμα προσωπικού της ΔΕΚΙΑ.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Το ήξερα.

ΕΝΡΙΚΕ.- Είχαν μείνει κάνα-δυο δοκιμασίες ακόμη, αλλά πιστεύω ότι, υπό
αυτές τις συνθήκες, μπορούμε να τις παραλείψουμε.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ευχαριστώ.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Απ’ την αρχή. Σας το θυμίζω. Καλά, ε, η ερμηνεία σου φανταστική,
είσαι ηθοποιάρα. Ελπίζω να μην ενοχλήθηκες απ’ όσα σου είπα.

ΕΝΡΙΚΕ.- Ο Κάρλος Μπουένο έχει αποκλειστεί. Έχετε μείνει οι δυό σας.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Και τώρα τί θα κάνετε… τί θα κάνουν; Πώς θα αποφασίσουν;

ΕΝΡΙΚΕ.- Βασικά σύμφωνα με τα όσα έχουμε δει ως τώρα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Εάν θέλουν πάντως κι άλλη δοκιμασία, κανένα πρόβλημα.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ναι, μείνε ήσυχη εσύ, τώρα αναλαμβάνει το Γραφείο Τελετών.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ξέρεις κάτι; Έχε χάρη. Μου θυμίζεις τον πατέρα μου. Ήταν σαν κι
εσένα. Κυνικός. (Προς τον Ενρίκε) Λοιπόν, συνεχίζουμε. Είμαι έτοιμη.

ΕΝΡΙΚΕ.- Καλά… αφού επιμένετε….κάνουμε την τελευταία δοκιμασία. Όπως είχε
προβλεφθεί.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Είναι μεγάλη;

ΕΝΡΙΚΕ.- Εξαρτάται από σας.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Εμπρός, λοιπόν.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Συγγνώμη, μπορώ να ρωτήσω κάτι….;

ΕΝΡΙΚΕ.- Αργότερα αν θέλετε, θα σας εξηγήσω τους κανόνες, αλλά πρώτα θα
περάσετε την τελευταία δοκιμασία. Εν πάσει περιπτώση, κυρία Δεγάς,
επαναλαμβάνω αυτό που σας είπα και πριν. Κατανοώ απολύτως ότι πρέπει να
φύγετε. Είστε οι τελευταίοι υποψήφιοι. Μπορούμε να σας δούμε άλλη μέρα.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Εγώ δεν έχω πρόβλημα να ξανάρθω, αυτή επιμένει να μείνουμε

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Προτιμώ να ξεμπερδεύουμε.

ΕΝΡΙΚΕ.- Σίγουρα;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ναι.

ΕΝΡΙΚΕ.- Όπως θέλετε. Η τελευταία δοκιμασία είναι η εξής. Είναι ένα
παιχνίδι.

Ο Ενρίκε κάνει νόημα στις κάμερες κι ανοίγει το πορτάκι. Βγάζει 2
φακέλους.

Και οι δυο σας έχετε έναν κρυφό στόχο. Πρέπει να τον πετύχετε. Όποιος
τον πετύχει πρώτος μένει. Ο άλλος πρέπει να εγκαταλείψει. Θα δώσω
στον καθένα σας από ένα φάκελο. Μέσα έχει μία κάρτα όπου γράφει τί
πρέπει να πετύχει ο καθένας από τον άλλο. Διαβάζετε κι επιστρέφετε
τις κάρτες στο φάκελο πάνω στο τραπέζι. Όταν ο ένας από σας πετύχει
το στόχο του, το δηλώνει στον άλλο δείχνοντας την κάρτα, κι ο άλλος
εγκαταλείπει την αίθουσα. Αυτός είναι ένας τρόπος να τελειώσει η
δοκιμασία. Υπάρχει κι άλλος. Αν ο ένας μαντέψει το στόχο του
αντιπάλου μπορεί να το ανακοινώσει. Αν μαντέψει σωστά, κερδίζει.
Είναι σαφές;

Οι δυο υποψήφιοι κάθονται.

Αποχωρώ και σας αφήνω μόνους. Κύριε Πόρτα, ο φάκελός σας είναι ο
νούμερο 1. Μερσέδες, ο δικός σας, ο νούμερο 2.

Τους δίνει το φάκελο.

Διαβάστε τις κάρτες σας.

Διαβάζουν.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Γαμώτο. Αυτό είναι…

ΕΝΡΙΚΕ.- Αν δε θέλετε να το κάνετε, μπορείτε να παραιτηθείτε.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Όχι, όχι. Απλώς είναι… υποθέτω ότι και το δικό της θα είναι το
ίδιο δύσκολο.

ΕΝΡΙΚΕ.- Δε μπορώ να πω τίποτα. Επιστρέψτε τις κάρτες κι αφήστε τους
φακέλους στο τραπέζι.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Συγγνώμη, για να μην κάνω λάθος. Αν πετύχω αυτό που γράφει εδώ,
κερδίζω, αλλά αν αυτή το μαντέψει πριν, χάνω.

ΕΝΡΙΚΕ.- Ακριβώς. Όποιος πετύχει πρώτος το στόχο ή μαντέψει τις προθέσεις
του άλλου μένει. Ο άλλος οφείλει να φύγει.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Κι αν εγώ ανακοινώσω αυτό που θέλει να πετύχει, αλλά όταν
κοιτάξω το φάκελο γράφει κάτι άλλο;

ΕΝΡΙΚΕ.- Χάνετε. Πρώτα πρέπει να το δηλώσετε, μετά κοιτάτε το φάκελο, και
αν δεν επιβεβαιώνεται πρέπει να φύγετε.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- ΟΚ.

Αφήνουν τους φακέλους πάνω στο τραπέζι.

ΕΝΡΙΚΕ.- Καλή τύχη.

