XRYSOPS
ÈÅÁÔÑÏ ÁÈÇÍÙÍ “ÔÉ ÅÉÄÅ ÔÏ ×ÑÕÓÏØÁÑÏ” ôçò ÌÁÑÉÁ ÐÁÊÏÌ ÔÁÕÔÏÔÇÔÁ ÔÇÓ ÐÁÑÁÓÔÁÓÇÓ ÌÅÔÁÖÑÁÓÇ êáé ÓÊÇÍÏÈÅÓÉÁ: ÃéÜííçò Éïñäáíßäçò ÓÊÇÍÉÊÁ: Ãéþñãïò Áóçìáêüðïõëïò ÊÏÓÔÏÕÌÉÁ: Åâåëõí Óéïýðç ÐÁÉÆÏÕÍ: Ìßñêá Ðáðáêùíóôáíôßíïõ, ÅëÝíç Ãåñáóéìßäïõ, ×ñéóôüöïñïò ÐáðáêáëéÜôçò, Íôáßæç Óåìðåêïðïýëïõ, ×Üñçò Áóçìáêüðïõëïò Ç êáèáñÞ ãáëëéêÞ êùìùäßá ìåôñÜåé Þäç 150 ÷ñüíéá æùÞò êáé ç ðáñÜäïóÞ ôçò öôÜíåé Ýùò ôéò ìÝñåò ìáò. Áðü ôï “êáëïöôéáãìÝíï […]
XORATH
Ç “ÈÇËÅÉÁ” ôïõ ÐÜôñéê ×Üìéëôïí, óôÞ “×þñá” ôçò ÊõøÝëçò, áðü ôïí Êáëëéôå÷íéêü Ïñãáíéóìü “ÍÝïé Äçìéïõñãïß”. ÔÁÕÔÏÔÇÔÁ ÔÇÓ ÐÁÑÁÓÔÁÓÇÓ ÓÊÇÍÏÈÅÓÉÁ: ÐÝôñïò Æïýëéáò MÅÔÁÖÑÁÓÇ: ×ñÞóôïò ×ùìåíßäçò ÓÊÇÍÉÊÁ – ÊÏÓÔÏÕÌÉÁ: Áíáóôáóßá ÁñóÝíç ÖÙÔÉÓÌÏÉ: Êáôåñßíá ÌáñáãêïõäÜêç ÌÏÕÓÉÊÇ ÅÐÉÌÅËÅÉÁ: ÉÜêùâïò Äñüóïò ÐÁÉÆÏÕÍ: Êùíóôáíôßíïò ÌáñêïõëÜêçò, Ãéþñãïò Ðõñðáóüðïõëïò, ÁëÝîáíäñïò Éïñäáíßäçò, Çëßáò ÃéáííÜêçò, Ìõñôþ ÁëéêÜêç, Êþóôáò ÊáæáíÜò, êáé ç ÅéñÞíç ÉããëÝóç Ôï “èñÞëåñ” […]
ΑΜΦΙ4ΠΟΔΙΑ
ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΟΔΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΟΥ του Ιάκωβου Καμπανέλλη Από το ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ του Σπύρου Ευαγγελάτου Εικοσιπέντε περίπου χρόνια έχουν περάσει από τότε που το Θέατρο Τέχνης και ο Κάρολος Κουν πρωτοπαρουσίασαν το έργο σε ένα κοινό που βρισκόταν ακόμα κάτω από την έξαψη των πρώτων μεταπολιτευτικών χρόνων και της της ανάγκης για πολιτική συνειδητοποίηση και […]
ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ03
ΑΚΗ ΔΗΜΟΥ «ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ» ΣΕ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΠΑΝΟΥ ΣΚΟΥΡΟΛΙΑΚΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ ΖΙΩΓΑ ΣΤΟ «ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΑΤΡΟ» Οι γυναίκες του Ακη Δήμου, η Ιουλιέττα, η Ηβη, η Μαργαρίτα, η Δάφνη, η Βιολέττα, η Ντομινίκ αλλά και όλες οι άλλες , οι ανώνυμες, ή αυτές που υπονοούνται στα έργα του, είναι πλάσματα βαθειά ερωτικά. Οι γυναίκες, χαραγμένες από […]
Ανεμοςεθνικο04
«ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ…ΑΝΕΜΟΣ» του Μιχάλη Δήμου Σε Σκηνοθεσία Κώστα Τσιάνου Από το ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ Ο Μιχάλης Δήμου στα έργα του πραγματεύεται την πιο παλιά θεατρική προβληματική. Το ζήτημα της «ταυτότητας» προσώπου και προσωπείου, ρόλου και «εαυτού», πραγματικότητας και αναπαράστασής της και μάλιστα όπως αυτά εκδηλώνονται στον ελληνικό χώρο, την σύγχρονη ζωή και κυρίως μέσα στην πατριαρχική […]
