Βρωμιά.11
«Βρωμιά» του Ρόμπερτ Σνάιτερ σε Σκηνοθεσία του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου στην Πειραιώς 260 στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Όταν πριν 14 χρόνια ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος είχε πρωτοανεβάσει αυτό το ίδιο έργο προοικονομώντας τα μελλούμενα και θέτοντας το ερώτημα στην ελληνική κοινωνία όπως ήδη είχε τεθεί στη Γερμανία και την Αυστρία μετά τον πόλεμο του Κόλπου και […]
Ακυβέρνητες Πολιτείες – Λέσχη’17
«Ακυβέρνητες Πολιτείες» – «Η Λέσχη», του Στρατή Τσίρκα μια συμπαραγωγή του Εθνικού Θεάτρου και του Θεάτρου Τέχνης, σε Δραματουργία – Σκηνοθεσία Εφης Θεοδώρου, στο Θέατρο Τέχνης (Υπόγειο-Πεσματζόγλου) Πρόκειται για ένα διετές εγχείρημα που θα μεταφέρει για πρώτη φορά στην ελληνική σκηνή το εμβληματικό αυτό έργο της μεταπολεμικής νεοελληνικής πεζογραφίας. Οι Ακυβέρνητες Πολιτείες αποτελούν μια «πολιτισμική […]
ΓΙΟΙ ΚΑΙ ΚΟΡΕΣ’12
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ «ΓΙΟΙ ΚΑΙ ΚΟΡΕΣ» σε Κείμενο – Σκηνοθεσία Γιάννη Καλαβριανού, στην Πειραιώς 260, από την εταιρεία Θεάτρου Sforaris Η πρώτη δουλειά του Γιάννη Καλαβριανού και της ομάδας του που μας εντυπωσίασε ευχάριστα, ήταν πριν δύο χρόνια στο BIOS , οι «παραλογές ή Μικρές καθημερινές ιστορίες». Θέατρο αφηγηματικό με έντονη ποιητικότητα, όπου κυριαρχούσε μια τάση […]
Ανώνυμη Αγία ή’11
Ανώνυμη Αγία ή «Μια κοινότατη ιστορία» του Γιάννη Ρίτσου, σε Διασκευή και Σκηνοθεσία της Μαριάννας Κάλμπαρη, στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» Δεν είναι επί του παρόντος να αναφερθούμε αναλυτικά στο πολυδιάστατο και ογκώδες ποιητικό έργο του Γιάννη Ρίτσου που ξεκίνησε από τη δεκαετία του 1920 και επεκτάθηκε μέχρι τα τέλη του 20ου αιώνα. Είναι όμως […]
ΓΚΟΛΦΩ’13
«ΓΚΟΛΦΩ» του Σπ. Περεσιάδη, σε Σκηνοθεσία Νίκου Καραθάνου, στο «REX”, από το Εθνικό Θέατρο Αυτό το δραματικό ειδύλλιο του 1893, έχει πλέον περάσει στο λαϊκό υποσυνείδητο, συνδεδεμένο με την ιστορική παράδοση των μπουλουκιών, αλλά και των επωνύμων θιάσων, ακόμα και με την απαρχή του κινηματογράφου στη χώρα μας. Γραμμένο σε δεκαπεντασύλλαβο, με άμεσες αναφορές στα […]
Από την πρώτη στιγμή
Από την πρώτη στιγμή, η παράσταση ξεκαθαρίζει τη θέση της. Από την πρώτη στιγμή, το εν Αθήναις alter ego του ντοστογιεφσκικού Ρασκόλνικοβ, o Μιχάλης Σχίζας, εμφανίζεται ενώπιόν μας και μας «συστήνεται» ιδεολογικά: «Καλησπέρα, φίλοι, σήμερα θα μιλήσουμε για το έγκλημα. Τι είναι όμως το έγκλημα;» θα μας ρωτήσει. Αμέσως μετά, χωρίς περιστροφές, θα κατακρίνει το δικαίωμα του κρατικού […]
ΓΚΟΝΤΟΥΝΟΦ09
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ «ΜΠΟΡΙΣ ΓΚΟΝΤΟΥΝΟΦ» από το Ισπανικό Θέατρο «La Fura dels Baus” , σε Σκηνοθεσία Alex Olle, David Plana, στην «Πειραιώς 260» Με αφορμή αλλά και δραματουργικό σημείο εκκίνησης την κατάληψη του θεάτρου «Ντούμπροβκα» της Μόσχας το 2002 από Τσετσένους τρομοκράτες με αίτημα την απόσυρση των ρώσικων στρατευμάτων από τη χώρα τους , οι Ισπανοί […]
Αττική Οδός’10
«Αττική Οδός» των Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα σε Σκηνοθεσία των ιδίων, στο θέατρο «ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ» Οι συγγραφείς φαίνονται επαρκώς αγκυρωμένοι στην ελληνική πραγματικότητα, στην κοινωνική μας παθολογία και την ηθογράφισή της με όλα τα μέσα (τηλεοπτικά, κινηματογραφικά, θεατρικά). Στην «Αττική Οδό» αγγίζουν ένα φιλόδοξο όνειρο. Να γίνουν οι συνεχιστές του Καμπανέλλη, της Αναγνωστάκη, του Κεχαϊδη, […]
ΓΛΑΡΟΣ ΚΡΙΤΙΚΗ
«Ο ΓΛΑΡΟΣ» του ΑΝΤΟΝ ΤΣΕΧΩΦ Ένα έργο, Δύο παραστάσεις , δύο σκηνοθετικές οπτικές Ο «Γλάρος» θεωρείται το πλέον αυτοβιογραφικό έργο του Τσέχωφ. Το ανέβασμά του στο Θέατρο Τέχνης της Μόσχας (1898) αποκάλυψε στο κοινό την τέχνη του μεγάλου συγγραφέα. Η παράσταση πραγματοποιήθηκλε με μεγάλη επιτυχία. Εκτοτε ο « Ιπτάμενος Γλάρος» το έμβλημα του «Θεάτρου Τέχνης» […]
Αχ αυτά τα φαντάσματα’13
«Αχ αυτά τα φαντάσματα» του Εντουάρντο ντε Φίλιππο, σε Μετάφραση Θοδωρή Πετρόπουλου και Σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα, στο Θέατρο «Βρετάνια». Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο στο λαϊκό θέατρο του ντε Φίλιππο, είναι πως παρότι ανάγεται στο πολιτιστικό κλίμα της μεταπολεμικής εποχής, ελάχιστη σχέση έχει με τον σύγχρονό του «νεορεαλισμό». Ο δικός του νεωτερισμός θα ονομαζόταν μάλλον «νοτιοκρατισμός». […]