Ο Ενρίκε φεύγει από την αίθουσα.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Παναγιά κοντά σου…

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ναι.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Εεεε, το δικό μου είναι, δηλαδή, αν το δικό σου είναι το ίδιο
δύσκολο, θα μείνουμε εδώ όλη νύχτα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Εγώ δεν έχω όλη τη νύχτα.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Όχι φυσικά. (Μιλώντας χαμηλόφωνα) Πραγματικά, αυτά τα
παιχνιδάκια είναι… (κουνάει το δάχτυλο υποδηλώνοντας τρέλλα).

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ναι, αλλά τα παίζεις.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Μ’ αυτά που πληρώνουν οι τύποι, αν μου το ζητήσουν, τους χορεύω
πάνω στο τραπέζι και τον ύμνο της Σουηδίας. Τώρα, ένα ζήτημα είναι αυτό και
το άλλο είσαι εσύ.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Τί;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Δε μπορώ να καταλάβω πώς μετά από αυτό που συνέβη, συνεχίζεις
σαν να μην τρέχει τίποτα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Συνεχίζω, αλλά όχι σαν να μην τρέχει τίποτε. Εσύ τί θα έκανες
δηλαδή;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Δεν ξέρω, δεν έτυχε σε μένα αλλά …θα ήθελα να δω τί θα πεις
στους δικούς σου.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Δεν έχω να δώσω κανένα λογαριασμό στους δικούς μου.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ό, τι πεις… δε μ’ αφορά.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ακριβώς.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Λοιπόν, ας αρχίσουμε για να μην ξημερωθούμε.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Τί πράγμα;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Το παιχνίδι μας. Καλοστημένο είναι. Κατά βάθος, πρόκειται για
τεχνικές πωλήσεων.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Καμία σχέση.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Αυτό είναι οι πωλήσεις. Εγώ ξεκίνησα με εκδρομές για ΚΑΠΗ. Τους
έβαζα στο λεωφορείο με τη δικαιολογία ότι θα πηγαίναμε να δούμε το κάστρο
αλλά ο πραγματικός στόχος ήταν να τους πουλήσω τα πάντα. Τους γεμίζαμε την
κοιλιά με χύμα κρασί και όταν τους είχαμε κάνει λιώμα τους αφήναμε σε ένα
μαγαζί και μέχρι να αγοράσουν αυτά που θέλαμε δεν τους έβγαζε έξω ούτε ο
Θεός ο ίδιος. Πεθαίναμε στα γέλια! Μια μέρα πουλήσαμε δυο ντουζίνες
βιντεοκασέτες σε ένα γκρουπ με 15 γέρους. Και στ’ ορκίζομαι κανένας από
αυτούς δεν είχε βίντεο.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Είσαι παντρεμένος;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Γιατί ρωτάς;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.-Για να ξέρω.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Όχι δεν είμαι παντρεμένος.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Πώς κι έτσι;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Μόδα. Κι εσύ; Παντρεμένη;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Όχι. Αλλά συζούσα χρόνια με κάποιον.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Πολύ ωραία. Χαίρομαι.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Παιδιά;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Όχι, απ’ όσο ξέρω.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Τί σημαίνει αυτό;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Δίκιο έχεις. Χαζή απάντηση. Εγώ πάντα παίρνω προφυλάξεις αλλά
εάν τύχαινε ν’ αφήσω καμία έγκυο σιγά που θα μου τό’ κρυβε. Θα μου τό’ λεγε
πριν ακόμη κρυώσει το Πρεντίκτορ. Όχι, λοιπόν, δεν έχω παιδιά.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Σου αρέσει η μουσική;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Όχι, δε μ’αρέσει. Και να θυμάσαι ότι σ’αφήνω να κουμαντάρεις
τώρα την κουβέντα γιατί έτσι γουστάρω. Μη νομίζεις ότι έχεις τον έλεγχο.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.-Τί σ’αρέσει πιο πολύ;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Η δουλειά μου.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.-Έχεις φίλους;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Φυσικά.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Από πού είναι;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Εεε…Από κει που είναι όλοι οι φίλοι. Από δω κι από κει.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Πραγματικοί φίλοι;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Όχι, κούκλες φουσκωτές.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.-(Ανάβει τσιγάρο) Καπνίζεις;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Όχι.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Θες να σου πω τί πιστεύω; Δε θα μας πάρουν. Ούτε εσένα, ούτε
εμένα.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Γιατί;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ένστικτο.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Και ποιόν θα πάρουν; Τη φιλενάδα σου από το κολλέγιο;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Έχω την αίσθηση ότι μας κοροϊδεύουν.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Κορίτσι μου, αυτό τό’χουμε καταλάβει εδώ και ώρα. Έτσι είναι
αυτοί οι ψυχολόγοι. Μου κάνει εντύπωση που δεν μας έβαλαν να παίξουμε
τυφλόμυγα….

