ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ
«TEXTILEN» της Μαρίας Ευσταθιάδη, σε Σκηνοθεσία Βίκτωρα Αρδίττη, στην
Πειραιώς 260
Το ενδιαφέρον του έργου της Ευσταθιάδη δεν έγκειται στο θέμα του. Η ιστορία
μιας αστικής οικογένειας σε αποσύνθεση, ως συμβολική αναφορά στην
αποσύνθεση του σύγχρονου καπιταλισμού και ιστορικού αστισμού, ακόμα και με
την αναφορά στο ελληνικό υπόδειγμα, δεν είναι πρωτότυπη.
Το ενδιαφέρον έγκειται στην μορφή που επέλεξε για να μας μεταφέρει από
σκηνής, αυτήν την αιμομικτική αναπαραγωγή αστικών τεράτων , μέσω της χρήσης
πολλαπλών εκφραστικών μέσων, πολλαπλών αφηγήσεων.
Παρακολουθήσαμε τρεις γενιές συνεχώς επί σκηνής, που ζούσανε ταυτόχρονα
εγκλωβισμένοι στους δικούς τους κόσμους, χωρίς κανέναν ουσιαστικό διάλογο ή
σχέση μεταξύ τους..
Ο γενάρχης παππούς, η νεκρή γιαγιά, ο αλκοολικός και ματαιωμένος γιός, η
αδίστακτη γυναίκα του, η φευγάτη κόρη, η γριά οικονόμος, η μουγκή
υπηρέτρια, η Αγγλίδα δασκάλα, ένας άνδρας που είναι ορατός μόνο από την
κόρη, όλοι κακοποιημένοι σεξουαλικά ή διεστραμμένοι, φωνές που σχολιάζουν
τη δράση, ρεαλισμός και αφήγηση, αποστασιοποίηση και εξπρεσιονισμός, ένα
πλέγμα διαφορετικών σκηνικών τρόπων που κατέληξαν σε μια θαυμάσια
χορογραφία θανάτου.
Δεν γνωρίζω εάν ο Βίκτωρας Αρδίττης ακολούθησε σκηνικές οδηγίες της
συγγραφέως, αλλά αυτό που έφερε στη σκηνή ήταν ένα θαύμα.
Η λύση του τέλους, μια τεράστια φωτιά που ανάβει η κόρη και που κατακαίει
τα πάντα, έφερε στο νου μου τους «Πυρήνες της φωτιάς», την τρομοκρατική
οργάνωση που αποτελείται κυρίως από γόνους αστών, αλλά αυτή είναι μια άλλη
μεγάλη κουβέντα.
Πάντως μέσα στη ζοφερή αυτή ιστορία των ανθρωποφάγων και αιμομικτικών
αστών, η συγγραφέας και ο σκηνοθέτης παραπέμπουν μέσω της παρουσίας της
νεκρής γιαγιάς, σε μια νοσταλγική εκδοχή μιας κάποτε αριστοκρατικής
ελληνικής αστικής τάξης. Δυστυχώς η ιστορία λέει πως μια τέτοια δεν υπήρξε
ποτέ. Η ληστεία ήταν πάντα μετά φόνου.
Μάνος Σταλάκης, Σοφία Σεϊρλή, Περικλής Μουστάκης, Θέμις Μπαζάκα, Δήμητρα
Βλαγκοπούλου, Ρηνιώ Κυριαζή, Ντένης Μακρής, Γιώργος Βουρδαμής, Θέμης
Θεοχάρογλου, μια εξαιρετική ερμηνευτική χορογραφία.
ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ ΟΛΓΑ