ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΜΙΑΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ
ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΜΙΑΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ Εσκασε νωρίς φέτος το καλοκαίρι, ίσα να ειρωνευτεί τη μελαγχολία της που έμενε ως απωθημένο κατακάθι, βαριά στο στήθος. Δε βρήκε βλέπεις κατάλληλο καιρό να εκδηλωθεί σ’ όλο της το μεγαλείο, καθώς της έπρεπε. Έναν γκρίζο Νοέμβρη βρε αδερφέ ως φόντο, έναν κρύο Δεκέμβρη για να τιμήσει τις γιορτινές μέρες σπάζοντας τα […]
ΣΚΟΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ
ΣΚΟΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ Βγήκε να περπατήσει και την έπνιξαν οι μυρωδιές που είχαν εγκλωβιστεί χαμηλά, κοντά στην άσφαλτο, στον αέρα της λεωφόρου και την εμπόδιζαν ν ανασάνει. Ο ορίζοντας ήταν θολός, η θάλασσα στο βάθος άσπριζε σαν από χνώτα κι εκείνη πνιγόταν σ΄ ένα γλυκό άρωμα λουλουδιών της άνοιξης και μπουμπουκιασμένων δέντρων που χυνόταν […]
ΣΤΗ ΓΑΔΑ
ΣΤΗ ΓΑΔΑ Το μικρό της smart λες και πήγαινε μόνο του στη Μεσογείων, αυτή σα να έλειπε, μην αναγνωρίζοντας ούτε τον τόπο, ούτε τον χώρο, ούτε τον χρόνο, ούτε την συνθήκη. Γιατί βρισκόταν Φλεβάρη μήνα με ένα παγωμένο ψιλόβροχο να γυαλίζει την άσφαλτο, να θαμπώνει τα τζάμια και να στέλνει τους μικροαστούς στα σπίτια τους, […]
ΤΑ ΑΓΝΩΣΤΑ ΚΡΑΤΙΔΙΑ ΜΕΣΑ ΤΗΣ
ΤΑ ΑΓΝΩΣΤΑ ΚΡΑΤΙΔΙΑ ΜΕΣΑ ΤΗΣ Είχε εξειδικευτεί να παραμερίζει τα συναισθήματα όταν αυτά γίνονταν επικίνδυνα. Όταν δηλαδή ήταν μεγάλα. Όταν ερωτεύονταν. Τα’ χτιζε γύρω-γύρω με τείχη κι έφτιαχνε μια δικιά της, μυστική καστροπολιτεία. Ετσι κατάφερνε να φαίνεται στους έξω ήρεμη, χαμογελαστή, γεμάτη. Δίχως ρωγμές. Είχε δηλαδή κατακτήσει μία τεχνογνωσία απώθησης συναισθημάτων, σ’ έναν χώρο ασφαλή, […]
ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΛΟΥΣΤΡΙΝΙΑ
ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΛΟΥΣΤΡΙΝΙΑ 21 Απριλίου 1967…Ημέρα Παρασκευή, σαν αύριο, Σάββατο του Λαζάρου. Μέρα μουντή, με ζέστη, γεμάτη λες λιγοθυμισμένα αρώματα από τους ανοιξιάτικους κήπους. Μια αναμονή θανάτου με ελπίδα ανάστασης, ανακατεύεται με τη σκόνη του δρόμου, με τα πέταλα των λουλουδιών που ξεφεύγουν από τους μίσχους, τη γύρη και το ζουζούνισμα των μελισσών. Ενας μαύρος […]