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Έχω κάτι σαν έκτη αίσθηση εγώ. Πάντα το είχα. Όταν πάνε να με
κοροϊδέψουν, μου χτυπάει ένα καμπανάκι. Κι εδώ και ώρα έχει τρελαθεί να
χτυπάει. Δεν είναι διαδικασία επιλογής αυτή. Κάτι άλλο είναι.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Α, μπράβο, τώρα αρχίζεις, ε; Αυτός είναι ο στόχος σου; Να με
κάνεις να πιστέψω ότι μας δουλεύουν; Αποκλείεται, γιατί δε θα τό’λεγες στα
ίσα. Με τεστάρεις. Αλλά στό’χω πει. Έχει βγάλει ο κώλος μου κάλους απ’το
δούλεμα. Ξέρω όλα τα κόλπα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.-Πίστευε ότι θες. Νομίζω ότι δε θα μας δώσουν καμιά δουλειά, αλλά
υπάρχει κάτι άλλο που με κρατάει εδώ. Υποθέτω, η περιέργεια.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.-Καλά, πρέπει νά’ναι και γαμώ τις περιέργειες. Για νά’χει πεθάνει
η μάνα σου κι εσύ κάθεσαι ακόμα εδώ. Είσαι από κείνες που υποφέρουν για την
πείνα στον κόσμο και δίνουν φράγκα στους γιατρούς χωρίς σύνορα αλλά τώρα
που πέθανε η μάνα σου κάνεις σα να σου κόλλησε το φαγητό.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Κι εσύ είσαι ένας σκατόμαγκας που πιστεύει ότι μπορεί να λέει
στον κόσμο ότι του κατέβει στο κεφάλι. Πριν, ο Κάρλος δεν σου τις έριξε
όπως έπρεπε, πρόσεχε μην το κάνω εγώ.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Καλά, μην το παίρνεις προσωπικά. Κατά βάθος σε θαυμάζω. Η μητέρα
σου πέθανε, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι’ αυτό, εδώ έχεις μια χρυσή
ευκαιρία να πιάσεις μια γαμάτη θέση και το παλεύεις. Δεν τα παρατάς την
τελευταία στιγμή. Θαυμάζω τους πρακτικούς ανθρώπους σαν κι εσένα. Μ’
αρέσεις. Σοβαρά. Φαίνεται ότι είσαι μια γυναίκα που ξέρει τί θέλει. Στο
λέω. Αν μου τύχαινε το ίδιο θα μου άρεσε να είχα αντιδράσει όπως εσύ. Θα
στενοχωρηθώ όταν σε κερδίσω, στην τελική. Εκτός εάν μας πάρουν και τους
δυο. Θα κάναμε καλή ομάδα. Τί λες;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Έχεις αγαπήσει ποτέ σου;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Τί τρίπλες είναι αυτές;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Αν δε θέλεις μην απαντάς.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Κανένα πρόβλημα. Θες να πεις μια γυναίκα;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ναι, μια γυναίκα.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Δε νομίζω. Κάποτε ζήτησα μια γυναίκα σε γάμο.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Και σου είπε όχι.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Μου είπε ναι. Ήμουν πολύ σίγουρος. Αν δεν ήμουν δε θα της το
πρότεινα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Και μετά την παράτησες;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Την επόμενη βδομάδα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ψέματα.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Καθόλου.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Κι όμως. Σου είπα ότι έχω μια έκτη αίσθηση.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Δικιά μου, αν οι άλλες πέντε λειτουργούν όπως αυτή, δε σε βλέπω
καλά.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Γιατί σε παράτησε;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Εγώ την παράτησα… το ίδιο κάνει. Προσπαθώ να καταλάβω πού το πας
μ’ όλες αυτές τις ερωτήσεις. Αλλά μου φαίνεται ότι ακόμη δεν έχεις αρχίσει.
Απλώς πετάς βεγγαλικά. Φτάνεις ως ένα σημείο και μόλις με μπερδέψεις
τελείως θα επιτεθείς ξαφνικά, αλλά δε σε βγάζει πουθενά αυτό, ομορφούλα.
Είμαι πολύ ώρα εδώ για να σ’ αφήσω να με πιάσεις κορόιδο. Δηλαδή, αν σ’
αρέσει να χάνεις έτσι το χρόνο σου, κανένα πρόβλημα. Εγώ έχω περισσότερο
χρόνο από σένα. Μ’ αυτήν τη στρατηγική αμφιβάλλω αν θα προλάβεις καν την
κηδεία. Μήπως να πάρεις κάνα τηλέφωνο…;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Όχι, ευχαριστώ.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Καλά, θα σε πάρει σε λίγο η αδερφή σου και θέλω να δω τί θα της
πεις;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- (κλείνει το κινητό) Τώρα δε θα με πάρει.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ουάου.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Τί;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Τόσο εύκολο ήτανε.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Τί έγινε;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Αν σου έλεγα ότι ο στόχος μου ήταν να σε κάνω να κλείσεις το
κινητό σου;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Πλάκα μου κάνεις; Γαμώτο!