ΒΑΚΧΕΣ
«ΒΑΚΧΕΣ» του Ευρυπίδη, σε ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Κ. Μύρη και σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη Σίγουρα οι «Βάκχες» είναι η πιο δύσκολη, η πιο δυσπρόσιτη τραγωδία του Ευρυπίδη. Διερευνώντας τα μεταφυσικά όρια μεταξύ του θείου, του ιερού και του ανθρώπινου, αναμοχλεύοντας τον αρχαίο μύθο της αντίδρασης που αντιμετώπισε η εξάπλωση της λατρείας του Διόνυσου στις ήδη πολιτισμικά δομημένες κοινωνίες, […]
ΒΑΣΣΑ04
«ΒΑΣΣΑ» του ΜΑΞΙΜ ΓΚΟΡΚΙ Από το ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ «ΝΕΟ ΛΟΓΟ» Στο θέατρο «ΦΟΥΡΝΟΣ» Σε σκηνοθεσία Φώτη Μακρή Το θεατρικό έργο του Γκόρκυ «Βάσσα» είναι σχεδόν άγνωστο στο ελληνικό κοινό, για να κυριολεκτούμε δε, συνήθως το παραλείπει ακόμα και η βιβλιογραφία σχετική με τον μου συγγραφέα. Κατά τη γνώμη μου δε όχι άδικα. Συγκρινόμενο με τους […]
ΒΕLLA VENEZIA06
ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΙΑΛΕΓΜΕΝΟΥ «Bella Venezia» Στο Θέατρο της οδού Κυκλάδων, σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή Είναι αδύνατο ο περιορισμένος χώρος μιας θεατρικής κριτικής να αρκέσει έστω και για τη στοιχειώδη ανάλυση ενός πρωτοεμφανιζόμενου στη σκηνή θεατρικού έργου, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για το τελευταίο έργο του πιο ατίθασου Ελληνα θεατρικού συγγραφέα, σε συνδιασμό με τον πιο τελειομανή […]
ΒΕΡΕΝΙΚΗ του Ζαν Ρασίν στο θέατρο Αμόρε
ΒΕΡΕΝΙΚΗ του Ζαν Ρασίν στο θέατρο Αμόρε Σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά Πώς ανεβαίνει σήμερα μια νεοκλασσική γαλλική τραγωδία του 17ου αιώνα, έτσι ώστε να αφορά στο σύγχρονο κόσμο; Υπάρχει σήμερα χώρος για την «μεγαλειώδη θλίψη» που συνιστά και όλη της χάρη της τραγωδίας κατά τον συγγραφέα; Ο Τίτος (Ακύλλας Καραζήσης), ο Αντίοχος (Νίκος Κουρής) και η […]
ΒΙΡΤΖ.ΓΟΥΛΦ04
ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΗΝ ΒΙΡΤΖΙΝΙΑ ΓΟΥΛΦ; Του ΕΝΤΟΥΑΡΝΤ ΑΛΜΠΗ Στο ΘΕΑΤΡΟ ΛΑΜΠΕΤΗ Σε ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΓΡΗΓΟΡΗ ΒΑΛΤΙΝΟΥ Το «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ» έχει μείνει στη μνήμη των περισσότερων από εμάς, ως η παράσταση – σταθμός του 1982 στο θέατρο «ΑΘΗΝΑΙΟΝ» και το ρεσιτάλ ηθοποίας της Τζένης Καρέζη και του Κώστα Καζάκου υπό την καθοδήγηση ενός εμπνευσμένου […]