Καθαρή Πόλη’16
«Καθαρή Πόλη» σε Σκηνοθεσία και δραματουργία Ανέστη Αζά και Πρόδρομου Τσινικόρη, στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση Τα τελευταία χρόνια το θέατρο – ντοκουμέντο, ένα είδος που ταυτίστηκε με την πολιτικοποιημένη δεκαετία του 1960, έχει εισβάλλει για τα καλά στις σκηνές μας. H θεατρική Ομάδα Rimini Protokoll πρωτοανέβασε στη σκηνή του Ηρωδείου –αν […]
ΜΑΝΑ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΜΑ.09
«ΜΑΝΑ ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΜΑ» του Γ. Διαλεγμένου, σε Σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη, στο θέατρο Βεάκη Το έργο άμα τη εμφανίσει του πριν από 20 συναπτά έτη, χαιρετίσθηκε θερμά από το σύνολο της κριτικής, εφόσον σ’ αυτό συνοψιζόταν το νεοελληνικό ήθος της μεταπολίτευσης, με έναν τρόπο όμως που ξεπερνούσε την ηθογραφία και έκλεινε το μάτι στον ψυχογραφικό λαϊκό […]
Κατερίνα’15
«Κατερίνα», του Αύγουστου Κορτώ, σε Σκηνοθεσία Γιώργου Νανούρη, στο Θέατρο «Θησείον» Δεν είναι τυχαίο που η παράσταση επαναλαμβάνεται κι εφέτος σε γεμάτη αίθουσα, ούτε και το γεγονός ότι η Λένα Παπαληγούρα που πρωταγωνιστεί, έχει ήδη τιμηθεί με το τρίτο βραβείο γυναικείου ρόλου. Η «Κατερίνα», η δραματοποιημένη έκφραση του «Βιβλίου της Κατερίνας», μια αυτοαναφορική μυθιστορία – […]
ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑΣ08
Ν. Μακιαβέλλι «Ο Μανδραγόρας» σε Μετάφραση Τζένης Μαστοράκη και Σκηνοθεσία Παντελή Δεντάκη με την συνεργασία της Σταυρούλας Σιάμου, στο «Θέατρο του Νέου Κόσμου» Ο Μανδραγόρας, έργο του 16ου αι., μοιάζει να αποτελεί για το συγγραφέα το κωμικό αντίστοιχο του Ηγεμόνα, εφόσον και τα δύο έργα δίνουν πρακτικές συμβουλές ευφυούς εξαπάτησης των άλλων προκειμένου να ικανοποιήσει […]
Κόκκινο’11
«Κόκκινο» του Τζον Λόγκαν, σε Σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή, Σκηνικά Μανώλη Παντελιδάκη, στο θέατρο «Δημήτρης Χορν» Σε μια εποχή που η κρίση χτυπάει «κόκκινο» και η επαφή με την «έξω» πραγματικότητα αποτελεί οδυνηρή εμπειρία, η αναδίπλωση του καλλιτέχνη στην δική του πραγματικότητα, ήτοι την πραγματικότητα της τέχνης του, αποτελεί μια συνήθη ιστορικά επιλογή. Και πολλές φορές […]
ΛΕΥΚΕΣ ΝΥΧΤΕΣ’12
«ΛΕΥΚΕΣ ΝΥΧΤΕΣ» του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, σε Μετάφραση Αρη Αλεξάνδρου και Σκηνοθεσία Δημήτρη Καταλειφού, στη β’ Σκηνή του Θεάτρου της Οδού Κεφαλληνίας. Μέσα στην αγριάδα των τελευταίων καιρών, το ατμοσφαιρικό διήγημα του Ντοστογιέφσκι, γραμμένο το 1848, ήλθε σαν βάλσαμο στην ψυχή μας για να μας θυμίσει εκείνο τον σπάνιο τύπο ανθρώπου, τον Ονειροπόλο που αρχίζει να […]
ΛΕΩΦ.ΠΟΘΟΣ ΚΘΒΕ
ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ «Ο ΠΟΘΟΣ» του Τενεσί Ουίλιαμς σε Σκηνοθεσία – Σκηνικά Αντώνη Καλογρίδη, από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος Το ανέβασμα ενός κλασικού έργου από αυτά που πλέον κατέχουν εμβληματική θέση στην παγκόσμια δραματουργία, αποτελούν πάντα πρόκληση για ερμηνευτές και σκηνοθέτες Απαιτούν ταυτόχρονα μια τόσο νέα στάση κάθε φορά, ώστε τουλάχιστον να ακυρώνονται οι συγκρίσεις με […]
ΛΟΥΛΑ’16
«ΛΟΥΛΑ» του Βαγγέλη Ραπτόπουλου, σε Σκηνοθεσία Δημήτρη Αγαρτζίδη και Δέσποινας Αναστάσογλου από την ομάδα Elephas Tiliensis, στο Θέατρο του Ν Κόσμου Το να μεταφέρεις τις 600 σελίδες του έργου σε εβδομήντα λεπτά θεατρικής εικόνας, σε μια εκτεθειμένη θεατρική σκηνή, σημαίνει ότι έχεις μπει στο κεντρικό κύτταρό του , στον πυρήνα του. Δεν έχω διαβάσει το […]
ΛΟΥΛΟΥ’16
«ΛΟΥΛΟΥ» του Βέντεκιντ, σε μετάφραση Μαργαρίτας Δαλαμάγκα – Καλογήρου, Σκηνοθεσία Λίλλυς Μελεμέ στο «Θέατρο Αγγέλων Βήμα» Ο Βέντεκιντ άρχισε τη θεατρική σταδιοδρομία του το 1890, με το εικονοκλαστικό και αισθησιακό έργο του «Το Ξύπνημα της Νιότης», όπου περιγράφει τις ερωτικές ανησυχίες της νεότητας σ’ ένα οικοτροφείο θηλέων. Το πιο αξιόλογο έργο του Βέντεκιντ, «Το Ξύπνημα […]
ΛΟΥΛΟΥ2016
«ΛΟΥΛΟΥ» του Βέντεκιντ, σε μετάφραση Μαργαρίτας Δαλαμάγκα – Καλογήρου, Σκηνοθεσία Λίλλυς Μελεμέ στο «Θέατρο Αγγέλων Βήμα» Για τη «Λούλου», γραμμένη το 1895, έχουν γραφτεί πολλά. «Γεννήθηκε από την απογοήτευση του συγγραφέα να βρει το νήμα στις ταραγμένες σχέσεις του με το άλλο φύλλο; Εκπροσωπεί το πρωτόγονο ένστικτο, τον πόθο, τη σάρκα, και ως εκ τούτου […]