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Όχι. Δεν είναι αυτό.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Είσαι…. πολύ χαριτωμένος.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Συγγνώμη, μην το παίρνεις στα σοβαρά.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ξέρεις γιατί έμεινα εδώ; Γιατί μου τη σπας τόσο πολύ που δε θέλω
να μου στερήσω τη χαρά να είμαι εγώ εκείνη που θα στη φέρει.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Η μάνα σου θα ήταν περήφανη γι’ αυτό.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Είσαι ορφανός, ε;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ορφανός;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Αν είχες μάνα δε θα γελούσες έτσι.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Έχω και μάνα και πατέρα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ελπίζω να μη βρεθούν ποτέ στην ανάγκη σου.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ότι χρειαστούν από μένα, θα το έχουν. Μπορεί να μη φαίνεται αλλά
για μένα οι γονείς μου είναι το πιο σημαντικό στη ζωή μου. Εγώ δεν είμαι
σαν κι εσένα. Και δε μιλάω για μια περίπτωση σαν τη δική σου που είναι για
κρεμάλα. Σου μιλάω για μια ολόκληρη ζωή. Σου μιλάω να μην τους
απογοητεύσεις ποτέ. Οι γονείς μου μού έχουν δώσει τα πάντα, σε σημείο που
ότι και να κάνω στη ζωή μου, όσο και να προσπαθήσω να τους ανταποδώσω έστω
ένα μικρό μέρος όσων μου έχουν προσφέρει, και πάλι δε θα καταφέρω ούτε καν
να πλησιάσω τη γενναιοδωρία τους. Τώρα με χτύπησες στο ευαίσθητο σημείο
μου, εσύ…..Ξέρεις γιατί δεν έκανα παιδιά; Γιατί νομίζω ότι ποτέ δε θα
καταφέρω να τα αγαπήσω όπως αγάπησαν εμένα οι δικοί μου. Ο πατέρας μου…..
Εσύ φαίνεται πόσο καλομαθημένη είσαι…φαίνεται…Εγώ όχι, εγώ είμαι παιδί της
φτωχογειτονιάς. Ο πατέρας μου ήταν ελεγκτής τρένων. Ελεγκτής μια ολόκληρη
ζωή. Δούλευε περισσότερες από εικοσιτέσσερις ώρες την ημέρα. Υπήρχαν μέρες
που δεν κοιμόταν σπίτι, αλλά όταν γύριζε πάντα μου έφερνε ένα δωράκι.
Μικροπράγματα. Κάποιες φορές μπορεί μια καραμέλα μόνο. Αλλά πάντα, κι όταν
λέω πάντα εννοώ πάντα, μου έφερνε κάτι. Μικρολεπτομέρειες θα μου πεις. Ναι
αλλά μια τέτοια μικρολεπτομέρεια σήμαινε ότι ποτέ, ούτε μια φορά δεν με
είχε ξεχάσει. Κάθε τόσο έλειπε για περισσότερο από μια βδομάδα, και τότε η
μητέρα μου, μία μέρα πριν γυρίσει, αγόραζε κουκιά και τα καθαρίζαμε μαζί,
και του μαγείρευε κουκιά με λουκάνικο που ήταν το αγαπημένο του φαγητό. Δεν
καταλαβαίνεις βέβαια για τί πράγμα μιλάω, πού να καταλάβεις εσύ. Στο σπίτι
σου φυσικά δεν τρώγατε ποτέ κουκιά. Στο δικό μου σπίτι όμως ναι. Και το να
βοηθάω τη μάνα μου να καθαρίσει κουκιά για τον πατέρα μου για μένα ήταν
ιερό. Ακόμη και τώρα, καμιά φορά του μαγειρεύουμε κρυφά κουκιά. Και ακόμη
και τώρα που είμαι τόσων χρονών, με παίρνει απ’το μπράτσο παράμερα και μου
λέει «ελπίζω να βοήθησες τη μάνα σου να καθαρίσει τα κουκιά» και μου δίνει
μία στο κεφάλι όπως όταν ήμουν έξι χρονών. Εσύ μπορεί να μην το
καταλαβαίνεις, αλλά εγώ βλέπω τα μάτια του πατέρα μου και ξέρω ότι είναι
περήφανος για μένα. Και η μητέρα μου το ίδιο. Εσύ δεν έχεις ιδέα για τί
πράγμα μιλάω. Εσύ απλώς κλείνεις το κινητό σου. Δεν πήγες ποτέ στο κρεβάτι
των γονιών σου όταν φοβόσουν τις νύχτες; Η μάνα σου νομίζεις δε φοβόταν
σήμερα στο νοσοκομείο; Ξέρεις τί είναι για μένα το πιο σημαντικό στη ζωή;
Ξέρεις γιατί δουλεύω; Θα στο πω ακόμη κι αν δεν το καταλαβαίνεις. Γιατί
θέλω η μάνα μου κι ο πατέρας μου να μπορούν να με κοιτάζουν με τα ίδια
περήφανα μάτια που με κοίταζαν όταν ήμουν έξι χρονών και προσπαθούσα να
κάνω τα πράγματα καλά! Γι’αυτό αγωνίζομαι, το κέρατό μου. Γι’αυτό τα κάνω
όλα, και βάζω και το καπέλο του παπά και ότι άλλο χρειαστεί.. Γιατί θέλω οι
δικοί μου να ξέρουν ότι τα κατάφερα. Και τολμάς να με πεις εσύ κυνικό;
Πιστεύεις ότι αυτό σε κάνει να φαίνεσαι δυνατή ή ότι αυτή η δουλειά είναι
πολύ σημαντική για σένα; Το μόνο που δείχνει είναι ότι δεν αξίζεις μία. Δεν
έχεις τ’αρχίδια να αντιμετωπίσεις τη ζωή, την πραγματική ζωή. Και πριν
τόλμησες να με ρωτήσεις αν έχω αγαπήσει στη ζωή μου. Άκουσέ με καλά γιατί
μπορεί να μάθεις κάτι απόψε. Θά’ρθει μια μέρα, καλομαθημένο μου κορίτσι,
που θα σου πέσει ο κώλος και τα βυζιά σου θα κρεμάσουν σαν άδειες κάλτσες,
θά’ρθει μια μέρα που η λαμπρή καριέρα σου δε θα σημαίνει τίποτε, θά’ρθει
μια μέρα που όλα τα καλά θα είναι πλέον παρελθόν. Ε, λοιπόν αυτή η μέρα
έχει φτάσει για τους γονείς μου, αλλά έχουν εμένα, και θα μ’έχουν πάντα,
μέχρι το τέλος, και θα κάνω ότι χρειαστεί για να νιώθουν ότι η ζωή τους
είχε κάποιο νόημα. Εσύ; Τί θά’χεις; Θα κοιτάς πίσω και θα βλέπεις μόνο ένα
σωρό σκατά.

Ο Φερνάντο συνεχίζει να την καρφώνει με το βλέμμα του.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ω, Θεέ μου….

Ξεσπά σε κλάματα.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Είσαι καλά;

Η Μερσέδες βγάζει ένα μαντήλι και φυσά τη μύτη της.

Τελικά ήταν μάλλον εύκολο αυτό που μου έβαλαν.

