PETER BROOK / MARIE – HELENE ESTIENNE
The man who
Σε σκηνοθεσία Renate Jett και μετάφραση Δημήτρη Τάρλοου, Στο Θέατρο ΠΟΡΕΙΑ
Ο Σακς είναι ένας ρομαντικός νευρολόγος που το βιβλίο του με τίτλο « Αν
ένας άντρας μπερδέψει τη γυναίκα του με ένα καπέλο θα πρέπει να υπάρχει
κάποιος λόγος» ενέπνευσε τον Πήτερ Μπρουκ τόσο, ώστε να στηριχθεί σ’ αυτό
και να στήσει μια βιωματική θεατρική παράσταση που πρωτοπαίχτηκε το 1994
στη Ζυρίχη.
Πρόκειται για ένα σπονδυλωτό κείμενο πάνω στις διαταραχές της εγκεφαλικής
λειτουργίας που θέτει το ερώτημα:
Τι γίνεται με τους ανθρώπους που η ισορροπία τους χάθηκε στη «μαύρη
τρύπα», την εγκεφαλική terra incognita;
Ο Μπρουκ επιθυμεί ένα θέατρο στρατευμένο στη συμπόνια για τον άνθρωπο. Γι
αυτόν ο Σακς και ο Τσέχωφ, ακόμα και η αρχαία ελληνική τραγωδία, υπηρετούν
τον ίδιο σκοπό. Την κατανόηση του ανθρώπου εν τραγωδία.
Ετσι τοποθετεί στη σκηνή δεκαεπτά κλινικές περιπτώσεις και προσπαθεί να
μελετήσει το πάσχον ανθρώπινο σώμα. Οπου σώμα και ψυχή είναι αδιαχώριστα.
Φαίνεται πως φιλοδοξία του είναι να δημιουργήσει μέσα από αυτήν την
βιωματική παρατήρηση μια θεατρική φόρμα.
Πέντε ευαίσθητοι και αποφασισμένοι ηθοποιοί (Γρηγόρης Γαλάτης, Βασίλης
Καραμπούλας, Μανώλης Μαυροματάκης, Δημοσθένης Παπαδόπουλος , Δημήτρης
Τάρλοου), λειτουργώντας έξω από τα γνωστά θεατρικά κλισέ, υπηρέτησαν το
στόχο , δίνοντας την ψυχή τους στην παράσταση που έστησε με λιτή
ποιητικότητα η Renate Jett.
Δεν ξέρω όμως αν αξίζει τον κόπο η χειρουργικής ακρίβειας μεταφορά επί
σκηνής αυτών των καταστάσεων με στόχο την λύπη του θεατή και το σοκ
μπροστά στο άγνωστο.
Αντίθετα αρκεί η επιστημονική διαπίστωση ότι «ο κοινωνικός αποκλεισμός
ενεργοποιεί στον εγκέφαλο τις ίδιες περιοχές με το φυσικό πόνο» για να
εμπνευστεί κανείς την θεατρική αναπαράσταση.
ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ ΟΛΓΑ
ΑΘΗΝΑ 6-2-06