OI MIKΡΟΑΣΤΟΙ’16

«OI MIKΡΟΑΣΤΟΙ» του Μαξίμ Γκόρκι, σε Σκηνοθεσία Κώστα Καζάκου, από το
ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, στο Θέατρο «ΑΠΟΛΛΩΝ»

Η φήμη λέει ότι ο Λένιν ζήτησε από τον Γκόρκι στις αρχές του 1900 ένα
επαναστατικό θεατρικό έργο. Και κείνος του παρέδωσε τους «Μικροαστούς»,
οπότε ο Λένιν όταν το διάβασε του είπε «δεν εννοούσα βέβαια κάτι τέτοιο,
αλλά το έργο είναι υπέροχο». Ο ακριβής διάλογος φυσικά είναι άγνωστος, αλλά
η αντίδραση ήταν περίπου αυτή.
Είναι το έργο που τον καθιέρωσε στη συνείδηση του Τσέχωφ ως θεατρικό
συγγραφέα, γιατί μέχρι τότε δεχόταν μόνο τα διηγήματά του ως έχοντα
λογοτεχνική αξία και χάριν αυτού παίχτηκε στο Θέατρο Τέχνης της Μόσχας το
1902.
Και φυσικά το έργο διαπνέει μια τσεχοφική ατμόσφαιρα τόσο γνώριμη από τα
έργα του μεγάλου συγγραφέα που αρχικά είχε θεωρηθεί ως πεσιμιστής και
παρακνιακός από τους επαναστάτες.
Οι «Μικροαστοί» γράφτηκαν το 1901 στο κατώφλι του 20ου αι., σα μια γέφυρα
ανάμεσα στους δύο αιώνες.
Μια μεταβατική χρονική περίοδος κατά την οποία σαρώνονται τα πάντα. Αρχές,
αξίες, ήθη, έθιμα, τρόπος ζωής, ηθική. Στο έργο αντανακλώνται η σύγκρουση
των γενεών, των τάξεων, των χαρακτήρων και των ιδεών ως ρήγματα της ρώσικης
κοινωνίας καθώς οδεύει προς την επανάσταση.
Το έργο είναι ρεαλιστικό αλλά με κείνον τον ψυχογραφικό τσεχοφικό ρεαλισμό
και ταυτόχρονα αλληγορικό. Όταν το παλιό σπάζει, γκρεμίζεται και κάτι νέο
πάει να γεννηθεί. Δηλαδή η επιτομή του κλασσικού.
Η Σκηνοθεσία του Κώστα Καζάκου, αλλά και η προσωπική ερμηνεία του
Μπεσσέμενωφ, εμπεριέχει αυτήν ακριβώς την παράδοση της Στανισλαφσκικής
ψυχογραφίας, όπως μας την δίδαξε ή την προσέγγισε ο Κάρολος Κουν, δηλαδή
απλότητα και βάθος χαρακτήρων, οι συγκρούσεις να αναδύονται φυσικά μεταξύ
των προσώπων και ο θεατής να συγκινείται αλλά ταυτόχρονα να κάνει τις δικές
του σκέψεις, να φέρει τους δικούς του συνειρμούς.
Η Τατιάνα της Κοραλίας Καράντη, εύθραυστη, υπερευαίσθητη, σχεδόν αβοήθητη
στον καινούργιο κόσμο που νιώθει να λαχταρά να ζήσει αλλά να μην διαθέτει
τις δυνάμεις.
Αξιολάτρευτη η Μελίνα Βαμβακά στο ρόλο της Ακουλίνας, απόλυτα συντονισμένος
με τη συνολική ατμόσφαιρα ο υπόλοιπος θίασος.

ΜΟΣΧΟΧΩΡΊΤΟΥ ΟΛΓΑ