Ο Φερνάντο βγάζει την κάρτα του από το φάκελο και της τη δίνει.

Έπρεπε να σε κάνω να κλάψεις.

Η Μερσέδες διαβάζει την κάρτα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Είσαι μεγάλο καθίκι.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ναι, αλλά έχω δίκιο. Έτσι δεν είναι;

Η Μερσέδες μαζεύει τα πράγματά της

Στην πραγματικότητα, η μάνα μου έχει πεθάνει και με τον πατέρα μου
δεν έχουμε μιλήσει τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια.

Η Μερσέδες του ρίχνει μια τελευταία ματιά και φεύγει.

Αυτό ήταν, ε;……….Τί κάνουμε τώρα;….. Βγαίνω, μένω, περιμένω;….
Τηρώ τους κανόνες σας, είπατε αν βγούμε, αποκλειόμαστε. Άρα
περιμένω.

Βγάζει την εφημερίδα του κι αρχίζει να διαβάζει.

Δε σας ενοχλεί φαντάζομαι να διαβάσω την εφημερίδα μου;

Μετά από λίγα λεπτά σηκώνεται απότομα.

Λοιπόν, δεν πρόκειται να κοιμηθώ εδώ. Μ’ακούει κανείς;…..Έϊ, είναι
κανείς εδώ;….Λοιπόν, βγαίνω για λίγο, αλλά μόνο για να δω αν είναι
κανένας έξω.

Προσπαθεί να ανοίξει την πόρτα αλλά δεν το καταφέρνει.

Τί σκατά;…Ρε, δεν ανοίγει αυτό. Α, κατάλαβα, κάνουμε πλάκα, ε;

Προσπαθεί να ανοίξει την πλάγια πόρτα. Τίποτα.

Τί έχουμε εδώ; Κι άλλο παιχνιδάκι; Δε σας έφτασαν όσα κάναμε ήδη;
Και τώρα τί περιμένετε να κάνω; Να την ανοίξω με τι κλωτσιές;

Πάει προς το παράθυρο.Ούτε αυτό ανοίγει.

Αν θέλετε να δοκιμάσετε την υπομονή μου, το πετύχατε. Έκανα ότι μου
ζητήσατε. Αυτό παραπάει.

Παίρνει ένα νούμερο στο κινητό.

ΔΕΚΙΑ;Θα μπορούσα να μιλήσω με το τμήμα προσωπικού;….Δεν είναι
κανείς; Τί σημαίνει δεν είναι κανείς; Εγώ είμαι εδώ, στο τμήμα
επιλογης……Τι πού εδώ; Μέσα στο κτίριο. Ήρθα για μια συνέντευξη. Τί
τί συνέντευξη…Τί λέτε τώρα; Όχι, κύριέ μου, δεν έχουν φύγει, δε
μπορεί να έχουν φύγει. Ήμουν εδώ για περισσότερο από μια ώρα με
τρεις ανθρώπους….Όχι, δηλαδή, πώς να το πω να το καταλάβετε, δεν
έχουν φύγει και οι τέσσερις γιατί εγώ είμαι ακόμη εδώ μέσα και δε
μπορώ να φύγω γιατί η πόρτα δεν ανοίγει. Ήμουν μάλιστα με κάποιον
Εστέμπαν Ρόχας, έναν ψυχολόγο από το τμήμα επιλογής προσωπικού…Δε
υπάρχει κανείς μ’αυτό το όνομα; Μπορείτε να μου κάνετε τη χάρη σας
παρακαλώ να έρθετε να μου ανοίξετε; Είμαι σε μία αίθουσα
συνεδριάσεων στον ενδέκατο όροφο. Δεν υπάρχει αίθουσα συνεδριάσεων
στον ενδέκατο; Κοίτα, επειδή αρχίζω να φορτώνω τώρα…. Όχι, δεν
κάνω καμία πλάκα. Όχι, δεν είμαι ο κουνιάδος σου, ο Μαριάνο….Κάνε
μου τη γαμημένη τη χάρη να έρθεις να μου ανοίξεις τώρα…εσύ να πας
να γαμηθείς.

Κλείνει το κινητό.

Ωραίο αστείο. Τί είναι τώρα όλο αυτό; Για να δούμε ποιος θα κουραστεί
πρώτος. Αν δεν μου ανοίξετε σε πέντε λεπτά φωνάζω τους πυροσβέστες.

Κάθεται.

Σοβαρά.

Ανοίγει το φάκελο της ΜΕΡΣΕΔΕΣ. Είναι άδειος!!!
Ανοίγει η πλαϊνή πόρτα και μπαίνει η Μερσέδες κρατώντας ένα ντοσιέ.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Κύριε Πόρτα, μας συγχωρείτε. Είμαι η Νιέβες Καλντερόν, ψυχολόγος
του τμήματος προσωπικού.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ορίστε;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Η συνέντευξη τέλειωσε. Σας παρουσιάζω τους συναδέλφους μου.

Μπαίνουν ο Κάρλος και ο Ενρίκε με χαμόγελα και ντοσιέ στα χέρια.

Μιγκέλ Γκαρθία. Εστέμπαν Ρόχας.

ΚΑΡΛΟΣ.- Χάρηκα.

ΕΝΡΙΚΕ.- Χαίρω πολύ.

