«RUINED” της Lynn Nottage, σε Σκηνοθεσία Dennis Reid και Γιούλας
Μπούνταλη, στην Πειραιώς 260 στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών
Το βραβευμένο με Πούλιτζερ (2009) θεατρικό έργο της Λυν Νόττατζ που
παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, τοποθετείται εξολοκλήρου μέσα σε
ένα μπαρ-πορνείο. Το Ruined αφηγείται την ιστορία μιας γυναίκας που κάνει
τα πάντα για να επιβιώσει σε έναν κόσμο εμφύλιου μίσους και προδοσίας, όπου
οι γυναίκες αποτελούν τα εύκολα θύματα. Η ίδια προσπαθεί με κάθε τρόπο να
επιβάλει τους δικούς της κανόνες για κείνη και τις γυναίκες που εργάζονται
στο μπαρ της. Πρόκειται για θύματα ομαδικών βιασμών που δεν μπορούν να
γυρίσουν στα χωριά τους γιατί και εκεί τις θεωρούν χαλασμένες.
Μια ιδιότυπη εκεχειρία έχει επιτευχθεί εκεί. Στρατιώτες και των δύο
στρατοπέδων μπορούν να καταλύσουν εκεί αρκεί να έχουν χρήματα και να
αφήσουν τα όπλα τους στην είσοδο του μπαρ.
Το έργο γράφτηκε μετά από ένα μακρύ ταξίδι της συγγραφέως στην Ουγκάντα
όπου συνάντησε και πήρε συνεντεύξεις από γυναίκες- θύματα. Όμως είναι σαφές
ότι μπορεί να αντανακλά τις συνέπειες όλων των πολέμων που διεξάγονται
επάνω κυρίως στο σώμα των γυναικών
Είναι φανερό ότι η Λυν Νόττατζ έχει επηρεασθεί από τη Μάνα Κουράγιο του Μπ.
Μπρεχτ. Το Ruined μέσα από ζωντανή μουσική και τραγούδια, μας επιτρέπει να
αντέξουμε τις αληθινές ιστορίες ενός κόσμου φρικιαστικής σκληρότητας και
αβάσταχτου πόνου.
Και το κάνει αυτό μέσα από την διαπραγμάτευση του όρου της «αγάπης» που
στις συνθήκες του ανηλεούς πολέμου που διατηρεί τους όρους της πιο σκληρής
καπιταλιστικής αγοράς, το «κόστος της» είναι πολλαπλάσιο της «αξίας της».
Μέσα από τη φόρμα του θεάτρου – ντοκουμέντου και ενσωματώνοντας δραματικά
τις αφηγήσεις, με video κλπ, και φυσικά με την εμπειρία του Dennis Reid στα
μεγάλα θεάματα, η Γιούλα Μπούνταλη έβαλε ψηλά την πήχυ. Είναι δε αλήθεια
ότι δεν κατάφερε πάντα να ξεφύγει από το μελό και τη φλυαρία.
Σε ένα κατά τη γνώμη μου ενδιαφέροντα σκηνικό χώρο (Σκηνογραφία: Αλίκη
Κούβακα) και κινηματογραφικής αίσθησης μουσική (The Boy), αφέθηκε στις
ευκολίες της πλατιάζουσας αισθηματολογίας, αντί για ένα αιχμηρό,
συμπυκνωμένο θεατρικό δρώμενο-βίωμα που είχε ανάγκη το θέμα της.
ΟΛΓΑ ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