Δίνουν τα χέρια. Ο Φερνάντο άναυδος.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Επίσης ψυχολόγοι του τμήματος. Ξέρω ότι δεν το περιμένατε.
Σίγουρα δεν είναι μία συνηθισμένη μέθοδος επιλογής.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ναι, αλλά πολύ δυνατή….θέλω να πω πολύ καλή. Το σκέφτηκα κάποια
στιγμή, αλλά μετά είπα…τέλος πάντων πείστηκα ότι…αν κρατούσε λίγο ακόμη θα
σας αποκάλυπτα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Έχει πολύ λίγο καιρό που εφαρμόζουμε αυτή τη δοκιμασία. Είναι
ένα τεστ που ανακαλύφθηκε από τον Ησαϊα Γκρόνχολμ, έναν Σουηδό ψυχολόγο,
τον επικεφαλής του τμήματος προσωπικού στα κεντρικά μας στην Στοκχόλμη.
Προσπαθεί να αξιολογήσει τις αντιδράσεις των υποψηφίων σε ορισμένα
συναισθηματικά ερεθίσματα. Καταμετρά αυτό που ονομάζει δημιουργική ευφυία.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ρε τον Γκρόνχολμ!

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Μην ανησυχείτε. Δεν έπρεπε να μαντέψετε ποιοι είμαστε. Δεν ήταν
αυτό το ζητούμενο της αξιολόγησης.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ναι, αλλά….δεν καταλαβαίνω…εσύ…εσείς είπατε ότι δουλεύατε στη
ΡΟΒΕΝΤΑΛ και γνωρίζατε τα πάντα για τον κόσμο της.

ΚΑΡΛΟΣ.- Όντως δούλευα για την ΡΟΒΕΝΤΑΛ και διατηρώ ακόμη σχέσεις με το
προσωπικό.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Καλά, ε; Πολύ καλό αυτό περί αλλαγής φύλου. Το πίστεψα.

ΚΑΡΛΟΣ.- Ευχαριστώ

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Όπως και ο θάνατος της μητέρας σας….Και τώρα τί γίνεται; Την
παίρνω τη δουλειά ή όχι;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Υπάρχουν κι άλλοι υποψήφιοι.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Α!

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ωστόσο μπορούμε να σας εξομολογηθούμε ότι μας εντυπωσιάσατε.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Έκανα αυτό που μου φάνηκε το πιο κατάλληλο για την κάθε
δοκιμασία.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Όχι, όχι…ήσασταν πολύ εύστροφος. Σε δεκαπέντε μέρες θα είμαστε
σε θέση να σας ενημερώσουμε για τα αποτελέσματα.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Τελειώσαμε τώρα;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ναι, έχουμε τελειώσει. Εύχομαι να μην ενοχληθήκατε ιδιαίτερα
απ’αυτά στα οποία σας υποβάλαμε.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Όχι, όχι, κάθε άλλο.

ΕΝΡΙΚΕ.- Όπως φαντάζεστε φυσικά, όλα είναι εμπιστευτικά. Τα συμπεράσματά
μας είναι καθαρά για εσωτερική χρήση.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ωραία, οπότε μπορώ να πηγαίνω;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Μάλιστα.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Λοιπόν….γεια σας.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Γεια σας κι ευχαριστούμε.

Ο Φερνάντο χαιρετά και πηγαίνει στην πόρτα.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Πολύ ωραίο. Μπράβο. Πολύ ωραίο όλο.

Φεύγει.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Λοιπόν, ακούω εντυπώσεις.

ΕΝΡΙΚΕ.- Εγώ δεν έχω ξεκαθαρίσει.

ΚΑΡΛΟΣ.- Η αλήθεια είναι ότι δεν έδειξε ευαισθησία σε καμία περίπτωση αλλά
αυτό δεν είναι απαραίτητα αρνητικό.

ΕΝΡΙΚΕ.- Σε αντίθεση με τους προηγούμενους νομίζω ότι πρέπει να τον έχουμε
στα υπόψην.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Συγγνώμη, μιλάτε σοβαρά; Είναι αντιπαθέστατος.

ΕΝΡΙΚΕ.- Δεν τον βρίσκω και τόσο αντιπαθητικό. Ίσως θα έπρεπε να τον είχαμε
αφήσει περισσότερη ώρα μόνο του. Με βάση το πρωτόκολλο αυτό είναι το πιο
σημαντικό στάδιο της δοκιμασίας…Άντεξε πιο πολύ από κάθε άλλον. Έδειξε
μοναδική δύναμη χαρακτήρος.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Πώς βγάζετε δηλαδή αυτό το συμπέρασμα;

ΚΑΡΛΟΣ.- Δεν πρέπει να υπερβάλουμε. Δεν κάμπτεται εύκολα αλλά αυτό δε
σημαίνει ότι αντέχει σε κάθε είδος πίεσης.

ΕΝΡΙΚΕ.- Δεν βάζω και το χέρι μου στη φωτιά εκατό τοις εκατό γι’αυτόν, αλλά
η αντίδρασή του συνολικά ήταν θετική θεωρώ.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Εστέμπαν, με εκπλήσσεις!

ΕΝΡΙΚΕ.- Γιατί;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Γιατί απέχει μακράν από το προφίλ που ψάχνουμε.

ΕΝΡΙΚΕ.- Ψάχνουμε ένα δυναμικό τύπο, σίγουρο για τον εαυτό του, να αντέχει
στην πίεση, να μην υποχωρεί εύκολα…κι αυτός είναι έτσι.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Δυναμικός; Πιστεύεις ότι αυτός είναι δυναμικός;

ΕΝΡΙΚΕ.- Φυσικά.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Κι εσύ το ίδιο;

ΚΑΡΛΟΣ.- Δε θα τον χαρακτήριζα ακριβώς δυναμικό, αλλά ούτε και αδύναμο
βέβαια.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Συγγνώμη; Δεν το πιστεύω. Μετά από όσα είδαμε και δε σας είναι
σαφές; Γιατί κάνουμε δηλαδή αυτού του είδους τη δοκιμασία; Για να
αμφιβάλλετε ακόμη; Πολύ ωραία. Για να δούμε πόσο δυναμικός είναι.

Πηγαίνει στην πλαϊνή πόρτα και μιλάει προς τα μέσα.

Λουίς, ενημέρωσε σε παρακαλώ τη ρεσεψιόν να πουν στον κύριο Πόρτα
να επιστρέψει.

ΕΝΡΙΚΕ.- Τί σκέφτεσαι να κάνεις;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Για να μείνετε ήσυχοι. Τώρα θα δούμε πόσο σίγουρος είναι για τον
εαυτό του, αν αντέχει όλες τις πιέσεις. Όταν ανέβει, τον στριμώχνουμε,
άγρια όμως, κι αν αντέξει, τότε σας δικαιώνει και σας υπόσχομαι ότι θα το
ξανασκεφτώ.

ΕΝΡΙΚΕ.- Θα του πεις την αλήθεια;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ναι αλλά θα με βοηθήσετε κι εσείς. Αν υπερασπιστεί τον εαυτό
του, ό, τι είπα θα το πάρω πίσω. Κι όχι μόνο. Αν σηκώσει κεφάλι μετά απ’όσα
θα του βγάλω στη φόρα, θα αναγνωρίσω το λάθος μου και θα τον προτείνω για
τη θέση. Κοιτάξτε λοιπόν και θα δείτε.

ΕΝΡΙΚΕ.- Πολύ σίγουρη σε βρίσκω.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Απολύτως. Λοιπόν του την πέφτουμε κανονικά, χωρίς οίκτο. Και οι
τρείς. Είμαι σίγουρη ότι μόλις τελειώσουμε, ο τύπος θα σηκωθεί και θα
φύγει. Αν δε βάλει τα κλάματα.

ΕΝΡΙΚΕ.- Ναι, αλλά τί σκέφτεσαι να του πεις;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Τα πάντα. Απ’το άλφα ως το ωμέγα.

ΕΝΡΙΚΕ.- Όμως πρέπει…….

Χτυπάει η πόρτα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Περάστε.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Μου είπαν να ξανανέβω…..

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ναι, καθίστε, παρακαλώ………Μιλήσαμε με τους συναδέλφους μου κι
αποφασίσαμε ότι δε χρειάζεται να περιμένετε για δεκαπέντε μέρες. Ούτως ή
άλλως η απόφασή μας είναι σαφής.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Α, ναι;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ναι. Η θέση δεν είναι για σας. Και είμαστε όλοι σύμφωνοι σ’αυτό.
Μιγκέλ;

ΚΑΡΛΟΣ.- Απόλυτα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Εστέμπαν;

ΕΝΡΙΚΕ.- Ακριβώς, θα ήταν μεγάλο λάθος να σας προσλάβουμε.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Λυπάμαι. Πιστεύω ότι είναι καλύτερο να ξέρετε από τώρα ώστε να
μην καταναλώσετε περισσότερη φαιά ουσία ελπίζοντας.

ΚΑΡΛΟΣ.- Και ως γνωστόν από φαιά ουσία δεν έχουμε και πλεόνασμα.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Μα….

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Θα θέλατε επιπλέον διευκρινίσεις; Λοιπόν. Οι δοκιμασίες στις
οποίες σας υποβάλαμε ήταν σχεδιασμένες με βάση το προφίλ σας. Γνωρίζουμε
ότι μετά το θάνατο της μητέρας σας δεν εργασθήκατε για ένα χρόνο. Η άδεια
λόγω κατάθλιψης διήρκεσε …….

ΕΝΡΙΚΕ.- Δέκα μήνες.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Είναι ακριβές;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ναι, αλλά….

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Είστε ακόμη σε φαρμακευτική αγωγή;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Όχι.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Η άδειά σας κόστισε στην εταιρεία σας εξήντα πέντε χιλιάδες
ευρώ.

ΕΝΡΙΚΕ.- Γνωρίζουμε επίσης ότι ήσασταν παντρεμένος και η σύζυγός σας σάς
χώρισε. Έχουν ληφθεί περιοριστικά μέτρα. Είναι αλήθεια;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ναι, αλλά η δίκη….

ΚΑΡΛΟΣ.- Σε όλη τη διάρκεια της διαδικασίας λέγατε ψέματα.

ΕΝΡΙΚΕ.- Μας τονίσατε βέβαια ότι είπατε και κάνατε αυτό που θεωρήσατε
καταλληλότερο ανάλογα με την κάθε δοκιμασία. Το λάβαμε υπόψη μας αυτό.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Μισό, μισό…..η γυναίκα μου…

ΚΑΡΛΟΣ.- Όχι άλλα ψέματα παρακαλώ. Μιλήσαμε με την πρώην σύζυγό σας.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ορίστε;

ΕΝΡΙΚΕ.- Μπορείτε να υποθέσετε τί μας έχει διηγηθεί.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Δεν ξέρω τί σας είπε η……..

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Στο παιχνίδι με τα καπέλα δε σας αφήσαμε δυνατότητα επιλογής.
Σας δώσαμε την τιάρα του επισκόπου. Ξέρουμε ότι στα δώδεκα μπήκατε στο
κατηχητικό και γνωρίζουμε τί συνέβη εκεί.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Μα στο χωριό μου όλα τα παιδιά πήγαιναν στο.…..

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Επιπλέον, γνωρίζουμε ότι ο αδελφός σας είναι ομοφυλόφιλος και
δεν έχετε καμία επαφή εδώ και καιρό.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Και μ’αυτόν μιλήσατε;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Φυσικά.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Με τον αδελφό μου δε μιλάω όχι επειδή είναι ομοφυλόφιλος αλλά
επειδή όταν πέθανε η μητέρα μου…

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Το θέμα είναι ότι σε καμία από τις συνθήκες στις οποίες σας
βάλαμε δε δείξατε την παραμικρή ευαισθησία.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ευαι….τί;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Θα μπορούσατε να πείτε ότι δεν αφήνετε τα προσωπικά σας να
επηρεάσουν την εργασία σας… Αλλά εσείς κάνατε το αντίθετο. Παρά το ιστορικό
με τον αδελφό σας αρχίσατε να του επιτίθεστε ακατάπαυστα. Ήταν τόσο εμφανές
ότι ήταν αδελφή (Ο Κάρλος). Με το ζόρι κρατηθήκαμε να μη βάλουμε τα γέλια.
Ήταν τόσο αξιολύπητος.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Πώς τα μάθατε όλα αυτά;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Δεν είναι ωστόσο αυτός ο λόγος που δε σας προσλαμβάνουμε. Ξέρετε
τι είναι το Μπούμεραγκ εφέκτ;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Μπούμεραγκ τί;….όχι.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Η επιθετικότητα, ενίοτε, στρέφεται εναντίον αυτού που την
προκαλεί. Όπως στην περίπτωση σας. Ξέρετε γιατί; Γιατί ήταν τόσο
προκατασκευασμένη επιθετικότητα. Καθόλου αληθινή. Καθαρά εξωτερική
συμπεριφορά. Μίμηση. Τί θα μπορούσε να συμβεί με κάποιον σαν κι εσάς σε μια
πραγματική επαγγελματική διαμάχη;

ΕΝΡΙΚΕ.- Θα μπορούσε να προκαλέσει έναν πραγματικά σοβαρό καβγά.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ορίστε λοιπόν οι διευκρινίσεις. Τώρα πρέπει να πηγαίνουμε. Μία
μέρα που μπορώ να προλάβω τα παιδιά πριν κοιμηθούν, δε θέλω να την χάσω με
αυτόν τον υποκριτή.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Να σας πω…..

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ναι;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- ……Όχι, τίποτα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Νομίζατε ότι θα μας ξεγελούσατε; Η ζωή σας είναι μια καταστροφή.
Απόλυτη. Προσωπικά και επαγγελματικά, και επιτρέψτε μου να είμαι βεβαία πως
θα συνεχίσει έτσι και στο μέλλον.

Ο Φερνάντο μένει σιωπηλός.

Δεν ψάχνουμε έναν καλό άνθρωπο που μοιάζει τσόγλανος. Αυτό που
θέλουμε είναι ένας τσόγλανος που να μοιάζει καλός άνθρωπος.

ΕΝΡΙΚΕ.- Για να είμαστε πιο σαφείς. Τα σκατώσατε όσο δεν πάει άλλο. Για
άλλη μια φορά. Και έχει πολλές ακόμη, ε;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Να είστε ευγνώμων που αυτά δε θα βγουν παραέξω, γιατί είστε για
λύπηση. Ω, Θεέ μου, έχω αργήσει. Τελειώσαμε. Ευχαριστούμε πολύ.

Οι τρεις μαζεύουν τα χαρτιά τους, ο Φερνάντο ακίνητος.

Τί ώρα έχουμε τον πρώτο αύριο;

ΕΝΡΙΚΕ.- Αργά. Κατά τις πέντε. Εγώ πρέπει να κάνω τον αυτιστικό;

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Όχι, αυτός θα κάνει τον επιληπτικό κι εσύ τον τζογαδόρο.

ΕΝΡΙΚΕ.-Α, ναι είναι ο….τέλος πάντων.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- (Στο Φερνάντο) Τελειώσαμε. Θέλετε κάτι άλλο; (Παύση)
(Στον Ενρίκε) Τί;

ΕΝΡΙΚΕ.- Είχες απόλυτο δίκιο.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Και τί άλλο;

ΕΝΡΙΚΕ.- Όπως πάντα.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ήταν ξεκάθαρο και πριν αλλά τώρα είμαστε όλοι πιο ήσυχοι. Άντε,
πάμε σπίτι.

ΚΑΡΛΟΣ.-Καλό βράδυ.

ΕΝΡΙΚΕ.- Μία καραμελίτσα;

Φεύγουν ο Ενρίκε και ο ΚΑΡΛΟΣ.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Αντίο.

Δίνουν τα χέρια, η Μερσέδες πάει στην πόρτα και περιμένει τον ΦΕΡΝΑΝΤΟ.
Αυτός περιμένει λίγο και μετά βγάζει το κινητό και παίρνει τηλέφωνο.

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Έλα, ρε….Ναι, ναι, τέλειωσα. Άκου, θά’ρθω τελικά στο
δείπνο….όχι, το αντίθετο, μου έδωσαν τη θέση. Ήθελαν κιόλας να υπογράψω
άμεσα και το συμβόλαιο, αλλά τελευταία στιγμή είχα μια αναλαμπή και τους
έστειλα στο διάολο. Αφού είναι τρελοί οι άνθρωποι. Για δέσιμο σου λέω! Μας
έβαλαν κάτι δοκιμασίες…..δε θα το πιστεύεις όταν θα στα πω. Είσαι ήδη εκεί;
Έρχομαι αμέσως. Όχι, ρε, πλάκα έκανα… μη διανοηθείς και τους πεις ότι
είπα να παν να γαμηθούν. Περιμένετέ με, ε;

Κλείνει το κινητό. Η Μερσέδες τόση ώρα τον παρατηρεί. Τον πλησιάζει μετά
από παύση.

ΜΕΡΣΕΔΕΣ.- Ξέρετε πώς να βγείτε;

ΦΕΡΝΑΝΤΟ.- Ναι, ναι.

Η Μερσέδες βγαίνει.
Ο Φερνάντο μόνος.
Βάζει τα χέρια στο κεφάλι.
Σκοτάδι.